Job 32:1-23 in Tamil in Tamil

1 யோபு தன் பார்வைக்கு நீதிமானாயிருந்தபடியினால், அவனுக்கு அந்த மூன்று மனுஷரும் பிரதியுத்தரம் சொல்லி ஓய்ந்தார்கள். So these three men ceased to answer Job, because he was righteous in his own eyes.

2 அதினால் ராமின் வம்சத்தானான பூசியனாகிய பரகயேலின் குமாரன் எலிகூவுக்குக் கோபம்மூண்டது; யோபு தேவனைப்பார்க்கிலும் தன்னைத்தான் நீதிமானாக்கினதினிமித்தம், அவன்மேலும் அவனுக்குக் கோபம்மூண்டது. Then was kindled the wrath of Elihu the son of Barachel the Buzite, of the kindred of Ram: against Job was his wrath kindled, because he justified himself rather than God.

3 கொடுக்கத்தக்க மறுமொழி யோபின் மூன்று சிநேகிதருக்கும் அகப்படாதிருந்தும், அவர்கள் அவனை ஆகாதவனென்று தீர்த்ததினிமித்தம், அவர்கள்மேலும் அவனுக்குக் கோபம் மூண்டது. Also against his three friends was his wrath kindled, because they had found no answer, and yet had condemned Job.

4 அவர்கள் தன்னைப்பார்க்கிலும் வயதுசென்றவர்களானபடியினால், எலிகூ யோபின் வார்த்தைகள் முடிந்து தீருமட்டும் காத்திருந்தான். Now Elihu had waited till Job had spoken, because they were elder than he.

5 அந்த மூன்று மனுஷரின் வாயிலும் மறுஉத்தரவு பிறக்கவில்லையென்று எலிகூ கண்டபோது, அவனுக்கு கோபம்மூண்டது. When Elihu saw that there was no answer in the mouth of these three men, then his wrath was kindled.

6 ஆதலால் பரகெயேலின் குமாரன் எலிகூ என்னும் பூசியன் பிரதியுத்தரமாக: நான் இளவயதுள்ளவன், நீங்களோ விருத்தாப்பியர்; ஆகையால் நான் அஞ்சி, என் அபிப்பிராயத்தை உங்களுக்கு முன்பாக வெளிப்படுத்தாதிருந்தேன். And Elihu the son of Barachel the Buzite answered and said, I am young, and ye are very old; wherefore I was afraid, and durst not shew you mine opinion.

7 முதியோர் பேசட்டும், வயதுசென்றவர்கள் ஞானத்தை அறிவிக்கட்டும் என்றிருந்தேன். I said, Days should speak, and multitude of years should teach wisdom.

8 ஆனாலும் மனுஷரில் ஒரு ஆவியுண்டு; சர்வவல்லவருடைய சுவாசமே அவர்களை உணர்வுள்ளவர்களாக்கும். But there is a spirit in man: and the inspiration of the Almighty giveth them understanding.

9 பெரியோரெல்லாம் ஞானிகளல்ல; முதியோரெல்லாம் நீதியை அறிந்தவர்களுமல்ல. Great men are not always wise: neither do the aged understand judgment.

10 ஆகையால் எனக்குச் செவிகொடுங்கள், நானும் என் அபிப்பிராயத்தை வெளிப்படுத்துவேன் என்றேன். Therefore I said, Hearken to me; I also will shew mine opinion.

11 இதோ, உங்கள் வசனங்கள் முடியுமட்டும் காத்திருந்தேன்; நீங்கள் சொல்லத்தக்கதை ஆராய்ந்து தேடுமட்டும், உங்கள் நியாயங்களுக்குச் செவிகொடுத்தேன். Behold, I waited for your words; I gave ear to your reasons, whilst ye searched out what to say.

