Acts 27:1-12 in Tamil in Tamil

1 நாங்கள் இத்தாலியா தேசத்துக்குக் கப்பல் ஏறிப் போகும்படி தீர்மானிக்கப்பட்டபோது, பவுலையும் காவலில் வைக்கப்பட்டிருந்த வேறுசிலரையும் அகுஸ்து பட்டாளத்தைச் சேர்ந்த யூலியு என்னும்பேர் கொண்ட நூற்றுக்கு அதிபதியினிடத்தில் ஒப்புவித்தார்கள். And when it was determined that we should sail into Italy, they delivered Paul and certain other prisoners unto one named Julius, a centurion of Augustus' band.

2 அதிரமித்தியம் ஊர்க்கப்பலில் நாங்கள் ஏறி, ஆசியா நாட்டுக் கரைபிடித்தோடவேண்டுமென்று நினைத்துப் புறப்பட்டோம். மக்கெதோனியா தேசத்துத் தெசலோனிக்கே பட்டணத்தானாகிய அரிஸ்தர்க்கு எங்களுடனேகூட இருந்தான். And entering into a ship of Adramyttium, we launched, meaning to sail by the coasts of Asia; one Aristarchus, a Macedonian of Thessalonica, being with us.

3 மறுநாள் சீதோன் துறைபிடித்தோம். யூலியு பவுலைப் பட்சமாய் நடப்பித்து, அவன் தன் சிநேகிதரிடத்திலே போய்ப் பராமரிப்படையும்படிக்கு உத்தரவு கொடுத்தான். And the next day we touched at Sidon. And Julius courteously entreated Paul, and gave him liberty to go unto his friends to refresh himself.

4 அவ்விடம்விட்டு நாங்கள் புறப்பட்டு, எதிர்காற்றாயிருந்தபடியினால், சீப்புருதீவின் ஒதுக்கிலே ஓடினோம். And when we had launched from thence, we sailed under Cyprus, because the winds were contrary.

5 பின்பு சிலிசியா பம்பிலியா நாடுகளின் கடல்வழியாய் ஓடி, லீசியா நாட்டு மீறாப்பட்டணத்தில் சேர்ந்தோம். And when we had sailed over the sea of Cilicia and Pamphylia, we came to Myra, a city of Lycia.

6 இத்தாலியாவுக்குப் போகிற அலெக்சந்திரியா பட்டணத்துக் கப்பலை நூற்றுக்கு அதிபதி அங்கே கண்டு, எங்களை அதில் ஏற்றினான். And there the centurion found a ship of Alexandria sailing into Italy; and he put us therein.

7 காற்று எங்களைத் தடுத்தபடியினாலே, நாங்கள் அநேகநாள் மெதுவாய்ச் சென்று, வருத்தத்தோடே கினீதுபட்டணத்திற்கு எதிரே வந்து, சல்மோனே ஊருக்கு எதிராய்க் கிரேத்தாதீவின் ஒதுக்கில் ஓடினோம். And when we had sailed slowly many days, and scarce were come over against Cnidus, the wind not suffering us, we sailed under Crete, over against Salmone;

8 அதை வருத்தத்தோடே கடந்து, நல்ல துறைமுகம் என்னப்பட்ட ஒரு இடத்திற்கு வந்தோம்; லசேயப்பட்டணம் அதற்குச் சமீபமாயிருந்தது. And, hardly passing it, came unto a place which is called The fair havens; nigh whereunto was the city of Lasea.

9 வெகுகாலம் சென்று, உபவாசநாளும் கழிந்துபோனபடியினாலே, இனிக் கப்பல்யாத்திரை செய்கிறது மோசத்திற்கு ஏதுவாயிருக்குமென்று, பவுல் அவர்களை நோக்கி: Now when much time was spent, and when sailing was now dangerous, because the fast was now already past, Paul admonished them,

10 மனுஷரே, இந்த யாத்திரையினாலே சரக்குக்கும் கப்பலுக்கும் மாத்திரமல்ல, நம்முடைய ஜீவனுக்கும் வருத்தமும் மிகுந்த சேதமும் உண்டாயிருக்குமென்று காண்கிறேன் என்று சொல்லி, அவர்களை எச்சரித்தான். And said unto them, Sirs, I perceive that this voyage will be with hurt and much damage, not only of the lading and ship, but also of our lives.

11 நூற்றுக்கு அதிபதி பவுலினால் சொல்லப்பட்டவைகளைப் பார்க்கிலும் மாலுமியையும் கப்பல் எஜமானையும் அதிகமாய் நம்பினான். Nevertheless the centurion believed the master and the owner of the ship, more than those things which were spoken by Paul.

