Genesis 31:1-24 in Tamil in Tamil

1 பின்பு, லாபானுடைய குமாரர்: எங்கள் தகப்பனுக்கு உண்டானவைகள் யாவையும் யாக்கோபு எடுத்துக் கொண்டான் என்றும், எங்கள் தகப்பனுடைய பொருளினாலே இந்தச் செல்வத்தையெல்லாம் அடைந்தான் என்றும் சொன்ன வார்த்தைகளை யாக்கோபு கேட்டான். And he heard the words of Laban's sons, saying, Jacob hath taken away all that was our father's; and of that which was our father's hath he gotten all this glory.

2 லாபானின் முகத்தை யாக்கோபு பார்த்தபோது, அது நேற்று முந்தைநாள் இருந்ததுபோல் இராமல் வேறுபட்டிருக்கக் கண்டான். And Jacob beheld the countenance of Laban, and, behold, it was not toward him as before.

3 கர்த்தர் யாக்கோபை நோக்கி: உன் பிதாக்களுடைய தேசத்திற்கும் உன் இனத்தாரிடத்திற்கும் நீ திரும்பிப்போ; நான் உன்னோடேகூட இருப்பேன் என்றார். And the LORD said unto Jacob, Return unto the land of thy fathers, and to thy kindred; and I will be with thee.

4 அப்பொழுது யாக்கோபு, ராகேலையும் லேயாளையும் வெளியிலே தன் மந்தையிடத்தில் அழைப்பித்து, And Jacob sent and called Rachel and Leah to the field unto his flock,

5 அவர்களை நோக்கி: உங்கள் தகப்பனுடைய முகம் நேற்று முந்தைநாள் இருந்ததுபோல இருக்கவில்லையென்று எனக்குத் தோன்றுகிறது; ஆனாலும் என் தகப்பனுடைய தேவன் என்னோடேகூட இருக்கிறார். And said unto them, I see your father's countenance, that it is not toward me as before; but the God of my father hath been with me.

6 என்னால் இயன்றமட்டும் நான் உங்கள் தகப்பனுக்கு ஊழியஞ்செய்தேன் என்று நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள். And ye know that with all my power I have served your father.

7 உங்கள் தகப்பனோ, என்னை வஞ்சித்து, என் சம்பளத்தைப் பத்துமுறை மாற்றினான்; ஆனாலும் அவன் எனக்குத் தீங்குசெய்ய தேவன் அவனுக்கு இடங்கொடுக்கவில்லை. And your father hath deceived me, and changed my wages ten times; but God suffered him not to hurt me.

8 புள்ளியுள்ளவைகள் உன் சம்பளமாயிருக்கும் என்று அவன் சொன்னபோது, ஆடுகளெல்லாம் புள்ளியுள்ள குட்டிகளைப் போட்டது; கலப்பு நிறமானவைகள் உன் சம்பளமாயிருக்கும் என்று அவன் சொன்னபோது, ஆடுகளெல்லாம் கலப்புநிறக் குட்டிகளைப் போட்டது. If he said thus, The speckled shall be thy wages; then all the cattle bare speckled: and if he said thus, The ring-streaked shall be thy hire; then bare all the cattle ring-streaked.

9 இவ்விதமாய் தேவன் உங்கள் தகப்பனுடைய ஆடுகளை எடுத்து, எனக்குத் தந்தார். Thus God hath taken away the cattle of your father, and given them to me.

10 ஆடுகள் பொலியும் காலத்திலே நான் கண்ட சொப்பனத்தில் என் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்க்கும்போது, ஆடுகளோடே பொலியும் கடாக்கள் கலப்பு நிறமும் புள்ளியும் வரியும் உள்ளவைகளாகக் கண்டேன். And it came to pass at the time that the cattle conceived, that I lifted up mine eyes, and saw in a dream, and, behold, the rams which leaped upon the cattle were ring-streaked, speckled, and grizzled.

11 அன்றியும் தேவதூதன் ஒருவர் சொப்பனத்தில் யாக்கோபே என்றார்; இதோ, இருக்கிறேன் என்றேன். And the angel of God spake unto me in a dream, saying, Jacob: And I said, Here am I.

