Psalm 35 in Tamil

1 கர்த்தாவே, நீர் என் வழக்காளிகளோடே வழக்காடி, என்னோடு யுத்தம்பண்ணுகிறவர்களோடே யுத்தம்பண்ணும். Plead my cause, O LORD, with them that strive with me: fight against them that fight against me.

2 நீர் கேடகத்தையும் பரிசையையும் பிடித்து, எனக்கு ஒத்தாசையாக எழுந்து நில்லும். Take hold of shield and buckler, and stand up for mine help.

3 என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களோடு எதிர்த்துநின்று, ஈட்டியையோங்கி அவர்களை மறித்து: நான் உன் இரட்சிப்பு என்று என் ஆத்துமாவுக்குச் சொல்லும். Draw out also the spear, and stop the way against them that persecute me: say unto my soul, I am thy salvation.

4 என் பிராணனை வாங்கத்தேடுகிறவர்கள் வெட்கப்பட்டுக் கலங்குவார்களாக; எனக்குத் தீங்குசெய்ய நினைக்கிறவர்கள் நாணமடைவார்களாக. Let them be confounded and put to shame that seek after my soul: let them be turned back and brought to confusion that devise my hurt.

5 அவர்கள் காற்றுமுகத்தில் பறக்கும் பதரைப்போலாவார்களாக; கர்த்தருடைய தூதன் அவர்களைத் துரத்துவானாக. Let them be as chaff before the wind: and let the angel of the LORD chase them.

6 அவர்களுடைய வழி இருளும் சறுக்கலுமாயிருப்பதாக; கர்த்தருடைய தூதன் அவர்களைப் பின்தொடருவானாக. Let their way be dark and slippery: and let the angel of the LORD persecute them.

7 முகாந்தரமில்லாமல் எனக்காகத் தங்கள் வலையைக் குழியில் ஒளித்து வைத்தார்கள்; முகாந்தரமில்லாமல் என் ஆத்துமாவுக்குப் படுகுழி வெட்டினார்கள். For without cause have they hid for me their net in a pit, which without cause they have digged for my soul.

8 அவன் நினையாத அழிவு அவனுக்கு வரவும், அவன் மறைவாய் வைத்த வலை அவனையே பிடிக்கவுங்கடவது; அவனே அந்தக் குழியில் விழுந்து அழிவானாக. Let destruction come upon him at unawares; and let his net that he hath hid catch himself: into that very destruction let him fall.

9 என் ஆத்துமா கர்த்தரில் களிகூர்ந்து, அவருடைய இரட்சிப்பில் மகிழ்ந்திருக்கும். And my soul shall be joyful in the LORD: it shall rejoice in his salvation.

10 சிறுமைப்பட்டவனை அவனிலும் பலவானுடைய கைக்கும், சிறுமையும் எளிமையுமானவனைக் கொள்ளையிடுகிறவனுடைய கைக்கும் தப்புவிக்கிற உமக்கொப்பானவர் யார் கர்த்தாவே, என்று என் எலும்புகளெல்லாம் சொல்லும். All my bones shall say, LORD, who is like unto thee, which deliverest the poor from him that is too strong for him, yea, the poor and the needy from him that spoileth him?

11 கொடுமையான சாட்சிகள் எழும்பி, நான் அறியாததை என்னிடத்தில் கேட்கிறார்கள். False witnesses did rise up; they laid to my charge things that I knew not.

12 நான் செய்த நன்மைக்குப் பதிலாகத் தீமைசெய்கிறார்கள்; என் ஆத்துமா திக்கற்றுப்போகப் பார்க்கிறார்கள். They rewarded me evil for good to the spoiling of my soul.

13 அவர்கள் வியாதியாயிருந்தபோது இரட்டு என் உடுப்பாயிருந்தது; நான் உபவாசத்தால் என் ஆத்துமாவை உபத்திரப்படுத்தினேன்; என் ஜெபமும் என் மடியிலே திரும்பவந்தது. But as for me, when they were sick, my clothing was sackcloth: I humbled my soul with fasting; and my prayer returned into mine own bosom.

