John 11:1-16 in Tamil in Tamil

1 மரியாளும் அவள் சகோதரியாகிய மார்த்தாளும் இருந்த பெத்தானியா கிராமத்திலுள்ளவனாகிய லாசரு என்னும் ஒருவன் வியாதிப்பட்டிருந்தான். Now a certain man was sick, named Lazarus, of Bethany, the town of Mary and her sister Martha.

2 கர்த்தருக்குப் பரிமளதைலம் பூசி, தன் தலைமயிரால் அவருடைய பாதங்களைத் துடைத்தவள் அந்த மரியாளே; அவளுடைய சகோதரனாகிய லாசரு வியாதியாயிருந்தான். (It was that Mary which anointed the Lord with ointment, and wiped his feet with her hair, whose brother Lazarus was sick.)

3 அப்பொழுது அவனுடைய சகோதரிகள்; ஆண்டவரே, நீர் சிநேகிக்கிறவன் வியாதியாயிருக்கிறான் என்று சொல்ல, அவரிடத்திற்கு ஆள் அனுப்பினார்கள். Therefore his sisters sent unto him, saying, Lord, behold, he whom thou lovest is sick.

4 இயேசு அதைக் கேட்டபொழுது: இந்த வியாதி மரணத்துக்கு ஏதுவாயிராமல் தேவனுடைய மகிமை விளங்குவதற்கு ஏதுவாயிருக்கிறது; தேவனுடைய குமாரனும் அதினால் மகிமைப்படுவார் என்றார். When Jesus heard that, he said, This sickness is not unto death, but for the glory of God, that the Son of God might be glorified thereby.

5 இயேசு மார்த்தாளிடத்திலும் அவளுடைய Κகோதரியினிடத்திலும் லாசருவினிடத்திலும் அன்பாயிருந்தார். Now Jesus loved Martha, and her sister, and Lazarus.

6 அவன் வியாதியாயிருக்கிறதாக அவர் கேள்விப்பட்டபொழுது, தாம் இருந்த இடத்திலே பின்னும் இரண்டுநாள் தங்கினார். When he had heard therefore that he was sick, he abode two days still in the same place where he was.

7 அதன்பின்பு அவர் தம்முடைய சீஷரை நோக்கி: நாம் மறுபடியும் யூதேயாவுக்குப் போவோம் வாருங்கள் என்றார். Then after that saith he to his disciples, Let us go into Judaea again.

8 அதற்குச் சீஷர்கள்; ரபீ, இப்பொழுதுதான் யூதர் உம்மைக் கல்லெறியத் தேடினார்களே, மறுபடியும் நீர் அவ்விடத்திற்குப் போகலாமா என்றார்கள். His disciples say unto him, Master, the Jews of late sought to stone thee; and goest thou thither again?

9 இயேசு பிரதியுத்தரமாக: பகலுக்குப் பன்னிரண்டு மணிநேரம் இல்லையா? ஒருவன் பகலிலே நடந்தால் அவன் இந்த உலகத்தின் வெளிச்சத்தைக் காண்கிறபடியினால் இடறமாட்டான். Jesus answered, Are there not twelve hours in the day? If any man walk in the day, he stumbleth not, because he seeth the light of this world.

10 ஒருவன் இரவிலே நடந்தால் தன்னிடத்தில் வெளிச்சம் இல்லாதபடியினால் இடறுவான் என்றார். But if a man walk in the night, he stumbleth, because there is no light in him.

11 இவைகளை அவர் சொல்லியபின்பு அவர்களை நோக்கி: நம்முடைய சிநேகிதனாகிய லாசரு நித்திரையடைந்திருக்கிறான். நான் அவனை எழுப்பப்போகிறேன் என்றார். These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep.

12 அதற்கு அவருடைய சீஷர்கள்: ஆண்டவரே, நித்திரையடைந்திருந்தால் சுகமடைவான் என்றார்கள். Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well.

13 இயேசுவானவர் அவனுடைய மரணத்தைக் குறித்து அப்படிச் சொன்னார்; அவர்களோ நித்திரை செய்து இளைப்பாறுகிறதைக் குறித்துச் சொன்னாரென்று நினைத்தார்கள். Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep.

14 அப்பொழுது இயேசு அவர்களை நோக்கி: லாசரு மரித்துப்போனான் என்று வெளிப்படையாய்ச் சொல்லி; Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead.

15 நான் அங்கே இராததினால் நீங்கள் விசுவாசமுள்ளவர்களாகிறதற்கு ஏதுவுண்டென்று உங்கள் நிமித்தம் சந்தோஷப்படுகிறேன்; இப்பொழுது அவனிடத்திற்குப் போவோம் வாருங்கள் என்றார். And I am glad for your sakes that I was not there, to the intent ye may believe; nevertheless let us go unto him.

