1 Corinthians 2 in Tamil

1 சகோதரரே, நான் உங்களிடத்தில் வந்தபோது, தேவனைப்பற்றிய சாட்சியைச் சிறந்த வசனிப்போடாவது ஞானத்தோடாவது அறிவிக்கிறவனாக வரவில்லை. And I, brethren, when I came to you, came not with excellency of speech or of wisdom, declaring unto you the testimony of God.

2 இயேசுகிறிஸ்துவை, சிலுவையில் அறையப்பட்ட அவரையேயன்றி, வேறொன்றையும் உங்களுக்குள்ளே அறியாதிருக்கத் தீர்மானித்திருந்தேன். For I determined not to know any thing among you, save Jesus Christ, and him crucified.

3 அல்லாமலும் நான் பலவீனத்தோடும் பயத்தோடும் மிகுந்த நடுக்கத்தோடும் உங்களிடத்தில் இருந்தேன். And I was with you in weakness, and in fear, and in much trembling.

4 உங்கள் விசுவாசம் மனுஷருடைய ஞானத்திலல்ல, தேவனுடைய பெலத்தில் நிற்கும்படிக்கு, And my speech and my preaching was not with enticing words of man's wisdom, but in demonstration of the Spirit and of power:

5 என் பேச்சும் என் பிரசங்கமும் மனுஷ ஞானத்திற்குரிய நயவசனமுள்ளதாயிராமல், ஆவியினாலும் பெலத்தினாலும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டதாயிருந்தது. That your faith should not stand in the wisdom of men, but in the power of God.

6 அப்படியிருந்தும், தேறினவர்களுக்குள்ளே ஞானத்தைப் பேசுகிறோம்; இப்பிரபஞ்சத்தின் ஞானத்தையல்ல, அழிந்துபோகிறவர்களாகிய இப்பிரபஞ்சத்தின் பிரபுக்களுடைய ஞானத்தையுமல்ல, Howbeit we speak wisdom among them that are perfect: yet not the wisdom of this world, nor of the princes of this world, that come to nought:

7 உலகத்தோற்றத்திற்கு முன்னே தேவன் நம்முடைய மகிமைக்காக ஏற்படுத்தினதும், மறைக்கப்பட்டதுமாயிருந்த இரகசியமான தேவஞானத்தையே பேசுகிறோம். But we speak the wisdom of God in a mystery, even the hidden wisdom, which God ordained before the world unto our glory:

8 அதை இப்பிரபஞ்சத்துப் பிரபுக்களில் ஒருவனும் அறியவில்லை; அறிந்தார்களானால், மகிமையின் கர்த்தரை அவர்கள் சிலுவையில் அறையமாட்டார்களே. Which none of the princes of this world knew: for had they known it, they would not have crucified the Lord of glory.

9 எழுதியிருக்கிறபடி: தேவன் தம்மில் அன்புகூருகிறவர்களுக்கு ஆயத்தம்பண்ணினவைகளைக் கண் காணவுமில்லை, காதுகேட்கவுமில்லை, அவைகள் மனுஷனுடைய இருதயத்தில் தோன்றவுமில்லை; But as it is written, Eye hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of man, the things which God hath prepared for them that love him.

10 நமக்கோ தேவன் அவைகளைத் தமது ஆவியினாலே வெளிப்படுத்தினார்; அந்த ஆவியானவர் எல்லாவற்றையும், தேவனுடைய ஆழங்களையும், ஆராய்ந்திருக்கிறார். But God hath revealed them unto us by his Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the deep things of God.

11 மனுஷனிலுள்ள ஆவியேயன்றி மனுஷரில் எவன் மனுஷனுக்குரியவைகளை அறிவான்? அப்படிப்போல, தேவனுடைய ஆவியேயன்றி, ஒருவனும் தேவனுக்குரியவைகளை அறியமாட்டான். For what man knoweth the things of a man, save the spirit of man which is in him? even so the things of God knoweth no man, but the Spirit of God.

12 நாங்களோ உலகத்தின் ஆவியைப்பெறாமல், தேவனால் எங்களுக்கு அருளப்பட்டவைகளை அறியும்படிக்கு தேவனிலிருந்து புறப்படுகிற ஆவியையே பெற்றோம். Now we have received, not the spirit of the world, but the spirit which is of God; that we might know the things that are freely given to us of God.

13 அவைகளை நாங்கள் மனுஷஞானம் போதிக்கிற வார்த்தைகளாலே பேசாமல், பரிசுத்த ஆவி போதிக்கிற வார்த்தைகளாலே பேசி, ஆவிக்குரியவைகளை ஆவிக்குரியவைகளோடே சம்பந்தப்படுத்திக்காண்பிக்கிறோம். Which things also we speak, not in the words which man's wisdom teacheth, but which the Holy Ghost teacheth; comparing spiritual things with spiritual.

14 ஜென்மசுபாவமான மனுஷனோ தேவனுடைய ஆவிக்குரியவைகளை ஏற்றுக்கொள்ளான்; அவைகள் அவனுக்குப் பைத்தியமாகத் தோன்றும்; அவைகள் ஆவிக்கேற்றபிரகாரமாய் ஆராய்ந்து நிதானிக்கப்படுகிறவைகளானதால், அவைகளை அறியவுமாட்டான். But the natural man receiveth not the things of the Spirit of God: for they are foolishness unto him: neither can he know them, because they are spiritually discerned.

