Acts 21:26-39 in Tamil in Tamil

26 அப்பொழுது பவுல் அந்த மனுஷரைச் சேர்த்துக்கொண்டு, மறுநாளிலே அவர்களுடனேகூடத் தானும் சுத்திகரிப்பு செய்துகொண்டு, தேவாலயத்தில் பிரவேசித்து, அவர்களில் ஒவ்வொருவனுக்காக வேண்டிய பலிசெலுத்தித் தீருமளவும் சுத்திகரிப்பு நாட்களை நிறைவேற்றுவேனென்று அறிவித்தான். Then Paul took the men, and the next day purifying himself with them entered into the temple, to signify the accomplishment of the days of purification, until that an offering should be offered for every one of them.

27 அந்த ஏழுநாட்களும் நிறைவேறி வருகையில், ஆசியாநாட்டிலிருந்து வந்த யூதர்கள் அவனை தேவாலயத்திலே கண்டு, ஜனங்களெல்லாரையும் எடுத்துவிட்டு, அவன்மேல் கைபோட்டு: And when the seven days were almost ended, the Jews which were of Asia, when they saw him in the temple, stirred up all the people, and laid hands on him,

28 இஸ்ரவேலரே, உதவிசெய்யுங்கள். நம்முடைய ஜனத்திற்கும் வேதப்பிரமாணத்திற்கும் இந்த ஸ்தலத்திற்கும் விரோதமாக எங்கும் எல்லாருக்கும் போதித்துவருகிறவன் இவன்தான்; இந்த தேவாலயத்திற்குள்ளே கிரேக்கரையும் கூட்டிக்கொண்டுவந்து, இந்தப் பரிசுத்த ஸ்தலத்தைத் தீட்டுப்படுத்தினான் என்று சத்தமிட்டார்கள். Crying out, Men of Israel, help: This is the man, that teacheth all men every where against the people, and the law, and this place: and further brought Greeks also into the temple, and hath polluted this holy place.

29 எபேசியனாகிய துரோப்பீமு என்பவன் முன்னே நகரத்தில் பவுலுடனேகூட இருக்கிறதைக் கண்டிருந்தபடியால், பவுல் அவனை தேவாலயத்தில் கூட்டிக்கொண்டு வந்திருப்பானென்று நினைத்தார்கள். (For they had seen before with him in the city Trophimus an Ephesian, whom they supposed that Paul had brought into the temple.)

30 அப்பொழுது நகரமுழுவதும் கலக்கமுற்றது; ஜனங்கள் கூட்டமாய் ஓடிவந்து, பவுலைப் பிடித்து, அவனை தேவாலயத்திற்குப் புறம்பே இழுத்துக்கொண்டுபோனார்கள்; உடனே கதவுகள் பூட்டப்பட்டது. And all the city was moved, and the people ran together: and they took Paul, and drew him out of the temple: and forthwith the doors were shut.

31 அவர்கள் அவனைக் கொலைசெய்ய எத்தனித்திருக்கையில், எருசலேம் முழுவதும் கலக்கமாயிருக்கிறதென்று போர்ச்சேவகரின் சேனாபதிக்குச் செய்திவந்தது. And as they went about to kill him, tidings came unto the chief captain of the band, that all Jerusalem was in an uproar.

32 உடனே அவன் போர்ச்சேவகரையும் அவர்களுடைய அதிபதிகளையும் கூட்டிக்கொண்டு, அவர்களிடத்திற்கு ஓடினான்; சேனாபதியையும் போர்ச்சேவகரையும் அவர்கள் கண்டபோது பவுலை அடிக்கிறதை விட்டு நிறுத்தினார்கள். Who immediately took soldiers and centurions, and ran down unto them: and when they saw the chief captain and the soldiers, they left beating of Paul.

33 அப்பொழுது சேனாபதி கிட்டவந்து அவனைப் பிடித்து, இரண்டு சங்கிலிகளினாலே கட்டும்படி சொல்லி: இவன் யாரென்றும் என்ன செய்தான் என்றும் விசாரித்தான். Then the chief captain came near, and took him, and commanded him to be bound with two chains; and demanded who he was, and what he had done.

34 அதற்கு ஜனங்கள் பலவிதமாய்ச் சத்தமிட்டார்கள்; சந்தடியினாலே நிச்சயத்தை அவன் அறியக்கூடாமல், அவனைக் கோட்டைக்குள்ளே கொண்டுபோகும்படி கட்டளையிட்டான். And some cried one thing, some another, among the multitude: and when he could not know the certainty for the tumult, he commanded him to be carried into the castle.

35 அவன் படிகள்மேல் ஏறினபோது ஜனக்கூட்டம் திரண்டு பின்சென்று, And when he came upon the stairs, so it was, that he was borne of the soldiers for the violence of the people.

36 இவனை அகற்றும் என்று உக்கிரமாய்க் கூப்பிட்டபடியினாலே, போர்ச்சேவகர் அவனைத் தூக்கிக்கொண்டு போகவேண்டியதாயிருந்தது. For the multitude of the people followed after, crying, Away with him.

37 அவர்கள் பவுலைக் கோட்டைக்குள்ளே கொண்டுபோகிற சமயத்தில், அவன் சேனாபதியை நோக்கி: நான் உம்முடனே ஒரு வார்த்தை பேசலாமா என்றான். அதற்கு அவன்: உனக்குக் கிரேக்குபாஷை தெரியுமா? And as Paul was to be led into the castle, he said unto the chief captain, May I speak unto thee? Who said, Canst thou speak Greek?

