Appa Um Paatham Amarnthuvitten - அப்பா உம் பாதம் அமர்ந்துவிட்டேன்

அப்பா உம் பாதம் அமர்ந்துவிட்டேன் Appaa um paatham amarnthuvittaேn அன்பின் தகப்பன் நீர்தானைய்யா Anpin thakappan neerthaanaiyyaa செய்த பாவங்கள் கண்முன்னே Seytha paavangal kannmunnae வருந்துகிறேன் நான் கண்ணீரோடு Varunthukiraேn naan kannnneerodu என்னைக் கழுவி கழுவி தூய்மையாக்கும் Ennaik kaluvi kaluvi thooymaiyaakkum கல்வாரி இரத்தத்தாலே Kalvaari iraththaththaalae நான் பனியைப் போல வெண்மையாவேன் Naan paniyaip pola vennmaiyaavaen முற்றிலும் வெண்மையாவேன் Muttilum vennmaiyaavaen இயேசையா(4) Iyaesaiyaa(4) துணிகரமாய் நான் தவறு செய்தேன் Thunnikaramaay naan thavaraு seythaen துணிந்து பாவம் செய்தேன் Thunninthu paavam seythaen நோக்கிப் பார்க்க பெலனில்லையே Nnokkip paarkka pelanillaiyae தூக்கி நிறுத்தும் என் தெய்வமே – என்னைக் Thookki niraுththum en theyvamae – ennaik கிழக்கு மேற்கு உள்ள தூரம் Kilakku maerku ulla thooram உந்தன் இரக்கம் உயர்ந்ததையா Unthan irakkam uyarnthathaiyaa இல்லையே எல்லை உம் அன்பிற்கு Illaiyae ellai um anpirku இரக்கத்தின் செல்வந்தர் நீர்தானைய்யா Irakkaththin selvanthar neerthaanaiyyaa என் குற்றங்கள் நீர் நினைவு கூர்ந்தால் En kuttangal neer ninaivu koornthaal உம்முன்னே நிற்க முடியாதையா Ummunnae nirka mutiyaathaiyaa தகப்பன் மகனை மன்னிப்பதுபோல் Thakappan makanai mannippathupol மன்னிக்கும் தெய்வம் நீர்தானையா Mannikkum theyvam neerthaanaiyaa முள்முடி கிரீடம் பார்க்கின்றேன் Mulmuti kireedam paarkkinten முகமெல்லாம் இரத்தம் காண்கின்றேன் Mukamellaam iraththam kaannkinten ஜீவன் தந்தல்லோ மீட்டீரையா Jeevan thanthallo meettiraiyaa தேவனே நான் என்ன சொல்வேன் Thaevanae naan enna solvaen அப்பா உம் பாதம் அமர்ந்துவிட்டேன் Appaa um paatham amarnthuvittaேn அன்பின் தகப்பன் நீர்தானையா Anpin thakappan neerthaanaiyaa கிருபையின்படியே மனமிரங்கி Kirupaiyinpatiyae manamirangi மீட்பின் மகிழ்ச்சி தந்தீரையா Meetpin makilchchi thantheeraiyaa இயேசையா நன்றி(4) Iyaesaiyaa nanti(4)