Romans 9:1-20 in Tamil in Tamil

1 எனக்கு மிகுந்த துக்கமும் இடைவிடாத மனவேதனையும் உண்டாயிருக்கிறது; I say the truth in Christ, I lie not, my conscience also bearing me witness in the Holy Ghost,

2 நான் சொல்லுகிறது பொய்யல்ல, கிறிஸ்துவுக்குள் உண்மையைச் சொல்லுகிறேன் என்Ѡρ பரிசுத்த ஆவிக்குள் என் மனச்சாட்சியும் எனக்குச் சாட்சியாயிருக்கிறது. That I have great heaviness and continual sorrow in my heart.

3 மாம்சத்தின்படி என் இனத்தாராகிய என் சகோதரருக்குப் பதிலாக நானே கிறிஸ்துவைவிட்டுச் சபிக்கப்பட்டவனாகவேண்டுமென்று விரும்புவேனே. For I could wish that myself were accursed from Christ for my brethren, my kinsmen according to the flesh:

4 அவர்கள் இஸ்ரவேலரே; புத்திரசுவிகாரமும், மகிமையும், உடன்படிக்கைகளும், நியாயப்பிரமாணமும், தேவாராதனையும், வாக்குத்தத்தங்களும் அவர்களுடையவைகளே; Who are Israelites; to whom pertaineth the adoption, and the glory, and the covenants, and the giving of the law, and the service of God, and the promises;

5 பிதாக்கள் அவர்களுடையவர்களே; மாம்சத்தின்படி கிறிஸ்துவும் அவர்களில் பிறந்தாரே, இவர் என்றென்றைக்கும் ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்ட சர்வத்திற்கும்மேலான தேவன். ஆமென். Whose are the fathers, and of whom as concerning the flesh Christ came, who is over all, God blessed for ever. Amen.

6 தேவவசனம் அவமாய்ப் போயிற்றென்று சொல்லக்கூடாது; ஏனென்றால், இஸ்ரவேல் வம்சத்தார் எல்லாரும் இஸ்ரவேலரல்லவே. Not as though the word of God hath taken none effect. For they are not all Israel, which are of Israel:

7 அவர்கள் ஆபிரகாமின் சந்ததியாரானாலும் எல்லாரும் பிள்ளைகளல்லவே; ஈசாக்கினிடத்தில் உன் சந்ததி விளங்குமென்று சொல்லியிருக்கிறதே. Neither, because they are the seed of Abraham, are they all children: but, In Isaac shall thy seed be called.

8 அதெப்படியென்றால், மாம்சத்தின்படி பிள்ளைகளானவர்கள் தேவனுடைய பிள்ளைகளல்ல, வாக்குத்தத்தத்தின்படி பிள்ளைகளானவர்களே அந்தச் சந்ததி என்றெண்ணப்படுகிறார்கள். That is, They which are the children of the flesh, these are not the children of God: but the children of the promise are counted for the seed.

9 அந்த வாக்குத்தத்தமான வார்த்தையாவது: குறித்த காலத்திலே வருவேன், அப்பொழுது சாராள் ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள் என்பதே. For this is the word of promise, At this time will I come, and Sarah shall have a son.

10 இதுவுமல்லாமல், நம்முடைய பிதாவாகிய ஈசாக்கு என்னும் ஒருவனாலே ரெபெக்காள் கர்ப்பவதியானபோது, And not only this; but when Rebecca also had conceived by one, even by our father Isaac;

11 பிள்ளைகள் இன்னும் பிறவாமலும், நல்வினை தீவினை ஒன்றும் செய்யாமலுமிருக்கையில், தேவனுடைய தெரிந்துகொள்ளுதலின்படியிருக்கிற அவருடைய தீர்மானம் கிரியைகளினாலே நிலைநிற்காமல் அழைக்கிறவராலே நிலைநிற்கும்படிக்கு, (For the children being not yet born, neither having done any good or evil, that the purpose of God according to election might stand, not of works, but of him that calleth;)

12 மூத்தவன் இளையவனுக்கு ஊழியஞ்செய்வான் என்று அவளுடனே சொல்லப்பட்டது. It was said unto her, The elder shall serve the younger.

