Luke 18:9-25 in Tamil in Tamil

9 அன்றியும், தங்களை நீதிமான்களென்று நம்பி, மற்றவர்களை அற்பமாயெண்ணின சிலரைக்குறித்து, அவர் ஒரு உவமையைச் சொன்னார். And he spake this parable unto certain which trusted in themselves that they were righteous, and despised others:

10 இரண்டு மனுஷர் ஜெபம்பண்ணுபம்படி தேவாலயத்துக்குப் போனார்கள்; ஒருவன் பரிசேயன், மற்றவன் ஆயக்காரன். Two men went up into the temple to pray; the one a Pharisee, and the other a publican.

11 பரிசேயன் நின்று; தேவனே! நான் பறிகாரர், அநியாயக்காரர், விபசாரக்காரர் ஆகிய மற்ற மனுஷரைப்போலவும், இந்த ஆயக்காரனைப்போலவும் இராததனால் உம்மை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன். The Pharisee stood and prayed thus with himself, God, I thank thee, that I am not as other men are, extortioners, unjust, adulterers, or even as this publican.

12 வாரத்தில் இரண்டுதரம் உபவாசிக்கிறேன்; என் சம்பாத்தியத்திலெல்லாம் தசமபாகம் செலுத்திவருகிறேன் என்று, தனக்குள்ளே ஜெபம்பண்ணினான். I fast twice in the week, I give tithes of all that I possess.

13 ஆயக்காரன் தூரத்திலே நின்று, தன் கண்களையும் வானத்துக்கு ஏறெடுக்கத் துணியாமல், தன் மார்பிலே அடித்துக்கொண்டு; தேவனே! பாவியாகிய என்மேல் கிருபையாயிரும் என்றான். And the publican, standing afar off, would not lift up so much as his eyes unto heaven, but smote upon his breast, saying, God be merciful to me a sinner.

14 அவனல்ல, இவனே நீதிமானாக்கப்பட்டவனாய்த் தன் வீட்டுக்குத் திரும்பிப்போனான் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; ஏனெனில் தன்னை உயர்த்துகிறவனெவனும் தாழ்த்தப்படுவான், தன்னைத் தாழ்த்துகிறவன் உயர்த்தப்படுவான் என்றார். I tell you, this man went down to his house justified rather than the other: for every one that exalteth himself shall be abased; and he that humbleth himself shall be exalted.

15 பின்பு குழந்தைகளையும் அவர் தொடும்படிக்கு அவர்களை அவரிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள். சீஷர்கள் அதைக்கண்டு, கொண்டுவந்தவர்களை அதட்டினார்கள். And they brought unto him also infants, that he would touch them: but when his disciples saw it, they rebuked them.

16 இயேசுவோ அவைகளைக் கொண்டுவரும்படி கட்டளையிட்டு: சிறு பிள்ளைகளை என்னிடத்தில் வருகிறதற்கு இடங்கொடுங்கள், அவைகளைத் தடைபண்ணாதிருங்கள்; தேவனுடைய ராஜ்யம் அப்படிப்பட்டவர்களுடையது; But Jesus called them unto him, and said, Suffer little children to come unto me, and forbid them not: for of such is the kingdom of God.

17 எவனாகிலும் சிறுபிள்ளையைப்போல் தேவனுடைய ராஜ்யத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால், அதில் பிரவேசிக்கமாட்டான் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார். Verily I say unto you, Whosoever shall not receive the kingdom of God as a little child shall in no wise enter therein.

18 அப்பொழுது தலைவன் ஒருவன் அவரை நோக்கி: நல்ல போதகரே, நித்திய ஜீவனைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வதற்கு நான் என்ன செய்யவேண்டும் என்று கேட்டான். And a certain ruler asked him, saying, Good Master, what shall I do to inherit eternal life?

19 அதற்கு இயேசு: நீ என்னை நல்லவனென்று சொல்வானேன்? தேவன் ஒருவர் தவிர நல்லவன் ஒருவனும் இல்லையே. And Jesus said unto him, Why callest thou me good? none is good, save one, that is, God.

20 விபசாரஞ் செய்யாதிருப்பாயாக, கொலைசெய்யாதிருப்பாயாக, களவுசெய்யாதிருப்பாயாக, பொய்ச்சாட்சி சொல்லாதிருப்பாயாக, உன் தகப்பனையும் உன் தாயையும் கனம்பண்ணுவாயாக என்கிற கற்பனைகளை நீ அறிந்திருக்கிறாயே என்றார். Thou knowest the commandments, Do not commit adultery, Do not kill, Do not steal, Do not bear false witness, Honour thy father and thy mother.

21 அதற்கு அவன் இவைகளையெல்லாம் என் சிறு வயதுமுதல் கைக்கொண்டிருக்கிறேன் என்றான். And he said, All these have I kept from my youth up.

22 இயேசு அதைக் கேட்டு: இன்னும் உன்னிடத்தில் ஒரு குறைவு உண்டு; உனக்கு உண்டானவைகளையெல்லாம் விற்றுத் தரித்திரருக்குக் கொடு அப்பொழுது பரலோகத்திலே உனக்குப் பொக்கிஷம் உண்டாயிருக்கும்; பின்பு என்னைப் பின்பற்றிவா என்றார். Now when Jesus heard these things, he said unto him, Yet lackest thou one thing: sell all that thou hast, and distribute unto the poor, and thou shalt have treasure in heaven: and come, follow me.

23 அவன் அதிக ஐசுவரியமுள்ளவனானபடியினால், இதைக் கேட்டபொழுது, மிகுந்த துக்கமடைந்தான். And when he heard this, he was very sorrowful: for he was very rich.