12 அந்தத் துறைமுகம் மழைகாலத்திலே தங்குவதற்கு வசதியாயிராதபடியினால், அவ்விடத்தை விட்டுத் தென்மேற்கையும் வடமேற்கையும் நோக்கியிருக்கும் கிரேத்தாதீவிலுள்ள துறைமுகமாகிய பேனிக்ஸ் என்னும் இடத்தில் சேரக்கூடுமானால் சேர்ந்து, மழைகாலத்தில் தங்கும்படி அநேகம்பேர் ஆலோசனை சொன்னார்கள். And because the haven was not commodious to winter in, the more part advised to depart thence also, if by any means they might attain to Phenice, and there to winter; which is an haven of Crete, and lieth toward the south west and north west.

1 Naangal iththaaliyaa thaesaththukkuk kappal aerip pokumpati theermaanikkappattapothu, pavulaiyum kaavalil vaikkappattiruntha vaeraுsilaraiyum akusthu pattalaththaich serntha yooliyu ennumpaer konnda noottaுkku athipathiyinidaththil oppuviththaarkal. And when it was determined that we should sail into Italy, they delivered Paul and certain other prisoners unto one named Julius, a centurion of Augustus' band.

2 Athiramiththiyam oorkkappalil naangal aeri, aasiyaa naattuk karaipitiththodavaenndumentu ninaiththup purappattaோm. Makkethoniyaa thaesaththuth thesalonikkae pattanaththaanaakiya aristharkku engaludanaekooda irunthaan. And entering into a ship of Adramyttium, we launched, meaning to sail by the coasts of Asia; one Aristarchus, a Macedonian of Thessalonica, being with us.

3 Maraுnaal seethon thuraipitiththom. Yooliyu pavulaip patchamaay nadappiththu, avan than sinaekitharidaththilae poyp paraamarippataiyumpatikku uththaravu koduththaan. And the next day we touched at Sidon. And Julius courteously entreated Paul, and gave him liberty to go unto his friends to refresh himself.

4 Avvidamvittu naangal purappattu, ethirkaattaாyirunthapatiyinaal, seeppurutheevin othukkilae otinom. And when we had launched from thence, we sailed under Cyprus, because the winds were contrary.

5 Pinpu silisiyaa pampiliyaa naadukalin kadalvaliyaay oti, leesiyaa naattu meeraappattanaththil sernthom. And when we had sailed over the sea of Cilicia and Pamphylia, we came to Myra, a city of Lycia.

6 Iththaaliyaavukkup pokira aleksanthiriyaa pattanaththuk kappalai noottaுkku athipathi angae kanndu, engalai athil aettinaan. And there the centurion found a ship of Alexandria sailing into Italy; and he put us therein.

7 Kaattaு engalaith thaduththapatiyinaalae, naangal anaekanaal methuvaaych sentu, varuththaththotae kineethupattanaththirku ethirae vanthu, salmonae oorukku ethiraayk kiraeththaatheevin othukkil otinom. And when we had sailed slowly many days, and scarce were come over against Cnidus, the wind not suffering us, we sailed under Crete, over against Salmone;

8 Athai varuththaththotae kadanthu, nalla thuraimukam ennappatta oru idaththirku vanthom; laseyappattanam atharkuch sameepamaayirunthathu. And, hardly passing it, came unto a place which is called The fair havens; nigh whereunto was the city of Lasea.

9 Vekukaalam sentu, upavaasanaalum kalinthuponapatiyinaalae, inik kappalyaaththirai seykirathu mosaththirku aethuvaayirukkumentu, pavul avarkalai Nnokki: Now when much time was spent, and when sailing was now dangerous, because the fast was now already past, Paul admonished them,

10 Manusharae, intha yaaththiraiyinaalae sarakkukkum kappalukkum maaththiramalla, nammutaiya jeevanukkum varuththamum mikuntha sethamum unndaayirukkumentu kaannkiraேn entu solli, avarkalai echchariththaan. And said unto them, Sirs, I perceive that this voyage will be with hurt and much damage, not only of the lading and ship, but also of our lives.

11 Noottaுkku athipathi pavulinaal sollappattavaikalaip paarkkilum maalumiyaiyum kappal ejamaanaiyum athikamaay nampinaan. Nevertheless the centurion believed the master and the owner of the ship, more than those things which were spoken by Paul.

12 Anthath thuraimukam malaikaalaththilae thanguvatharku vasathiyaayiraathapatiyinaal, avvidaththai vittuth thenmaerkaiyum vadamaerkaiyum Nnokkiyirukkum kiraeththaatheevilulla thuraimukamaakiya paeniks ennum idaththil serakkoodumaanaal sernthu, malaikaalaththil thangumpati anaekampaer aalosanai sonnaarkal. And because the haven was not commodious to winter in, the more part advised to depart thence also, if by any means they might attain to Phenice, and there to winter; which is an haven of Crete, and lieth toward the south west and north west.