Hebrews 5 in Tamil

1 அன்றியும், மனுஷரால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட எந்தப் பிரதான ஆசாரியனும் பாவங்களுக்காகக் காணிக்கைகளையும் பலிகளையும் செலுத்தும்படி, மனுஷருக்காக தேவகாரியங்களைப்பற்றி நியமிக்கப்படுகிறான். For every high priest taken from among men is ordained for men in things pertaining to God, that he may offer both gifts and sacrifices for sins:

2 தானும் பலவீனமுள்ளவனானபடியினாலே அறியாதவர்களுக்கும் நெறிதப்பிப்போனவர்களுக்கும் இரங்கத்தக்கவனாயிருக்கிறான். Who can have compassion on the ignorant, and on them that are out of the way; for that he himself also is compassed with infirmity.

3 அதினிமித்தம் அவன் ஜனங்களுடைய பாவங்களுக்காகப் பலியிடவேண்டியதுபோல, தன்னுடைய பாவங்களுக்காகவும் பலியிடவேண்டியதாயிருக்கிறது. And by reason hereof he ought, as for the people, so also for himself, to offer for sins.

4 மேலும், ஆரோனைப்போல தேவனால் அழைக்கப்பட்டாலொழிய, ஒருவனும் இந்தக் கனமான ஊழியத்துக்குத் தானாய் ஏற்படுகிறதில்லை. And no man taketh this honour unto himself, but he that is called of God, as was Aaron.

5 அந்தப்படியே கிறிஸ்துவும் பிரதான ஆசாரியராகிறதற்குத் தம்மைத்தாமே உயர்த்தவில்லை; நீர் என்னுடைய குமாரன், இன்று நான் உம்மை ஜெநிப்பித்தேன் என்று அவரோடே சொன்னவரே அவரை உயர்த்தினார். So also Christ glorified not himself to be made an high priest; but he that said unto him, Thou art my Son, to day have I begotten thee.

6 அப்படியே வேறொரு இடத்திலும்: நீர் மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையின்படி, என்றென்றைக்கும் ஆசாரியராயிருக்கிறீர் என்று சொல்லியிருக்கிறார். As he saith also in another place, Thou art a priest for ever after the order of Melchisedec.

7 அவர் மாம்சத்திலிருந்த நாட்களில், தம்மை மரணத்தினின்று இரட்சிக்க வல்லமையுள்ளவரை நோக்கி, பலத்த சத்தத்தோடும் கண்ணீரோடும் விண்ணப்பம்பண்ணி, வேண்டுதல்செய்து, தமக்கு உண்டான பயபக்தியினிமித்தம் கேட்கப்பட்டு, Who in the days of his flesh, when he had offered up prayers and supplications with strong crying and tears unto him that was able to save him from death, and was heard in that he feared;

8 அவர் குமாரனாயிருந்தும் பட்டபாடுகளினாலே கீழ்ப்படிதலைக் கற்றுக்கொண்டு, Though he were a Son, yet learned he obedience by the things which he suffered;

9 தாம் பூரணரானபின்பு, தமக்குக் கீழ்ப்படிகிற யாவரும் நித்திய இரட்சிப்பை அடைவதற்குக் காரணராகி, And being made perfect, he became the author of eternal salvation unto all them that obey him;

10 மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையின்படியான பிரதான ஆசாரியர் என்று தேவனாலே நாமம் தரிக்கப்பட்டார். Called of God an high priest after the order of Melchisedec.

11 இந்த மெல்கிசேதேக்கைப்பற்றி நாம் விஸ்தாரமாய்ப் பேசலாம்; நீங்கள் கேள்வியில் மந்தமுள்ளவர்களானபடியால், அதை விளங்கப்பண்ணுகிறது அரிதாயிருக்கும். Of whom we have many things to say, and hard to be uttered, seeing ye are dull of hearing.

12 காலத்தைப் பார்த்தால், போதகராயிருக்கவேண்டிய உங்களுக்கு தேவனுடைய வாக்கியங்களின் மூல உபதேசங்களை மறுபடியும் உபதேசிக்கவேண்டியதாயிருக்கிறது; நீங்கள் பலமான ஆகாரத்தையல்ல, பாலை உண்ணத்தக்கவர்களானீர்கள். For when for the time ye ought to be teachers, ye have need that one teach you again which be the first principles of the oracles of God; and are become such as have need of milk, and not of strong meat.

13 பாலுண்கிறவன் குழந்தையாயிருக்கிறபடியினாலே நீதியின் வசனத்தில் பழக்கமில்லாதவனாயிருக்கிறான். For every one that useth milk is unskilful in the word of righteousness: for he is a babe.

