Job 41 in Tamil

1 லிவியாதானை தூண்டிலினால் பிடிக்கக்கூடுமோ? அதின் நாக்கை நீ விடுகிற கயிற்றிலே பிடிக்கக்கூடுமோ? Canst thou draw out leviathan with an hook? or his tongue with a cord which thou lettest down?

2 அதின் மூக்கை நார்க்கயிறுபோட்டுக் கட்டக்கூடுமோ? குறட்டினால் அதின் தாடையை உருவக் குத்தக்கூடுமோ. Canst thou put an hook into his nose? or bore his jaw through with a thorn?

3 அது உன்னைப் பார்த்து அநேக விண்ணப்பஞ்செய்யுமோ? உன்னை நோக்கி இச்சக வார்த்தைகளை சொல்லுமோ? Will he make many supplications unto thee? will he speak soft words unto thee?

4 அது உன்னோடே உடன்படிக்கைபண்ணுமோ? அதைச் சதாகாலமும் அடிமைகொள்வாயோ? Will he make a covenant with thee? wilt thou take him for a servant for ever?

5 ஒரு குருவியோடே விளையாடுகிறதுபோல், நீ அதனோடே விளையாடி, அதை உன் பெண்மக்களண்டையிலே கட்டிவைப்பாயோ? Wilt thou play with him as with a bird? or wilt thou bind him for thy maidens?

6 கூட்டாளிகள் அதைப் பிடிக்கப் பிரயத்தனப்பட்டு, அதை வியாபாரிகளுக்குப் பங்கிடுவார்களோ? Shall the companions make a banquet of him? shall they part him among the merchants?

7 நீ அதின் தோலை அநேக அம்புகளிலும், அதின் தலையை எறிவல்லையங்களிலும் எறிவாயோ? Canst thou fill his skin with barbed irons? or his head with fish spears?

8 அதின்மேல் உன் கையைப்போடு, யுத்தத்தை நினைத்துக்கொள்; இனி அப்படிச் செய்யத் துணியமாட்டாய். Lay thine hand upon him, remember the battle, do no more.

9 இதோ, அதைப் பிடிக்கலாம் என்று நம்பினவன் மோசம்போய், அதைப் பார்த்தவுடனே விழுவான் அல்லவோ? Behold, the hope of him is in vain: shall not one be cast down even at the sight of him?

10 அதை எழுப்பத்தக்க தைரியவான் இல்லாதிருக்க, எனக்கு முன்பாக நிற்பவன் யார்? None is so fierce that dare stir him up: who then is able to stand before me?

11 தனக்குப் பதில் கொடுக்கப்படும்படி, முந்தி எனக்குக் கொடுத்தவன் யார்? வானத்தின் கீழுள்ளவைகள் எல்லாம் என்னுடையவைகள். Who hath prevented me, that I should repay him? whatsoever is under the whole heaven is mine.

12 அதின் அங்கங்களும், அதின் வீரியமும், அதின் உடல் இசைவின் நேர்த்தியும் இன்னதென்று நான் சொல்லாமல் மறைக்கமாட்டேன். I will not conceal his parts, nor his power, nor his comely proportion.

13 அது மூடியிருக்கிற அதின் போர்வையைக் கிளப்பக்கூடியவன் யார்? அதின் இரண்டு தாடைகளின் நடுவே கடிவாளம் போடத்தக்கவன் யார்? Who can discover the face of his garment? or who can come to him with his double bridle?

14 அதின் முகத்தின் கதவைத் திறக்கக்கூடியவன் யார்? சுற்றிலுமிருக்கிற அதின் பற்கள் பயங்கரமானவைகள். Who can open the doors of his face? his teeth are terrible round about.

15 முத்திரைப் பதிப்புப் போல அழுத்தங்கொண்டு அடர்த்தியாயிருக்கிற அதின் பரிசைகளின் அரணிப்பு மகா சிறப்பாயிருக்கிறது. His scales are his pride, shut up together as with a close seal.

16 அவைகள் நடுவே காற்றும் புகமாட்டாத நெருக்கமாய் அவைகள் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. One is so near to another, that no air can come between them.

17 அவைகள் ஒன்றோடொன்று ஒட்டிக்கொண்டு இணைபிரியாமல் பிடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. They are joined one to another, they stick together, that they cannot be sundered.

18 அது தும்முகையில் ஒளிவீசும், அதின் கண்கள் அருணோதயத்தின் புருவங்களைப்போல் இருக்கிறது. By his neesings a light doth shine, and his eyes are like the eyelids of the morning.

19 அதின் வாயிலிருந்து எரிகிற பந்தங்கள் புறப்பட்டு, அக்கினிப்பொறிகள் பறக்கும். Out of his mouth go burning lamps, and sparks of fire leap out.

20 கொதிக்கிற சட்டியிலும் கொப்பரையிலும் இருந்து புறப்படுகிறதுபோல, அதின் நாசிகளிலிருந்து புகை புறப்படும். Out of his nostrils goeth smoke, as out of a seething pot or caldron.