12 அப்பொழுது அவர்: உன் கண்களை ஏறெடுத்துப்பார்; ஆடுகளோடே பொலியும் கடாக்களெல்லாம் கலப்புநிறமும் புள்ளியும் வரியுமுள்ளவைகளாய் இருக்கிறது; லாபான் உனக்குச் செய்கிற யாவையும் கண்டேன். And he said, Lift up now thine eyes, and see, all the rams which leap upon the cattle are ring-streaked, speckled, and grizzled: for I have seen all that Laban doeth unto thee.

13 நீ தூணுக்கு அபிஷேகம் செய்து, எனக்கு ஒரு பொருத்தனையைப் பண்ணின பெத்தேலிலே உனக்குத் தரிசனமான தேவன் நானே; இப்பொழுது நீ எழுந்து, இந்தத் தேசத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டு, உன் இனத்தாரிருக்கிற தேசத்திற்குத் திரும்பிப்போ என்று சொன்னார் என்றான். I am the God of Bethel, where thou anointedst the pillar, and where thou vowedst a vow unto me: now arise, get thee out from this land, and return unto the land of thy kindred.

14 அதற்கு ராகேலும் லேயாளும்: எங்கள் தகப்பன் வீட்டில் இனி எங்களுக்குப் பங்கும் சுதந்தரமும் உண்டோ? And Rachel and Leah answered and said unto him, Is there yet any portion or inheritance for us in our father's house?

15 அவரால் நாங்கள் அந்நியராய் எண்ணப்படவில்லையா? அவர் எங்களை விற்று, எங்கள் பணத்தையும் வாயிலே போட்டுக்கொண்டார். Are we not counted of him strangers? for he hath sold us, and hath quite devoured also our money.

16 ஆகையால் தேவன் எங்கள் தகப்பனிடத்திலிருந்து எடுத்த ஐசுவரியம் எல்லாம் நமக்கும் நம்முடைய பிள்ளைகளுக்கும் உரியது; இப்படியிருக்க, தேவன் உமக்குச் சொன்னபடியெல்லாம் செய்யும் என்றார்கள். For all the riches which God hath taken from our father, that is ours, and our children's: now then, whatsoever God hath said unto thee, do.

17 அப்பொழுது யாக்கோபு எழுந்து, தன் பிள்ளைகளையும் தன் மனைவிகளையும் ஒட்டகங்களின்மேல் ஏற்றி, Then Jacob rose up, and set his sons and his wives upon camels;

18 தான் பதான் அராமிலே சம்பாதித்த மிருகஜீவன்களாகிய மந்தைகள் அனைத்தையும் தன் பொருள்கள் எல்லாவற்றையும் எடுத்துக்கொண்டு, கானான் தேசத்தில் இருக்கிற தன் தகப்பனாகிய ஈசாக்கிடத்துக்குப் போகப் புறப்பட்டான். And he carried away all his cattle, and all his goods which he had gotten, the cattle of his getting, which he had gotten in Padanaram, for to go to Isaac his father in the land of Canaan.

19 லாபான், தன் ஆடுகளை மயிர்கத்தரிக்கப் போயிருந்தான்; அந்தச் சமயத்திலே ராகேல் தன் தகப்பனுடைய சொரூபங்களைத் திருடிக்கொண்டாள். And Laban went to shear his sheep: and Rachel had stolen the images that were her father's.

20 யாக்கோபு தான் ஓடிப்போகிறதைச் சீரியனாகிய லாபானுக்கு அறிவியாமல், திருட்டளவாய்ப் போய்விட்டான். And Jacob stole away unawares to Laban the Syrian, in that he told him not that he fled.

21 இப்படியே அவன் தனக்கு உண்டானவைகளையெல்லாம் எடுத்துக்கொண்டு, ஆற்றைக் கடந்து, கீலேயாத் மலையை நோக்கி ஓடிப்போனான். So he fled with all that he had; and he rose up, and passed over the river, and set his face toward the mount Gilead.