16 அப்பொழுது திதிமு என்னப்பட்ட தோமா மற்றச் சீஷர்களை நோக்கி: அவரோடேகூட மரிக்கும்படி நாமும் போவோம் வாருங்கள் என்றான். Then said Thomas, which is called Didymus, unto his fellowdisciples, Let us also go, that we may die with him.

1 Mariyaalum aval sakothariyaakiya maarththaalum iruntha peththaaniyaa kiraamaththilullavanaakiya laasaru ennum oruvan viyaathippattirunthaan. Now a certain man was sick, named Lazarus, of Bethany, the town of Mary and her sister Martha.

2 Karththarukkup parimalathailam poosi, than thalaimayiraal avarutaiya paathangalaith thutaiththaval antha mariyaalae; avalutaiya sakotharanaakiya laasaru viyaathiyaayirunthaan. (It was that Mary which anointed the Lord with ointment, and wiped his feet with her hair, whose brother Lazarus was sick.)

3 Appoluthu avanutaiya sakotharikal; aanndavarae, neer sinaekikkiravan viyaathiyaayirukkiraan entu solla, avaridaththirku aal anuppinaarkal. Therefore his sisters sent unto him, saying, Lord, behold, he whom thou lovest is sick.

4 Yesu athaik kaettapoluthu: intha viyaathi maranaththukku aethuvaayiraamal thaevanutaiya makimai vilanguvatharku aethuvaayirukkirathu; thaevanutaiya kumaaranum athinaal makimaippaduvaar entar. When Jesus heard that, he said, This sickness is not unto death, but for the glory of God, that the Son of God might be glorified thereby.

5 Yesu maarththaalidaththilum avalutaiya Κkothariyinidaththilum laasaruvinidaththilum anpaayirunthaar. Now Jesus loved Martha, and her sister, and Lazarus.

6 Avan viyaathiyaayirukkirathaaka avar kaelvippattapoluthu, thaam iruntha idaththilae pinnum iranndunaal thanginaar. When he had heard therefore that he was sick, he abode two days still in the same place where he was.

7 Athanpinpu avar thammutaiya seesharai Nnokki: naam maraுpatiyum yoothaeyaavukkup povom vaarungal entar. Then after that saith he to his disciples, Let us go into Judaea again.

8 Atharkuch seesharkal; rapee, ippoluthuthaan yoothar ummaik kalleriyath thaetinaarkalae, maraுpatiyum neer avvidaththirkup pokalaamaa entarkal. His disciples say unto him, Master, the Jews of late sought to stone thee; and goest thou thither again?

9 Yesu pirathiyuththaramaaka: pakalukkup panniranndu manninaeram illaiyaa? Oruvan pakalilae nadanthaal avan intha ulakaththin velichchaththaik kaannkirapatiyinaal idaramaattan. Jesus answered, Are there not twelve hours in the day? If any man walk in the day, he stumbleth not, because he seeth the light of this world.

10 Oruvan iravilae nadanthaal thannidaththil velichcham illaathapatiyinaal idaraுvaan entar. But if a man walk in the night, he stumbleth, because there is no light in him.

11 Ivaikalai avar solliyapinpu avarkalai Nnokki: nammutaiya sinaekithanaakiya laasaru niththiraiyatainthirukkiraan. Naan avanai eluppappokiraேn entar. These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep.

12 Atharku avarutaiya seesharkal: aanndavarae, niththiraiyatainthirunthaal sukamataivaan entarkal. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well.

13 Yesuvaanavar avanutaiya maranaththaik kuriththu appatich sonnaar; avarkalo niththirai seythu ilaippaaraுkirathaik kuriththuch sonnaarentu ninaiththaarkal. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep.

14 Appoluthu Yesu avarkalai Nnokki: laasaru mariththupponaan entu velippataiyaaych solli; Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead.

15 Naan angae iraathathinaal neengal visuvaasamullavarkalaakiratharku aethuvunndentu ungal nimiththam santhoshappadukiraேn; ippoluthu avanidaththirkup povom vaarungal entar. And I am glad for your sakes that I was not there, to the intent ye may believe; nevertheless let us go unto him.

16 Appoluthu thithimu ennappatta thomaa mattach seesharkalai Nnokki: avarotaekooda marikkumpati naamum povom vaarungal entan. Then said Thomas, which is called Didymus, unto his fellowdisciples, Let us also go, that we may die with him.