14 நான் அவனை என் சிநேகிதனாகவும் சகோதரனாகவும் பாவித்து நடந்துகொண்டேன்; தாய்க்காகத் துக்கிக்கிறவனைப்போல் துக்கவஸ்திரம் தரித்துத் தலைகவிழ்ந்து நடந்தேன். I behaved myself as though he had been my friend or brother: I bowed down heavily, as one that mourneth for his mother.

15 ஆனாலும் எனக்கு ஆபத்துண்டானபோது அவர்கள் சந்தோஷப்பட்டுக் கூட்டங்கூடினார்கள்; நீசரும் நான் அறியாதவர்களும் எனக்கு விரோதமாய்க் கூட்டங்கூடி, ஓயாமல் என்னை நிந்தித்தார்கள். But in mine adversity they rejoiced, and gathered themselves together: yea, the abjects gathered themselves together against me, and I knew it not; they did tear me, and ceased not:

16 அப்பத்திற்காக இச்சகம்பேசுகிற பரியாசக்காரரோடே சேர்ந்துகொண்டு என்பேரில் பற்கடிக்கிறார்கள். With hypocritical mockers in feasts, they gnashed upon me with their teeth.

17 ஆண்டவரே, எதுவரைக்கும் இதைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பீர்? என் ஆத்துமாவை அழிவுக்கும், எனக்கு அருமையானதைச் சிங்கக்குட்டிகளுக்கும் தப்புவியும். Lord, how long wilt thou look on? rescue my soul from their destructions, my darling from the lions.

18 மகா சபையிலே உம்மைத் துதிப்பேன், திரளான ஜனங்களுக்குள்ளே உம்மைப் புகழுவேன். I will give thee thanks in the great congregation: I will praise thee among much people.

19 வீணாய் எனக்குச் சத்துருக்களானவர்கள் என்னிமித்தம் சந்தோஷியாமலும், முகாந்தரமில்லாமல் என்னைப் பகைக்கிறவர்கள் கண் சிமிட்டாமலும் இருப்பார்களாக. Let not them that are mine enemies wrongfully rejoice over me: neither let them wink with the eye that hate me without a cause.

20 அவர்கள் சமாதானமாய்ப் பேசாமல், தேசத்திலே அமைதலாயிருக்கிறவர்களுக்கு விரோதமாய் வஞ்சகமான காரியங்களைக் கருதுகிறார்கள். For they speak not peace: but they devise deceitful matters against them that are quiet in the land.

21 எனக்கு விரோதமாகத் தங்கள் வாயை விரிவாய்த் திறந்து, ஆ ஆ, ஆ ஆ, எங்கள் கண் கண்டது என்கிறார்கள். Yea, they opened their mouth wide against me, and said, Aha, aha, our eye hath seen it.

22 கர்த்தாவே, நீர் இதைக் கண்டீர், மவுனமாயிராதேயும்; ஆண்டவரே எனக்குத் தூரமாகாதேயும். This thou hast seen, O LORD: keep not silence: O Lord, be not far from me.

23 என் தேவனே, என் ஆண்டவரே எனக்கு நியாயஞ்செய்யவும் என் வழக்கைத் தீர்க்கவும் விழித்துக்கொண்டு எழுந்தருளும். Stir up thyself, and awake to my judgment, even unto my cause, my God and my Lord.

24 என் தேவனாகிய கர்த்தாவே, உம்முடைய நீதியின்படி என்னை நியாயம்விசாரியும், என்னைக்குறித்து அவர்களை மகிழவொட்டாதிரும். Judge me, O LORD my God, according to thy righteousness; and let them not rejoice over me.

25 அவர்கள் தங்கள் இருதயத்திலே: ஆ ஆ, இதுவே நாங்கள் விரும்பினது என்று சொல்லாதபடிக்கும், அவனை விழுங்கிவிட்டோம் என்று பேசாதபடிக்கும் செய்யும். Let them not say in their hearts, Ah, so would we have it: let them not say, We have swallowed him up.

26 எனக்கு நேரிட்ட ஆபத்துக்காகச் சந்தோஷிக்கிறவர்கள் ஏகமாய் வெட்கி நாணி, எனக்கு விரோதமாய்ப் பெருமை பாராட்டுகிறவர்கள் வெட்கத்தாலும் இலச்சையாலும் மூடப்படக்கடவர்கள். Let them be ashamed and brought to confusion together that rejoice at mine hurt: let them be clothed with shame and dishonour that magnify themselves against me.

