குருசின்மேல் குருசின்மேல்

குருசின்மேல் குருசின்மேல் Kurusinmael kurusinmael காண்கின்றதாரிவர் Kaannkintathaarivar பிராணநாதன் பிராணநாதன் Piraananaathan piraananaathan என் பேர்க்காய்ச் சாகின்றார் En paerkkaaych saakintar பாவத்தின் காட்சியை Paavaththin kaatchiyai ஆத்துமாவே பார்த்திடாய் Aaththumaavae paarththidaay தேவகுமாரன் மா சாபத்திலாயினார் Thaevakumaaran maa saapaththilaayinaar இந்த மா நேசத்தை நிந்தையாய் தள்ளினேன் Intha maa naesaththai ninthaiyaay thallinaen இம்மகா பாவத்தை எந்தையே மன்னிப்பீர் Immakaa paavaththai enthaiyae mannippeer பாவத்தை நேசிக்க நான் இனிச் செல்வேனோ Paavaththai naesikka naan inich selvaeno தேவனின் பிள்ளையாய் ஜீவிப்பேன் நானிதோ Thaevanin pillaiyaay jeevippaen naanitho கஷ்டங்கள் வந்தாலும் நஷ்டங்கள் நேர்ந்தாலும் Kashdangal vanthaalum nashdangal naernthaalum குருசின் காட்சியை தரிசித்துத் தேறுவேன் Kurusin kaatchiyai tharisiththuth thaeraுvaen சூறாவளியைப் போல் சூழ்ந்திடும் ஆபத்தில் Sooraavaliyaip pol soolnthidum aapaththil சிலுவையின் நேசத்தை சிந்தித்து நோக்குவேன் Siluvaiyin naesaththai sinthiththu Nnokkuvaen இம்மகா நேசத்தை ஆத்மாவே சிந்திப்பாய் Immakaa naesaththai aathmaavae sinthippaay இம்மானுவேலே நீர் என்னையும் நேசித்தீர் Immaanuvaelae neer ennaiyum naesiththeer