15 ஆவிக்குரியவன் எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து நிதானிக்கிறான்; ஆனாலும் அவன் மற்றொருவனாலும் ஆராய்ந்து நிதானிக்கப்படான். But he that is spiritual judgeth all things, yet he himself is judged of no man.

16 கர்த்தருக்குப் போதிக்கத்தக்கதாக அவருடைய சிந்தையை அறிந்தவன் யார்? எங்களுக்கோ கிறிஸ்துவின் சிந்தை உண்டாயிருக்கிறது. For who hath known the mind of the Lord, that he may instruct him? But we have the mind of Christ.

1 Sakothararae, naan ungalidaththil vanthapothu, thaevanaippattiya saatchiyaich sirantha vasanippodaavathu njaanaththodaavathu arivikkiravanaaka varavillai. And I, brethren, when I came to you, came not with excellency of speech or of wisdom, declaring unto you the testimony of God.

2 YesuKristhuvai, siluvaiyil araiyappatta avaraiyaeyanti, vaerontaiyum ungalukkullae ariyaathirukkath theermaaniththirunthaen. For I determined not to know any thing among you, save Jesus Christ, and him crucified.

3 Allaamalum naan palaveenaththodum payaththodum mikuntha nadukkaththodum ungalidaththil irunthaen. And I was with you in weakness, and in fear, and in much trembling.

4 Ungal visuvaasam manusharutaiya njaanaththilalla, thaevanutaiya pelaththil nirkumpatikku, And my speech and my preaching was not with enticing words of man's wisdom, but in demonstration of the Spirit and of power:

5 En paechchum en pirasangamum manusha njaanaththirkuriya nayavasanamullathaayiraamal, aaviyinaalum pelaththinaalum uraுthippaduththappattathaayirunthathu. That your faith should not stand in the wisdom of men, but in the power of God.

6 Appatiyirunthum, thaerinavarkalukkullae njaanaththaip paesukirom; ippirapanjaththin njaanaththaiyalla, alinthupokiravarkalaakiya ippirapanjaththin pirapukkalutaiya njaanaththaiyumalla, Howbeit we speak wisdom among them that are perfect: yet not the wisdom of this world, nor of the princes of this world, that come to nought:

7 Ulakaththottaththirku munnae Dhevan nammutaiya makimaikkaaka aerpaduththinathum, maraikkappattathumaayiruntha irakasiyamaana thaevanjaanaththaiyae paesukirom. But we speak the wisdom of God in a mystery, even the hidden wisdom, which God ordained before the world unto our glory:

8 Athai ippirapanjaththup pirapukkalil oruvanum ariyavillai; arinthaarkalaanaal, makimaiyin karththarai avarkal siluvaiyil araiyamaattarkalae. Which none of the princes of this world knew: for had they known it, they would not have crucified the Lord of glory.

9 Eluthiyirukkirapati: Dhevan thammil anpukoorukiravarkalukku aayaththampannnninavaikalaik kann kaanavumillai, kaathukaetkavumillai, avaikal manushanutaiya iruthayaththil thontavumillai; But as it is written, Eye hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of man, the things which God hath prepared for them that love him.

10 Namakko Dhevan avaikalaith thamathu aaviyinaalae velippaduththinaar; antha Aaviyaanavar ellaavattaைyum, thaevanutaiya aalangalaiyum, aaraaynthirukkiraar. But God hath revealed them unto us by his Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the deep things of God.

11 Manushanilulla aaviyaeyanti manusharil evan manushanukkuriyavaikalai arivaan? Appatippola, thaevanutaiya aaviyaeyanti, oruvanum thaevanukkuriyavaikalai ariyamaattan. For what man knoweth the things of a man, save the spirit of man which is in him? even so the things of God knoweth no man, but the Spirit of God.

12 Naangalo ulakaththin aaviyaipperaamal, thaevanaal engalukku arulappattavaikalai ariyumpatikku thaevanilirunthu purappadukira aaviyaiyae pettaோm. Now we have received, not the spirit of the world, but the spirit which is of God; that we might know the things that are freely given to us of God.

13 Avaikalai naangal manushanjaanam pothikkira vaarththaikalaalae paesaamal, Parisuththa aavi pothikkira vaarththaikalaalae paesi, aavikkuriyavaikalai aavikkuriyavaikalotae sampanthappaduththikkaannpikkirom. Which things also we speak, not in the words which man's wisdom teacheth, but which the Holy Ghost teacheth; comparing spiritual things with spiritual.

14 Jenmasupaavamaana manushano thaevanutaiya aavikkuriyavaikalai aettaுkkollaan; avaikal avanukkup paiththiyamaakath thontum; avaikal aavikkaettapirakaaramaay aaraaynthu nithaanikkappadukiravaikalaanathaal, avaikalai ariyavumaattan. But the natural man receiveth not the things of the Spirit of God: for they are foolishness unto him: neither can he know them, because they are spiritually discerned.

15 Aavikkuriyavan ellaavattaைyum aaraaynthu nithaanikkiraan; aanaalum avan mattaொruvanaalum aaraaynthu nithaanikkappadaan. But he that is spiritual judgeth all things, yet he himself is judged of no man.

16 Karththarukkup pothikkaththakkathaaka avarutaiya sinthaiyai arinthavan yaar? Engalukko Kristhuvin sinthai unndaayirukkirathu. For who hath known the mind of the Lord, that he may instruct him? But we have the mind of Christ.