13 அப்படியே, யாக்கோபைச் சிநேகித்து, ஏசாவை வெறுத்தேன் என்றும் எழுதியிருக்கிறது. As it is written, Jacob have I loved, but Esau have I hated.

14 ஆகையால் நாம் என்ன சொல்லுவோம்? தேவனிடத்திலே அநீதி உண்டென்று சொல்லலாமா? சொல்லக்கூடாதே. What shall we say then? Is there unrighteousness with God? God forbid.

15 அவர் மோசேயை நோக்கி: எவன்மேல் இரக்கமாயிருக்கச் சித்தமாயிருப்பேனோ அவன்மேல் இரக்கமாயிருப்பேன், எவன்மேல் உருக்கமாயிருக்கச் சித்தமாயிருப்பேனோ அவன்மேல் உருக்கமாயிருப்பேன் என்றார். For he saith to Moses, I will have mercy on whom I will have mercy, and I will have compassion on whom I will have compassion.

16 ஆகையால் விரும்புகிறவனாலுமல்ல, ஓடுகிறவனாலும் அல்ல, இரங்குகிற தேவனாலேயாம். So then it is not of him that willeth, nor of him that runneth, but of God that sheweth mercy.

17 மேலும் என்னுடைய வல்லமையை உன்னிடத்தில் காண்பிக்கும்படியாகவும், என்னுடைய நாமம் பூமியில் எங்கும் பிரஸ்தாபமாகும்படியாகவும், உன்னை நிலைநிறுத்தினேன் என்று பார்வோனுடனே சொன்னதாக வேதத்தில் சொல்லியிருக்கிறது. For the scripture saith unto Pharaoh, Even for this same purpose have I raised thee up, that I might shew my power in thee, and that my name might be declared throughout all the earth.

18 ஆதலால் எவன்மேல் இரக்கமாயிருக்கச் சித்தமாயிருக்கிறாரோ அவன்மேல் இரக்கமாயிருக்கிறார், எவனைக் கடினப்படுத்தச் சித்தமாயிருக்கிறாரோ அவனைக் கடினப்படுத்துகிறார். Therefore hath he mercy on whom he will have mercy, and whom he will he hardeneth.

19 இப்படியானால், அவர் இன்னும் ஏன் குற்றம்பிடிக்கிறார்? அவர் சித்தத்திற்கு எதிர்த்துநிற்பவன் யார்? என்று என்னுடனே சொல்லுவாய். Thou wilt say then unto me, Why doth he yet find fault? For who hath resisted his will?

20 அப்படியானால், மனுஷனே, தேவனோடு எதிர்த்துத் தர்க்கிக்கிற நீ யார்? உருவாக்கப்பட்ட வஸ்து உருவாக்கினவனை நோக்கி: நீ என்னை ஏன் இப்படி உண்டாக்கினாயென்று சொல்லலாமா? Nay but, O man, who art thou that repliest against God? Shall the thing formed say to him that formed it, Why hast thou made me thus?

1 Enakku mikuntha thukkamum itaividaatha manavaethanaiyum unndaayirukkirathu; I say the truth in Christ, I lie not, my conscience also bearing me witness in the Holy Ghost,

2 Naan sollukirathu poyyalla, Kristhuvukkul unnmaiyaich sollukiraேn enѠρ Parisuththa aavikkul en manachchaாtchiyum enakkuch saatchiyaayirukkirathu. That I have great heaviness and continual sorrow in my heart.

3 Maamsaththinpati en inaththaaraakiya en sakothararukkup pathilaaka naanae Kristhuvaivittuch sapikkappattavanaakavaenndumentu virumpuvaenae. For I could wish that myself were accursed from Christ for my brethren, my kinsmen according to the flesh:

4 Avarkal isravaelarae; puththirasuvikaaramum, makimaiyum, udanpatikkaikalum, niyaayappiramaanamum, thaevaaraathanaiyum, vaakkuththaththangalum avarkalutaiyavaikalae; Who are Israelites; to whom pertaineth the adoption, and the glory, and the covenants, and the giving of the law, and the service of God, and the promises;

5 Pithaakkal avarkalutaiyavarkalae; maamsaththinpati Kristhuvum avarkalil piranthaarae, ivar ententaikkum sthoththirikkappatta sarvaththirkummaelaana Dhevan. Amen. Whose are the fathers, and of whom as concerning the flesh Christ came, who is over all, God blessed for ever. Amen.