38 நீ இந்த நாட்களுக்குமுன்னே கலகமுண்டாக்கி, நாலாயிரங் கொலைபாதகரை வனாந்தரத்திற்குக் கொண்டுபோன எகிப்தியன் அல்லவா என்றான். Art not thou that Egyptian, which before these days madest an uproar, and leddest out into the wilderness four thousand men that were murderers?

39 அதற்குப் பவுல்: நான் சிலிசியா நாட்டிலுள்ள கீர்த்திபெற்ற தர்சுபட்டணத்து யூதன்; ஜனங்களுடனே பேசும்படி எனக்கு உத்தரவாகவேண்டுமென்று உம்மை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன் என்றான். But Paul said, I am a man which am a Jew of Tarsus, a city in Cilicia, a citizen of no mean city: and, I beseech thee, suffer me to speak unto the people.

26 Appoluthu pavul antha manusharaich serththukkonndu, maraுnaalilae avarkaludanaekoodath thaanum suththikarippu seythukonndu, thaevaalayaththil piravaesiththu, avarkalil ovvoruvanukkaaka vaenntiya paliseluththith theerumalavum suththikarippu naatkalai niraivaettaுvaenentu ariviththaan. Then Paul took the men, and the next day purifying himself with them entered into the temple, to signify the accomplishment of the days of purification, until that an offering should be offered for every one of them.

27 Antha aelunaatkalum niraivaeri varukaiyil, aasiyaanaattilirunthu vantha yootharkal avanai thaevaalayaththilae kanndu, janangalellaaraiyum eduththuvittu, avanmael kaipottu: And when the seven days were almost ended, the Jews which were of Asia, when they saw him in the temple, stirred up all the people, and laid hands on him,

28 Isravaelarae, uthaviseyyungal. Nammutaiya janaththirkum vaethappiramaanaththirkum intha sthalaththirkum virothamaaka engum ellaarukkum pothiththuvarukiravan ivanthaan; intha thaevaalayaththirkullae kiraekkaraiyum koottikkonnduvanthu, inthap Parisuththa sthalaththaith theettuppaduththinaan entu saththamittarkal. Crying out, Men of Israel, help: This is the man, that teacheth all men every where against the people, and the law, and this place: and further brought Greeks also into the temple, and hath polluted this holy place.

29 Epaesiyanaakiya thuroppeemu enpavan munnae nakaraththil pavuludanaekooda irukkirathaik kanntirunthapatiyaal, pavul avanai thaevaalayaththil koottikkonndu vanthiruppaanentu ninaiththaarkal. (For they had seen before with him in the city Trophimus an Ephesian, whom they supposed that Paul had brought into the temple.)

30 Appoluthu nakaramuluvathum kalakkamuttathu; janangal koottamaay otivanthu, pavulaip pitiththu, avanai thaevaalayaththirkup purampae iluththukkonnduponaarkal; udanae kathavukal poottappattathu. And all the city was moved, and the people ran together: and they took Paul, and drew him out of the temple: and forthwith the doors were shut.

31 Avarkal avanaik kolaiseyya eththaniththirukkaiyil, Jerusalem muluvathum kalakkamaayirukkirathentu porchchaேvakarin senaapathikkuch seythivanthathu. And as they went about to kill him, tidings came unto the chief captain of the band, that all Jerusalem was in an uproar.

32 Udanae avan porchchaேvakaraiyum avarkalutaiya athipathikalaiyum koottikkonndu, avarkalidaththirku otinaan; senaapathiyaiyum porchchaேvakaraiyum avarkal kanndapothu pavulai atikkirathai vittu niraுththinaarkal. Who immediately took soldiers and centurions, and ran down unto them: and when they saw the chief captain and the soldiers, they left beating of Paul.

33 Appoluthu senaapathi kittavanthu avanaip pitiththu, iranndu sangilikalinaalae kattumpati solli: ivan yaarentum enna seythaan entum visaariththaan. Then the chief captain came near, and took him, and commanded him to be bound with two chains; and demanded who he was, and what he had done.

34 Atharku janangal palavithamaaych saththamittarkal; santhatiyinaalae nichchayaththai avan ariyakkoodaamal, avanaik kottaைkkullae konndupokumpati kattalaiyittan. And some cried one thing, some another, among the multitude: and when he could not know the certainty for the tumult, he commanded him to be carried into the castle.

35 Avan patikalmael aerinapothu janakkoottam thiranndu pinsentu, And when he came upon the stairs, so it was, that he was borne of the soldiers for the violence of the people.

36 Ivanai akattaுm entu ukkiramaayk kooppittapatiyinaalae, porchchaேvakar avanaith thookkikkonndu pokavaenntiyathaayirunthathu. For the multitude of the people followed after, crying, Away with him.

37 Avarkal pavulaik kottaைkkullae konndupokira samayaththil, avan senaapathiyai Nnokki: naan ummudanae oru vaarththai paesalaamaa entan. Atharku avan: unakkuk kiraekkupaashai theriyumaa? And as Paul was to be led into the castle, he said unto the chief captain, May I speak unto thee? Who said, Canst thou speak Greek?

38 Nee intha naatkalukkumunnae kalakamunndaakki, naalaayirang kolaipaathakarai vanaantharaththirkuk konndupona ekipthiyan allavaa entan. Art not thou that Egyptian, which before these days madest an uproar, and leddest out into the wilderness four thousand men that were murderers?

39 Atharkup pavul: naan silisiyaa naattilulla geerththipetta tharsupattanaththu yoothan; janangaludanae paesumpati enakku uththaravaakavaenndumentu ummai vaenntikkollukiraேn entan. But Paul said, I am a man which am a Jew of Tarsus, a city in Cilicia, a citizen of no mean city: and, I beseech thee, suffer me to speak unto the people.