24 அவன் மிகுந்த துக்கமடைந்ததை இயேசு கண்டு: ஐசுவரியமுள்ளவர்கள் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பது எவ்வளவு அரிதாயிருக்கிறது. And when Jesus saw that he was very sorrowful, he said, How hardly shall they that have riches enter into the kingdom of God!

25 ஐசுவரியவான் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பதைப்பார்க்கிலும், ஒட்டகமானது ஊசியின் காதிலே நுழைவது எளிதாயிருக்கும் என்றார். For it is easier for a camel to go through a needle's eye, than for a rich man to enter into the kingdom of God.

9 Antiyum, thangalai neethimaankalentu nampi, mattavarkalai arpamaayennnnina silaraikkuriththu, avar oru uvamaiyaich sonnaar. And he spake this parable unto certain which trusted in themselves that they were righteous, and despised others:

10 Iranndu manushar Jebampannnupampati thaevaalayaththukkup ponaarkal; oruvan pariseyan, mattavan aayakkaaran. Two men went up into the temple to pray; the one a Pharisee, and the other a publican.

11 Pariseyan nintu; thaevanae! Naan parikaarar, aniyaayakkaarar, vipasaarakkaarar aakiya matta manusharaippolavum, intha aayakkaaranaippolavum iraathathanaal ummai sthoththirikkiraேn. The Pharisee stood and prayed thus with himself, God, I thank thee, that I am not as other men are, extortioners, unjust, adulterers, or even as this publican.

12 Vaaraththil iranndutharam upavaasikkiraேn; en sampaaththiyaththilellaam thasamapaakam seluththivarukiraேn entu, thanakkullae Jebampannnninaan. I fast twice in the week, I give tithes of all that I possess.

13 Aayakkaaran thooraththilae nintu, than kannkalaiyum vaanaththukku aeraெdukkath thunniyaamal, than maarpilae atiththukkonndu; thaevanae! Paaviyaakiya enmael kirupaiyaayirum entan. And the publican, standing afar off, would not lift up so much as his eyes unto heaven, but smote upon his breast, saying, God be merciful to me a sinner.

14 Avanalla, ivanae neethimaanaakkappattavanaayth than veettukkuth thirumpipponaan entu ungalukkuch sollukiraேn; aenenil thannai uyarththukiravanevanum thaalththappaduvaan, thannaith thaalththukiravan uyarththappaduvaan entar. I tell you, this man went down to his house justified rather than the other: for every one that exalteth himself shall be abased; and he that humbleth himself shall be exalted.

15 Pinpu kulanthaikalaiyum avar thodumpatikku avarkalai avaridaththil konnduvanthaarkal. Seesharkal athaikkanndu, konnduvanthavarkalai athattinaarkal. And they brought unto him also infants, that he would touch them: but when his disciples saw it, they rebuked them.

16 Yesuvo avaikalaik konnduvarumpati kattalaiyittu: siraு pillaikalai ennidaththil varukiratharku idangaொdungal, avaikalaith thataipannnnaathirungal; thaevanutaiya raajyam appatippattavarkalutaiyathu; But Jesus called them unto him, and said, Suffer little children to come unto me, and forbid them not: for of such is the kingdom of God.

17 Evanaakilum siraுpillaiyaippol thaevanutaiya raajyaththai aettaுkkollaavittal, athil piravaesikkamaattan entu meyyaakavae ungalukkuch sollukiraேn entar. Verily I say unto you, Whosoever shall not receive the kingdom of God as a little child shall in no wise enter therein.

18 Appoluthu thalaivan oruvan avarai Nnokki: nalla pothakarae, niththiya jeevanaich suthanthariththukkolvatharku naan enna seyyavaenndum entu kaettan. And a certain ruler asked him, saying, Good Master, what shall I do to inherit eternal life?

19 Atharku Yesu: nee ennai nallavanentu solvaanaen? Dhevan oruvar thavira nallavan oruvanum illaiyae. And Jesus said unto him, Why callest thou me good? none is good, save one, that is, God.

20 Vipasaaranj seyyaathiruppaayaaka, kolaiseyyaathiruppaayaaka, kalavuseyyaathiruppaayaaka, poychchaாtchi sollaathiruppaayaaka, un thakappanaiyum un thaayaiyum kanampannnuvaayaaka enkira karpanaikalai nee arinthirukkiraayae entar. Thou knowest the commandments, Do not commit adultery, Do not kill, Do not steal, Do not bear false witness, Honour thy father and thy mother.

21 Atharku avan ivaikalaiyellaam en siraு vayathumuthal kaikkonntirukkiraேn entan. And he said, All these have I kept from my youth up.

22 Yesu athaik kaettu: innum unnidaththil oru kuraivu unndu; unakku unndaanavaikalaiyellaam vittaுth thariththirarukkuk kodu appoluthu paralokaththilae unakkup pokkisham unndaayirukkum; pinpu ennaip pinpattivaa entar. Now when Jesus heard these things, he said unto him, Yet lackest thou one thing: sell all that thou hast, and distribute unto the poor, and thou shalt have treasure in heaven: and come, follow me.

23 Avan athika aisuvariyamullavanaanapatiyinaal, ithaik kaettapoluthu, mikuntha thukkamatainthaan. And when he heard this, he was very sorrowful: for he was very rich.

24 Avan mikuntha thukkamatainthathai Yesu kanndu: aisuvariyamullavarkal thaevanutaiya raajyaththil piravaesippathu evvalavu arithaayirukkirathu. And when Jesus saw that he was very sorrowful, he said, How hardly shall they that have riches enter into the kingdom of God!

25 Aisuvariyavaan thaevanutaiya raajyaththil piravaesippathaippaarkkilum, ottakamaanathu oosiyin kaathilae nulaivathu elithaayirukkum entar. For it is easier for a camel to go through a needle's eye, than for a rich man to enter into the kingdom of God.