12 நான் உங்கள் சொல்லைக் கவனித்தேன்; ஆனாலும் இதோ, உங்களில் யோபுக்கு நியாயத்தைத் தெரியக் காட்டி, அவருடைய வசனங்களுக்கு ஏற்ற பிரதியுத்தரம் சொல்லுகிறவனில்லை. Yea, I attended unto you, and, behold, there was none of you that convinced Job, or that answered his words:

13 ஞானத்தைக் கண்டுபிடித்தோமென்று நீங்கள் சொல்லாதபடி பாருங்கள்; மனுஷனல்ல, தேவனே அவரை ஜெயங்கொள்ளவேண்டும். Lest ye should say, We have found out wisdom: God thrusteth him down, not man.

14 அவர் என்னைப்பார்த்துப் பேசினதில்லை; நீங்கள் சொன்ன வார்த்தைகளினால் நான் அவருக்குப் பிரதியுத்தரம் சொல்லுகிறவனில்லை. Now he hath not directed his words against me: neither will I answer him with your speeches.

15 அவர்கள் கலங்கி, அப்புறம் பிரதியுத்தரம் சொல்லாதிருக்கிறார்கள்; அவர்களுக்குப் பேச்சு அற்றுப்போயிற்று. They were amazed, they answered no more: they left off speaking.

16 அவர்கள் பேசார்களோ என்று காத்திருந்தேன்; ஆனாலும் அவர்கள் அப்புறம் மறுமொழி கொடாமலிருந்தபடியினால், When I had waited, (for they spake not, but stood still, and answered no more;)

17 நானும் பிரதியுத்தரமாக எனக்குத் தோன்றியமட்டும் சொல்லுவேன்; நானும் என் அபிப்பிராயத்தை வெளிப்படுத்துவேன். I said, I will answer also my part, I also will shew mine opinion.

18 வார்த்தைகள் எனக்குள் நிறைந்திருக்கிறது; என் உள்ளத்திலுள்ள ஆவி என்னை நெருக்கி ஏவுகிறது. For I am full of matter, the spirit within me constraineth me.

19 இதோ, என் உள்ளம் அடைக்கப்பட்டிருந்து, புதுத் துருத்திகளை முதலாய்ப் பீறப்பண்ணுகிற புது ரசத்தைப்போலிருக்கிறது. Behold, my belly is as wine which hath no vent; it is ready to burst like new bottles.

20 நான் ஆறுதலடையும்படி பேசுவேன்; என் உதடுகளைத் திறந்து பிரதியுத்தரம் சொல்லுவேன். I will speak, that I may be refreshed: I will open my lips and answer.

21 நான் ஒருவனுடைய முகத்தைப்பாராமலும், ஒரு மனுஷனுக்கும் இச்சகம் பேசாமலும் இருப்பேனாக. Let me not, I pray you, accept any man's person, neither let me give flattering titles unto man.

22 நான் இச்சகம் பேச அறியேன்; பேசினால் என்னை உண்டாக்கினவர் சீக்கிரமாய் என்னை எடுத்துக்கொள்வார். For I know not to give flattering titles; in so doing my maker would soon take me away.

1 Yopu than paarvaikku neethimaanaayirunthapatiyinaal, avanukku antha moontu manusharum pirathiyuththaram solli oynthaarkal. So these three men ceased to answer Job, because he was righteous in his own eyes.

2 Athinaal raamin vamsaththaanaana poosiyanaakiya parakayaelin kumaaran elikoovukkuk kopammoonndathu; yopu thaevanaippaarkkilum thannaiththaan neethimaanaakkinathinimiththam, avanmaelum avanukkuk kopammoonndathu. Then was kindled the wrath of Elihu the son of Barachel the Buzite, of the kindred of Ram: against Job was his wrath kindled, because he justified himself rather than God.

3 Kodukkaththakka maraுmoli yopin moontu sinaekitharukkum akappadaathirunthum, avarkal avanai aakaathavanentu theerththathinimiththam, avarkalmaelum avanukkuk kopam moonndathu. Also against his three friends was his wrath kindled, because they had found no answer, and yet had condemned Job.

4 Avarkal thannaippaarkkilum vayathusentavarkalaanapatiyinaal, elikoo yopin vaarththaikal mutinthu theerumattum kaaththirunthaan. Now Elihu had waited till Job had spoken, because they were elder than he.