22 யாக்கோபு ஓடிப்போனது மூன்றாம் நாளிலே லாபானுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. And it was told Laban on the third day that Jacob was fled.

23 அப்பொழுது அவன், தன் சகோதரரைக் கூட்டிக்கொண்டு, ஏழுநாள் பிரயாணபரியந்தம் அவனைத் தொடர்ந்துபோய், கீலேயாத் மலையிலே அவனைக் கண்டுபிடித்தான். And he took his brethren with him, and pursued after him seven days' journey; and they overtook him in the mount Gilead.

24 அன்று ராத்திரி தேவன் சீரியா தேசத்தானாகிய லாபானுக்குச் சொப்பனத்தில் தோன்றி: நீ யாக்கோபோடே நன்மையே அன்றித் தீமை ஒன்றும் பேசாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிரு என்றார். And God came to Laban the Syrian in a dream by night, and said unto him, Take heed that thou speak not to Jacob either good or bad.

1 Pinpu, laapaanutaiya kumaarar: engal thakappanukku unndaanavaikal yaavaiyum yaakkopu eduththuk konndaan entum, engal thakappanutaiya porulinaalae inthach selvaththaiyellaam atainthaan entum sonna vaarththaikalai yaakkopu kaettan. And he heard the words of Laban's sons, saying, Jacob hath taken away all that was our father's; and of that which was our father's hath he gotten all this glory.

2 Laapaanin mukaththai yaakkopu paarththapothu, athu naettaு munthainaal irunthathupol iraamal vaeraுpattirukkak kanndaan. And Jacob beheld the countenance of Laban, and, behold, it was not toward him as before.

3 Karththar yaakkopai Nnokki: un pithaakkalutaiya thaesaththirkum un inaththaaridaththirkum nee thirumpippo; naan unnotaekooda iruppaen entar. And the LORD said unto Jacob, Return unto the land of thy fathers, and to thy kindred; and I will be with thee.

4 Appoluthu yaakkopu, raakaelaiyum laeyaalaiyum veliyilae than manthaiyidaththil alaippiththu, And Jacob sent and called Rachel and Leah to the field unto his flock,

5 Avarkalai Nnokki: ungal thakappanutaiya mukam naettaு munthainaal irunthathupola irukkavillaiyentu enakkuth thontukirathu; aanaalum en thakappanutaiya Dhevan ennotaekooda irukkiraar. And said unto them, I see your father's countenance, that it is not toward me as before; but the God of my father hath been with me.

6 Ennaal iyantamattum naan ungal thakappanukku ooliyanjaெythaen entu neengal arinthirukkireerkal. And ye know that with all my power I have served your father.

7 Ungal thakappano, ennai vanjiththu, en sampalaththaip paththumurai maattinaan; aanaalum avan enakkuth theenguseyya Dhevan avanukku idangaொdukkavillai. And your father hath deceived me, and changed my wages ten times; but God suffered him not to hurt me.

8 Pulliyullavaikal un sampalamaayirukkum entu avan sonnapothu, aadukalellaam pulliyulla kuttikalaip pottathu; kalappu niramaanavaikal un sampalamaayirukkum entu avan sonnapothu, aadukalellaam kalappunirak kuttikalaip pottathu. If he said thus, The speckled shall be thy wages; then all the cattle bare speckled: and if he said thus, The ring-streaked shall be thy hire; then bare all the cattle ring-streaked.

9 Ivvithamaay Dhevan ungal thakappanutaiya aadukalai eduththu, enakkuth thanthaar. Thus God hath taken away the cattle of your father, and given them to me.

10 Aadukal poliyum kaalaththilae naan kannda soppanaththil en kannkalai aeraெduththup paarkkumpothu, aadukalotae poliyum kadaakkal kalappu niramum pulliyum variyum ullavaikalaakak kanntaen. And it came to pass at the time that the cattle conceived, that I lifted up mine eyes, and saw in a dream, and, behold, the rams which leaped upon the cattle were ring-streaked, speckled, and grizzled.

