Romans 7:7-13 in Tamil in Tamil

7 ஆகையால் என்ன சொல்லுவோம்? நியாயப்பிரமாணம் பாவமோ? அல்லவே. பாவம் இன்னதென்று நியாயப்பிரமாணத்தினால் நான் அறிந்தேனேயன்றி மற்றப்படி அறியவில்லை; இச்சியாதிருப்பாயாக என்று நியாயப்பிரமாணம் சொல்லாதிருந்தால், இச்சை பாவம் என்று நான் அறியாமலிருப்பேனே. What shall we say then? Is the law sin? God forbid. Nay, I had not known sin, but by the law: for I had not known lust, except the law had said, Thou shalt not covet.

8 பாவமானது கற்பனையினாலே சமயம்பெற்றுச் சகலவித இச்சைகளையும் என்னில் நடப்பித்தது. நியாயப்பிரமாணமில்லாவிட்டால் பாவம் செத்ததாயிருக்குமே. But sin, taking occasion by the commandment, wrought in me all manner of concupiscence. For without the law sin was dead.

9 முன்னே நியாயப்பிரமாணமில்லாதவனாயிருந்தபோது நான் ஜீவனுள்ளவனாயிருந்தேன்; கற்பனை வந்தபோது பாவம் உயிர்கொண்டது, நான் மரித்தவனானேன். For I was alive without the law once: but when the commandment came, sin revived, and I died.

10 இப்படியிருக்க, ஜீவனுக்கேதுவான கற்பனையே எனக்கு மரணத்துக்கேதுவாயிருக்கக்கண்டேன். And the commandment, which was ordained to life, I found to be unto death.

11 பாவமானது கற்பனையினாலே சமயம்பெற்று, என்னை வஞ்சித்து, அதினாலே என்னைக் கொன்றது. For sin, taking occasion by the commandment, deceived me, and by it slew me.

12 ஆகையால் நியாயப்பிரமாணம் பரிசுத்தமுள்ளதுதான், கற்பனையும் பரிசுத்தமாயும் நீதியாயும் நன்மையாயும் இருக்கிறது. Wherefore the law is holy, and the commandment holy, and just, and good.

13 இப்படியிருக்க, நன்மையானது எனக்கு மரணமாயிற்றோ? அப்படியல்ல; பாவமே எனக்கு மரணமாயிற்று; பாவம் கற்பனையினாலே மிகுந்த பாவமுள்ளதாகும்படிக்கும், அது நன்மையானதைக் கொண்டு எனக்கு மரணத்தை உண்டாக்கினதினாலே, பாவமாகவே விளங்கும்படிக்கும் அப்படியாயிற்று. Was then that which is good made death unto me? God forbid. But sin, that it might appear sin, working death in me by that which is good; that sin by the commandment might become exceeding sinful.

7 Aakaiyaal enna solluvom? Niyaayappiramaanam paavamo? Allavae. Paavam innathentu niyaayappiramaanaththinaal naan arinthaenaeyanti mattappati ariyavillai; ichchiyaathiruppaayaaka entu niyaayappiramaanam sollaathirunthaal, ichchaை paavam entu naan ariyaamaliruppaenae. What shall we say then? Is the law sin? God forbid. Nay, I had not known sin, but by the law: for I had not known lust, except the law had said, Thou shalt not covet.

8 Paavamaanathu karpanaiyinaalae samayampettaுch sakalavitha ichchaைkalaiyum ennil nadappiththathu. Niyaayappiramaanamillaavittal paavam seththathaayirukkumae. But sin, taking occasion by the commandment, wrought in me all manner of concupiscence. For without the law sin was dead.

9 Munnae niyaayappiramaanamillaathavanaayirunthapothu naan jeevanullavanaayirunthaen; karpanai vanthapothu paavam uyirkonndathu, naan mariththavanaanaen. For I was alive without the law once: but when the commandment came, sin revived, and I died.

10 Ippatiyirukka, jeevanukkaethuvaana karpanaiyae enakku maranaththukkaethuvaayirukkakkanntaen. And the commandment, which was ordained to life, I found to be unto death.

11 Paavamaanathu karpanaiyinaalae samayampettaு, ennai vanjiththu, athinaalae ennaik kontathu. For sin, taking occasion by the commandment, deceived me, and by it slew me.

12 Aakaiyaal niyaayappiramaanam Parisuththamullathuthaan, karpanaiyum Parisuththamaayum neethiyaayum nanmaiyaayum irukkirathu. Wherefore the law is holy, and the commandment holy, and just, and good.

13 Ippatiyirukka, nanmaiyaanathu enakku maranamaayittaோ? Appatiyalla; paavamae enakku maranamaayittaு; paavam karpanaiyinaalae mikuntha paavamullathaakumpatikkum, athu nanmaiyaanathaik konndu enakku maranaththai unndaakkinathinaalae, paavamaakavae vilangumpatikkum appatiyaayittaு. Was then that which is good made death unto me? God forbid. But sin, that it might appear sin, working death in me by that which is good; that sin by the commandment might become exceeding sinful.