21 அதின் சுவாசம் கரிகளைக் கொளுத்தும், அதின் வாயிலிருந்து ஜுவாலை புறப்படும். His breath kindleth coals, and a flame goeth out of his mouth.

22 அதின் கழுத்திலே பெலன் குடிகொண்டிருக்கும்; பயங்கரம் அதற்குமுன் கூத்தாடும். In his neck remaineth strength, and sorrow is turned into joy before him.

23 அதின் உடற்கூறுகள், அசையாத கெட்டியாய் ஒன்றோடொன்று ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும். The flakes of his flesh are joined together: they are firm in themselves; they cannot be moved.

24 அதின் நெஞ்சு கல்லைப்போலவும், எந்திரத்தின் அடிக்கல்லைப்போலவும் கெட்டியாயிருக்கும். His heart is as firm as a stone; yea, as hard as a piece of the nether millstone.

25 அது எழும்பும்போது பலசாலிகள் அஞ்சி பயத்தினால் மயங்கித் திகைப்பார்கள். When he raiseth up himself, the mighty are afraid: by reason of breakings they purify themselves.

26 அதைத் தாக்குகிறவனுடைய பட்டயம், ஈட்டி, வல்லையம், கவசமொன்றும் அதற்குமுன் நிற்காது. The sword of him that layeth at him cannot hold: the spear, the dart, nor the habergeon.

27 அது இரும்பை வைக்கோலாகவும், வெண்கலத்தை உளுத்த மரமாகவும் எண்ணும். He esteemeth iron as straw, and brass as rotten wood.

28 அம்பு அதைத் துரத்தாது; கவண்கற்கள் அதற்குத் துரும்பாகும். The arrow cannot make him flee: slingstones are turned with him into stubble.

29 அது பெருந்தடிகளைத் தாளடிகளாக எண்ணி, ஈட்டியின் அசைவை இகழும். Darts are counted as stubble: he laugheth at the shaking of a spear.

30 அதின் கீழாகக் கூர்மையான கற்கள் கிடந்தாலும், அது சேற்றின்மேல் ஓடுகிறதுபோலக் கருக்கான அவைகளின்மேலும் ஓடும். Sharp stones are under him: he spreadeth sharp pointed things upon the mire.

31 அது ஆழத்தை உலைப்பானையைபபோல் பொங்கப்பண்ணி, கடலைத் தைலம்போல் கலக்கிவிடும். He maketh the deep to boil like a pot: he maketh the sea like a pot of ointment.

32 அது தனக்குப் பின்னாகப் பாதையைத் துலங்கப்பண்ணும்; ஆழமானது வெளுப்பான நாரையைப்போல் விளங்கும். He maketh a path to shine after him; one would think the deep to be hoary.

33 பூமியின்மேல் அதற்கு ஒப்பானது ஒன்றுமில்லை; அது நிர்ப்பயமாயிருக்க உண்டுபண்ணப்பட்டது. Upon earth there is not his like, who is made without fear.

34 அது மேட்டிமையானதையெல்லாம் அற்பமாய் எண்ணுகிறது; அது அகங்காரமுள்ள ஜீவன்களுக்கெல்லாம் ராஜாவாயிருக்கிறது என்றார். He beholdeth all high things: he is a king over all the children of pride.

1 Liviyaathaanai thoonntilinaal pitikkakkoodumo? Athin naakkai nee vidukira kayittilae pitikkakkoodumo? Canst thou draw out leviathan with an hook? or his tongue with a cord which thou lettest down?

2 Athin mookkai naarkkayiraுpottuk kattakkoodumo? Kurattinaal athin thaataiyai uruvak kuththakkoodumo. Canst thou put an hook into his nose? or bore his jaw through with a thorn?

3 Athu unnaip paarththu anaeka vinnnappanjaெyyumo? Unnai Nnokki ichchaka vaarththaikalai sollumo? Will he make many supplications unto thee? will he speak soft words unto thee?

4 Athu unnotae udanpatikkaipannnumo? Athaich sathaakaalamum atimaikolvaayo? Will he make a covenant with thee? wilt thou take him for a servant for ever?

5 Oru kuruviyotae vilaiyaadukirathupol, nee athanotae vilaiyaati, athai un pennmakkalanntaiyilae kattivaippaayo? Wilt thou play with him as with a bird? or wilt thou bind him for thy maidens?

6 Koottalikal athaip pitikkap pirayaththanappattu, athai viyaapaarikalukkup pangiduvaarkalo? Shall the companions make a banquet of him? shall they part him among the merchants?

7 Nee athin tholai anaeka ampukalilum, athin thalaiyai erivallaiyangalilum erivaayo? Canst thou fill his skin with barbed irons? or his head with fish spears?

8 Athinmael un kaiyaippodu, yuththaththai ninaiththukkol; ini appatich seyyath thunniyamaattay. Lay thine hand upon him, remember the battle, do no more.