11 Antiyum thaevathoothan oruvar soppanaththil yaakkopae entar; itho, irukkiraேn enten. And the angel of God spake unto me in a dream, saying, Jacob: And I said, Here am I.

12 Appoluthu avar: un kannkalai aeraெduththuppaar; aadukalotae poliyum kadaakkalellaam kalappuniramum pulliyum variyumullavaikalaay irukkirathu; laapaan unakkuch seykira yaavaiyum kanntaen. And he said, Lift up now thine eyes, and see, all the rams which leap upon the cattle are ring-streaked, speckled, and grizzled: for I have seen all that Laban doeth unto thee.

13 Nee thoonukku apishaekam seythu, enakku oru poruththanaiyaip pannnnina peththaelilae unakkuth tharisanamaana Dhevan naanae; ippoluthu nee elunthu, inthath thaesaththaivittup purappattu, un inaththaarirukkira thaesaththirkuth thirumpippo entu sonnaar entan. I am the God of Bethel, where thou anointedst the pillar, and where thou vowedst a vow unto me: now arise, get thee out from this land, and return unto the land of thy kindred.

14 Atharku raakaelum laeyaalum: engal thakappan veettil ini engalukkup pangum suthantharamum unntoo? And Rachel and Leah answered and said unto him, Is there yet any portion or inheritance for us in our father's house?

15 Avaraal naangal anniyaraay ennnappadavillaiyaa? Avar engalai vittaு, engal panaththaiyum vaayilae pottukkonndaar. Are we not counted of him strangers? for he hath sold us, and hath quite devoured also our money.

16 Aakaiyaal Dhevan engal thakappanidaththilirunthu eduththa aisuvariyam ellaam namakkum nammutaiya pillaikalukkum uriyathu; ippatiyirukka, Dhevan umakkuch sonnapatiyellaam seyyum entarkal. For all the riches which God hath taken from our father, that is ours, and our children's: now then, whatsoever God hath said unto thee, do.

17 Appoluthu yaakkopu elunthu, than pillaikalaiyum than manaivikalaiyum ottakangalinmael aetti, Then Jacob rose up, and set his sons and his wives upon camels;

18 Thaan pathaan araamilae sampaathiththa mirukajeevankalaakiya manthaikal anaiththaiyum than porulkal ellaavattaைyum eduththukkonndu, kaanaan thaesaththil irukkira than thakappanaakiya eesaakkidaththukkup pokap purappattan. And he carried away all his cattle, and all his goods which he had gotten, the cattle of his getting, which he had gotten in Padanaram, for to go to Isaac his father in the land of Canaan.

19 Laapaan, than aadukalai mayirkaththarikkap poyirunthaan; anthach samayaththilae raakael than thakappanutaiya soroopangalaith thirutikkonndaal. And Laban went to shear his sheep: and Rachel had stolen the images that were her father's.

20 Yaakkopu thaan otippokirathaich seeriyanaakiya laapaanukku ariviyaamal, thiruttalavaayp poyvittan. And Jacob stole away unawares to Laban the Syrian, in that he told him not that he fled.

21 Ippatiyae avan thanakku unndaanavaikalaiyellaam eduththukkonndu, aattaைk kadanthu, geelaeyaath malaiyai Nnokki otipponaan. So he fled with all that he had; and he rose up, and passed over the river, and set his face toward the mount Gilead.

22 Yaakkopu otipponathu moontam naalilae laapaanukku arivikkappattathu. And it was told Laban on the third day that Jacob was fled.

23 Appoluthu avan, than sakothararaik koottikkonndu, aelunaal pirayaanapariyantham avanaith thodarnthupoy, geelaeyaath malaiyilae avanaik kanndupitiththaan. And he took his brethren with him, and pursued after him seven days' journey; and they overtook him in the mount Gilead.

24 Antu raaththiri Dhevan seeriyaa thaesaththaanaakiya laapaanukkuch soppanaththil thonti: nee yaakkopotae nanmaiyae antith theemai ontum paesaathapatikku echcharikkaiyaayiru entar. And God came to Laban the Syrian in a dream by night, and said unto him, Take heed that thou speak not to Jacob either good or bad.