27 என் நீதிவிளங்க விரும்புகிறவர்கள் கெம்பீரித்து மகிழ்ந்து, தமது ஊழியக்காரனுடைய சுகத்தை விரும்புகிற கர்த்தருக்கு மகிமையுண்டாவதாக என்று எப்போதும் சொல்லக்கடவர்கள். Let them shout for joy, and be glad, that favour my righteous cause: yea, let them say continually, Let the LORD be magnified, which hath pleasure in the prosperity of his servant.

28 என் நாவு உமது நீதியையும், நாள்முழுதும் உமது துதியையும் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும். And my tongue shall speak of thy righteousness and of thy praise all the day long.

1 Karththaavae, neer en valakkaalikalotae valakkaati, ennodu yuththampannnukiravarkalotae yuththampannnum. Plead my cause, O LORD, with them that strive with me: fight against them that fight against me.

2 Neer kaedakaththaiyum parisaiyaiyum pitiththu, enakku oththaasaiyaaka elunthu nillum. Take hold of shield and buckler, and stand up for mine help.

3 Ennaith thunpappaduththukiravarkalodu ethirththunintu, eettiyaiyongi avarkalai mariththu: naan un iratchippu entu en aaththumaavukkuch sollum. Draw out also the spear, and stop the way against them that persecute me: say unto my soul, I am thy salvation.

4 En piraananai vaangaththaedukiravarkal vetkappattuk kalanguvaarkalaaka; enakkuth theenguseyya ninaikkiravarkal naanamataivaarkalaaka. Let them be confounded and put to shame that seek after my soul: let them be turned back and brought to confusion that devise my hurt.

5 Avarkal kaattaுmukaththil parakkum patharaippolaavaarkalaaka; karththarutaiya thoothan avarkalaith thuraththuvaanaaka. Let them be as chaff before the wind: and let the angel of the LORD chase them.

6 Avarkalutaiya vali irulum saraுkkalumaayiruppathaaka; karththarutaiya thoothan avarkalaip pinthodaruvaanaaka. Let their way be dark and slippery: and let the angel of the LORD persecute them.

7 Mukaantharamillaamal enakkaakath thangal valaiyaik kuliyil oliththu vaiththaarkal; mukaantharamillaamal en aaththumaavukkup padukuli vettinaarkal. For without cause have they hid for me their net in a pit, which without cause they have digged for my soul.

8 Avan ninaiyaatha alivu avanukku varavum, avan maraivaay vaiththa valai avanaiyae pitikkavungadavathu; avanae anthak kuliyil vilunthu alivaanaaka. Let destruction come upon him at unawares; and let his net that he hath hid catch himself: into that very destruction let him fall.

9 En aaththumaa karththaril kalikoornthu, avarutaiya iratchippil makilnthirukkum. And my soul shall be joyful in the LORD: it shall rejoice in his salvation.

10 Siraுmaippattavanai avanilum palavaanutaiya kaikkum, siraுmaiyum elimaiyumaanavanaik kollaiyidukiravanutaiya kaikkum thappuvikkira umakkoppaanavar yaar karththaavae, entu en elumpukalellaam sollum. All my bones shall say, LORD, who is like unto thee, which deliverest the poor from him that is too strong for him, yea, the poor and the needy from him that spoileth him?

11 Kodumaiyaana saatchikal elumpi, naan ariyaathathai ennidaththil kaetkiraarkal. False witnesses did rise up; they laid to my charge things that I knew not.

12 Naan seytha nanmaikkup pathilaakath theemaiseykiraarkal; en aaththumaa thikkattaுppokap paarkkiraarkal. They rewarded me evil for good to the spoiling of my soul.

13 Avarkal viyaathiyaayirunthapothu irattu en uduppaayirunthathu; naan upavaasaththaal en aaththumaavai upaththirappaduththinaen; en jepamum en matiyilae thirumpavanthathu. But as for me, when they were sick, my clothing was sackcloth: I humbled my soul with fasting; and my prayer returned into mine own bosom.