5 Antha moontu manusharin vaayilum maraுuththaravu pirakkavillaiyentu elikoo kanndapothu, avanukku kopammoonndathu. When Elihu saw that there was no answer in the mouth of these three men, then his wrath was kindled.

6 Aathalaal parakeyaelin kumaaran elikoo ennum poosiyan pirathiyuththaramaaka: naan ilavayathullavan, neengalo viruththaappiyar; aakaiyaal naan anji, en apippiraayaththai ungalukku munpaaka velippaduththaathirunthaen. And Elihu the son of Barachel the Buzite answered and said, I am young, and ye are very old; wherefore I was afraid, and durst not shew you mine opinion.

7 Muthiyor paesattum, vayathusentavarkal njaanaththai arivikkattum entirunthaen. I said, Days should speak, and multitude of years should teach wisdom.

8 Aanaalum manusharil oru aaviyunndu; sarvavallavarutaiya suvaasamae avarkalai unarvullavarkalaakkum. But there is a spirit in man: and the inspiration of the Almighty giveth them understanding.

9 Periyorellaam njaanikalalla; muthiyorellaam neethiyai arinthavarkalumalla. Great men are not always wise: neither do the aged understand judgment.

10 Aakaiyaal enakkuch sevikodungal, naanum en apippiraayaththai velippaduththuvaen enten. Therefore I said, Hearken to me; I also will shew mine opinion.

11 Itho, ungal vasanangal mutiyumattum kaaththirunthaen; neengal sollaththakkathai aaraaynthu thaedumattum, ungal niyaayangalukkuch sevikoduththaen. Behold, I waited for your words; I gave ear to your reasons, whilst ye searched out what to say.

12 Naan ungal sollaik kavaniththaen; aanaalum itho, ungalil yopukku niyaayaththaith theriyak kaatti, avarutaiya vasanangalukku aetta pirathiyuththaram sollukiravanillai. Yea, I attended unto you, and, behold, there was none of you that convinced Job, or that answered his words:

13 Njaanaththaik kanndupitiththomentu neengal sollaathapati paarungal; manushanalla, thaevanae avarai jeyangaொllavaenndum. Lest ye should say, We have found out wisdom: God thrusteth him down, not man.

14 Avar ennaippaarththup paesinathillai; neengal sonna vaarththaikalinaal naan avarukkup pirathiyuththaram sollukiravanillai. Now he hath not directed his words against me: neither will I answer him with your speeches.

15 Avarkal kalangi, appuram pirathiyuththaram sollaathirukkiraarkal; avarkalukkup paechchu attaுppoyittaு. They were amazed, they answered no more: they left off speaking.

16 Avarkal paesaarkalo entu kaaththirunthaen; aanaalum avarkal appuram maraுmoli kodaamalirunthapatiyinaal, When I had waited, (for they spake not, but stood still, and answered no more;)

17 Naanum pirathiyuththaramaaka enakkuth thontiyamattum solluvaen; naanum en apippiraayaththai velippaduththuvaen. I said, I will answer also my part, I also will shew mine opinion.

18 Vaarththaikal enakkul nirainthirukkirathu; en ullaththilulla aavi ennai nerukki aevukirathu. For I am full of matter, the spirit within me constraineth me.

19 Itho, en ullam ataikkappattirunthu, puthuth thuruththikalai muthalaayp peerappannnukira puthu rasaththaippolirukkirathu. Behold, my belly is as wine which hath no vent; it is ready to burst like new bottles.

20 Naan aaraுthalataiyumpati paesuvaen; en uthadukalaith thiranthu pirathiyuththaram solluvaen. I will speak, that I may be refreshed: I will open my lips and answer.

21 Naan oruvanutaiya mukaththaippaaraamalum, oru manushanukkum ichchakam paesaamalum iruppaenaaka. Let me not, I pray you, accept any man's person, neither let me give flattering titles unto man.

22 Naan ichchakam paesa ariyaen; paesinaal ennai unndaakkinavar seekkiramaay ennai eduththukkolvaar. For I know not to give flattering titles; in so doing my maker would soon take me away.