9 Itho, athaip pitikkalaam entu nampinavan mosampoy, athaip paarththavudanae viluvaan allavo? Behold, the hope of him is in vain: shall not one be cast down even at the sight of him?

10 Athai eluppaththakka thairiyavaan illaathirukka, enakku munpaaka nirpavan yaar? None is so fierce that dare stir him up: who then is able to stand before me?

11 Thanakkup pathil kodukkappadumpati, munthi enakkuk koduththavan yaar? Vaanaththin geelullavaikal ellaam ennutaiyavaikal. Who hath prevented me, that I should repay him? whatsoever is under the whole heaven is mine.

12 Athin angangalum, athin veeriyamum, athin udal isaivin naerththiyum innathentu naan sollaamal maraikkamaattaேn. I will not conceal his parts, nor his power, nor his comely proportion.

13 Athu mootiyirukkira athin porvaiyaik kilappakkootiyavan yaar? Athin iranndu thaataikalin naduvae kativaalam podaththakkavan yaar? Who can discover the face of his garment? or who can come to him with his double bridle?

14 Athin mukaththin kathavaith thirakkakkootiyavan yaar? Suttilumirukkira athin parkal payangaramaanavaikal. Who can open the doors of his face? his teeth are terrible round about.

15 Muththiraip pathippup pola aluththangaொnndu adarththiyaayirukkira athin parisaikalin arannippu makaa sirappaayirukkirathu. His scales are his pride, shut up together as with a close seal.

16 Avaikal naduvae kaattaுm pukamaattatha nerukkamaay avaikal ontotontu innaikkappattirukkirathu. One is so near to another, that no air can come between them.

17 Avaikal ontotontu ottikkonndu innaipiriyaamal pitiththukkonntirukkirathu. They are joined one to another, they stick together, that they cannot be sundered.

18 Athu thummukaiyil oliveesum, athin kannkal arunnothayaththin puruvangalaippol irukkirathu. By his neesings a light doth shine, and his eyes are like the eyelids of the morning.

19 Athin vaayilirunthu erikira panthangal purappattu, akkinipporikal parakkum. Out of his mouth go burning lamps, and sparks of fire leap out.

20 Kothikkira sattiyilum kopparaiyilum irunthu purappadukirathupola, athin naasikalilirunthu pukai purappadum. Out of his nostrils goeth smoke, as out of a seething pot or caldron.

21 Athin suvaasam karikalaik koluththum, athin vaayilirunthu juvaalai purappadum. His breath kindleth coals, and a flame goeth out of his mouth.

22 Athin kaluththilae pelan kutikonntirukkum; payangaram atharkumun kooththaadum. In his neck remaineth strength, and sorrow is turned into joy before him.

23 Athin udarkooraுkal, asaiyaatha kettiyaay ontotontu ottikkonntirukkum. The flakes of his flesh are joined together: they are firm in themselves; they cannot be moved.

24 Athin nenju kallaippolavum, enthiraththin atikkallaippolavum kettiyaayirukkum. His heart is as firm as a stone; yea, as hard as a piece of the nether millstone.

25 Athu elumpumpothu palasaalikal anji payaththinaal mayangith thikaippaarkal. When he raiseth up himself, the mighty are afraid: by reason of breakings they purify themselves.

26 Athaith thaakkukiravanutaiya pattayam, eetti, vallaiyam, kavasamontum atharkumun nirkaathu. The sword of him that layeth at him cannot hold: the spear, the dart, nor the habergeon.

27 Athu irumpai vaikkolaakavum, vennkalaththai uluththa maramaakavum ennnum. He esteemeth iron as straw, and brass as rotten wood.

28 Ampu athaith thuraththaathu; kavannkarkal atharkuth thurumpaakum. The arrow cannot make him flee: slingstones are turned with him into stubble.

29 Athu perunthatikalaith thaalatikalaaka ennnni, eettiyin asaivai ikalum. Darts are counted as stubble: he laugheth at the shaking of a spear.

30 Athin geelaakak koormaiyaana karkal kidanthaalum, athu settinmael odukirathupolak karukkaana avaikalinmaelum odum. Sharp stones are under him: he spreadeth sharp pointed things upon the mire.

31 Athu aalaththai ulaippaanaiyaipapol pongappannnni, kadalaith thailampol kalakkividum. He maketh the deep to boil like a pot: he maketh the sea like a pot of ointment.

32 Athu thanakkup pinnaakap paathaiyaith thulangappannnum; aalamaanathu veluppaana naaraiyaippol vilangum. He maketh a path to shine after him; one would think the deep to be hoary.

33 Poomiyinmael atharku oppaanathu ontumillai; athu nirppayamaayirukka unndupannnappattathu. Upon earth there is not his like, who is made without fear.

34 Athu maettimaiyaanathaiyellaam arpamaay ennnukirathu; athu akangaaramulla jeevankalukkellaam raajaavaayirukkirathu entar. He beholdeth all high things: he is a king over all the children of pride.