14 Naan avanai en sinaekithanaakavum sakotharanaakavum paaviththu nadanthukonntaen; thaaykkaakath thukkikkiravanaippol thukkavasthiram thariththuth thalaikavilnthu nadanthaen. I behaved myself as though he had been my friend or brother: I bowed down heavily, as one that mourneth for his mother.

15 Aanaalum enakku aapaththunndaanapothu avarkal santhoshappattuk koottangaூtinaarkal; neesarum naan ariyaathavarkalum enakku virothamaayk koottangaூti, oyaamal ennai ninthiththaarkal. But in mine adversity they rejoiced, and gathered themselves together: yea, the abjects gathered themselves together against me, and I knew it not; they did tear me, and ceased not:

16 Appaththirkaaka ichchakampaesukira pariyaasakkaararotae sernthukonndu enpaeril parkatikkiraarkal. With hypocritical mockers in feasts, they gnashed upon me with their teeth.

17 Aanndavarae, ethuvaraikkum ithaip paarththukkonntiruppeer? En aaththumaavai alivukkum, enakku arumaiyaanathaich singakkuttikalukkum thappuviyum. Lord, how long wilt thou look on? rescue my soul from their destructions, my darling from the lions.

18 Makaa Sabaiyilae ummaith thuthippaen, thiralaana janangalukkullae ummaip pukaluvaen. I will give thee thanks in the great congregation: I will praise thee among much people.

19 Veennaay enakkuch saththurukkalaanavarkal ennimiththam santhoshiyaamalum, mukaantharamillaamal ennaip pakaikkiravarkal kann simittamalum iruppaarkalaaka. Let not them that are mine enemies wrongfully rejoice over me: neither let them wink with the eye that hate me without a cause.

20 Avarkal samaathaanamaayp paesaamal, thaesaththilae amaithalaayirukkiravarkalukku virothamaay vanjakamaana kaariyangalaik karuthukiraarkal. For they speak not peace: but they devise deceitful matters against them that are quiet in the land.

21 Enakku virothamaakath thangal vaayai virivaayth thiranthu, aa aa, aa aa, engal kann kanndathu enkiraarkal. Yea, they opened their mouth wide against me, and said, Aha, aha, our eye hath seen it.

22 Karththaavae, neer ithaik kannteer, mavunamaayiraathaeyum; aanndavarae enakkuth thooramaakaathaeyum. This thou hast seen, O LORD: keep not silence: O Lord, be not far from me.

23 En thaevanae, en aanndavarae enakku niyaayanjaெyyavum en valakkaith theerkkavum viliththukkonndu eluntharulum. Stir up thyself, and awake to my judgment, even unto my cause, my God and my Lord.

24 En thaevanaakiya karththaavae, ummutaiya neethiyinpati ennai niyaayamvisaariyum, ennaikkuriththu avarkalai makilavottathirum. Judge me, O LORD my God, according to thy righteousness; and let them not rejoice over me.

25 Avarkal thangal iruthayaththilae: aa aa, ithuvae naangal virumpinathu entu sollaathapatikkum, avanai vilungivittaோm entu paesaathapatikkum seyyum. Let them not say in their hearts, Ah, so would we have it: let them not say, We have swallowed him up.

26 Enakku naeritta aapaththukkaakach santhoshikkiravarkal aekamaay vetki naanni, enakku virothamaayp perumai paaraattukiravarkal vetkaththaalum ilachchaைyaalum moodappadakkadavarkal. Let them be ashamed and brought to confusion together that rejoice at mine hurt: let them be clothed with shame and dishonour that magnify themselves against me.

27 En neethivilanga virumpukiravarkal kempeeriththu makilnthu, thamathu ooliyakkaaranutaiya sukaththai virumpukira karththarukku makimaiyunndaavathaaka entu eppothum sollakkadavarkal. Let them shout for joy, and be glad, that favour my righteous cause: yea, let them say continually, Let the LORD be magnified, which hath pleasure in the prosperity of his servant.

28 En naavu umathu neethiyaiyum, naalmuluthum umathu thuthiyaiyum sollikkonntirukkum. And my tongue shall speak of thy righteousness and of thy praise all the day long.