6 Thaevavasanam avamaayp poyittentu sollakkoodaathu; aenental, Israel vamsaththaar ellaarum isravaelarallavae. Not as though the word of God hath taken none effect. For they are not all Israel, which are of Israel:

7 Avarkal aapirakaamin santhathiyaaraanaalum ellaarum pillaikalallavae; eesaakkinidaththil un santhathi vilangumentu solliyirukkirathae. Neither, because they are the seed of Abraham, are they all children: but, In Isaac shall thy seed be called.

8 Atheppatiyental, maamsaththinpati pillaikalaanavarkal thaevanutaiya pillaikalalla, vaakkuththaththaththinpati pillaikalaanavarkalae anthach santhathi entennnappadukiraarkal. That is, They which are the children of the flesh, these are not the children of God: but the children of the promise are counted for the seed.

9 Antha vaakkuththaththamaana vaarththaiyaavathu: kuriththa kaalaththilae varuvaen, appoluthu saaraal oru kumaaranaip peraுvaal enpathae. For this is the word of promise, At this time will I come, and Sarah shall have a son.

10 Ithuvumallaamal, nammutaiya pithaavaakiya eesaakku ennum oruvanaalae repekkaal karppavathiyaanapothu, And not only this; but when Rebecca also had conceived by one, even by our father Isaac;

11 Pillaikal innum piravaamalum, nalvinai theevinai ontum seyyaamalumirukkaiyil, thaevanutaiya therinthukolluthalinpatiyirukkira avarutaiya theermaanam kiriyaikalinaalae nilainirkaamal alaikkiravaraalae nilainirkumpatikku, (For the children being not yet born, neither having done any good or evil, that the purpose of God according to election might stand, not of works, but of him that calleth;)

12 Mooththavan ilaiyavanukku ooliyanjaெyvaan entu avaludanae sollappattathu. It was said unto her, The elder shall serve the younger.

13 Appatiyae, yaakkopaich sinaekiththu, aesaavai veraுththaen entum eluthiyirukkirathu. As it is written, Jacob have I loved, but Esau have I hated.

14 Aakaiyaal naam enna solluvom? Thaevanidaththilae aneethi unndentu sollalaamaa? Sollakkoodaathae. What shall we say then? Is there unrighteousness with God? God forbid.

15 Avar Mosesyai Nnokki: evanmael irakkamaayirukkach siththamaayiruppaeno avanmael irakkamaayiruppaen, evanmael urukkamaayirukkach siththamaayiruppaeno avanmael urukkamaayiruppaen entar. For he saith to Moses, I will have mercy on whom I will have mercy, and I will have compassion on whom I will have compassion.

16 Aakaiyaal virumpukiravanaalumalla, odukiravanaalum alla, irangukira thaevanaalaeyaam. So then it is not of him that willeth, nor of him that runneth, but of God that sheweth mercy.

17 Maelum ennutaiya vallamaiyai unnidaththil kaannpikkumpatiyaakavum, ennutaiya naamam poomiyil engum pirasthaapamaakumpatiyaakavum, unnai nilainiraுththinaen entu paarvonudanae sonnathaaka vaethaththil solliyirukkirathu. For the scripture saith unto Pharaoh, Even for this same purpose have I raised thee up, that I might shew my power in thee, and that my name might be declared throughout all the earth.

18 Aathalaal evanmael irakkamaayirukkach siththamaayirukkiraaro avanmael irakkamaayirukkiraar, evanaik katinappaduththach siththamaayirukkiraaro avanaik katinappaduththukiraar. Therefore hath he mercy on whom he will have mercy, and whom he will he hardeneth.

19 Ippatiyaanaal, avar innum aen kuttampitikkiraar? Avar siththaththirku ethirththunirpavan yaar? Entu ennudanae solluvaay. Thou wilt say then unto me, Why doth he yet find fault? For who hath resisted his will?

20 Appatiyaanaal, manushanae, thaevanodu ethirththuth tharkkikkira nee yaar? Uruvaakkappatta vasthu uruvaakkinavanai Nnokki: nee ennai aen ippati unndaakkinaayentu sollalaamaa? Nay but, O man, who art thou that repliest against God? Shall the thing formed say to him that formed it, Why hast thou made me thus?