14 பலமான ஆகாரமானது நன்மை தீமையின்னதென்று பயிற்சியினால் பகுத்தறியத்தக்கதாக முயற்சிசெய்யும் ஞானேந்திரியங்களையுடையவர்களாகிய பூரண வயதுள்ளவர்களுக்கே தகும். But strong meat belongeth to them that are of full age, even those who by reason of use have their senses exercised to discern both good and evil.

1 Antiyum, manusharaal therinthukollappatta enthap pirathaana aasaariyanum paavangalukkaakak kaannikkaikalaiyum palikalaiyum seluththumpati, manusharukkaaka thaevakaariyangalaippatti niyamikkappadukiraan. For every high priest taken from among men is ordained for men in things pertaining to God, that he may offer both gifts and sacrifices for sins:

2 Thaanum palaveenamullavanaanapatiyinaalae ariyaathavarkalukkum nerithappipponavarkalukkum irangaththakkavanaayirukkiraan. Who can have compassion on the ignorant, and on them that are out of the way; for that he himself also is compassed with infirmity.

3 Athinimiththam avan janangalutaiya paavangalukkaakap paliyidavaenntiyathupola, thannutaiya paavangalukkaakavum paliyidavaenntiyathaayirukkirathu. And by reason hereof he ought, as for the people, so also for himself, to offer for sins.

4 Maelum, aaronaippola thaevanaal alaikkappattaloliya, oruvanum inthak kanamaana ooliyaththukkuth thaanaay aerpadukirathillai. And no man taketh this honour unto himself, but he that is called of God, as was Aaron.

5 Anthappatiyae Kristhuvum pirathaana aasaariyaraakiratharkuth thammaiththaamae uyarththavillai; neer ennutaiya kumaaran, intu naan ummai jenippiththaen entu avarotae sonnavarae avarai uyarththinaar. So also Christ glorified not himself to be made an high priest; but he that said unto him, Thou art my Son, to day have I begotten thee.

6 Appatiyae vaeroru idaththilum: neer melkisethaekkin muraimaiyinpati, ententaikkum aasaariyaraayirukkireer entu solliyirukkiraar. As he saith also in another place, Thou art a priest for ever after the order of Melchisedec.

7 Avar maamsaththiliruntha naatkalil, thammai maranaththinintu iratchikka vallamaiyullavarai Nnokki, palaththa saththaththodum kannnneerodum vinnnappampannnni, vaennduthalseythu, thamakku unndaana payapakthiyinimiththam kaetkappattu, Who in the days of his flesh, when he had offered up prayers and supplications with strong crying and tears unto him that was able to save him from death, and was heard in that he feared;

8 Avar kumaaranaayirunthum pattapaadukalinaalae geelppatithalaik kattaுkkonndu, Though he were a Son, yet learned he obedience by the things which he suffered;

9 Thaam pooranaraanapinpu, thamakkuk geelppatikira yaavarum niththiya iratchippai ataivatharkuk kaaranaraaki, And being made perfect, he became the author of eternal salvation unto all them that obey him;

10 Melkisethaekkin muraimaiyinpatiyaana pirathaana aasaariyar entu thaevanaalae naamam tharikkappattar. Called of God an high priest after the order of Melchisedec.

11 Intha melkisethaekkaippatti naam visthaaramaayp paesalaam; neengal kaelviyil manthamullavarkalaanapatiyaal, athai vilangappannnukirathu arithaayirukkum. Of whom we have many things to say, and hard to be uttered, seeing ye are dull of hearing.

12 Kaalaththaip paarththaal, pothakaraayirukkavaenntiya ungalukku thaevanutaiya vaakkiyangalin moola upathaesangalai maraுpatiyum upathaesikkavaenntiyathaayirukkirathu; neengal palamaana aakaaraththaiyalla, paalai unnnaththakkavarkalaaneerkal. For when for the time ye ought to be teachers, ye have need that one teach you again which be the first principles of the oracles of God; and are become such as have need of milk, and not of strong meat.

13 Paalunnkiravan kulanthaiyaayirukkirapatiyinaalae neethiyin vasanaththil palakkamillaathavanaayirukkiraan. For every one that useth milk is unskilful in the word of righteousness: for he is a babe.

14 Palamaana aakaaramaanathu nanmai theemaiyinnathentu payirsiyinaal pakuththariyaththakkathaaka muyarsiseyyum njaanaenthiriyangalaiyutaiyavarkalaakiya poorana vayathullavarkalukkae thakum. But strong meat belongeth to them that are of full age, even those who by reason of use have their senses exercised to discern both good and evil.