Matthew 13:24-35 in Tamil in Tamil

24 வேறொரு உவமையை அவர்களுக்குச் சொன்னார்: பரலோகராஜ்யம் நல்ல நிலத்தில் விதைக்கப்பட்ட நல்ல விதையை விதைத்த மனுஷனுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது. Another parable put he forth unto them, saying, The kingdom of heaven is likened unto a man which sowed good seed in his field:

25 மனுஷர் நித்திரை பண்ணுகையில் அவனுடைய சத்துரு வந்து, கோதுமைக்குள் களைகளை விதைத்துவிட்டுப் போனான். But while men slept, his enemy came and sowed tares among the wheat, and went his way.

26 பயிரானது வளர்ந்து கதிர் விட்டபோது, களைகளும் காணப்பட்டது. But when the blade was sprung up, and brought forth fruit, then appeared the tares also.

27 வீட்டெஜமானுடைய வேலைக்காரர் அவனிடத்தில் வந்து: ஆண்டவனே, நீர் உமது நிலத்தில் நல்ல விதையை விதைத்தீர் அல்லவா? பின்னை அதில் களைகள் எப்படி உண்டானது என்றார்கள். So the servants of the householder came and said unto him, Sir, didst not thou sow good seed in thy field? from whence then hath it tares?

28 அதற்கு அவன்: சத்துரு அதைச் செய்தான் என்றான். அப்பொழுது வேலைக்காரர்: நாங்கள் போய் அவைகளைப் பிடுங்கிப்போட உமக்குச் சித்தமா? என்று கேட்டார்கள். He said unto them, An enemy hath done this. The servants said unto him, Wilt thou then that we go and gather them up?

29 அதற்கு அவன் வேண்டாம், களைகளைப் பிடுங்கும்போது நீங்கள் கோதுமையையுங்கூட வேரோடே பிடுங்காதபடிக்கு இரண்டையும் அறுப்பு மட்டும் வளரவிடுங்கள். But he said, Nay; lest while ye gather up the tares, ye root up also the wheat with them.

30 அறுப்புக்காலத்தில் நான் அறுக்கிறவர்களை நோக்கி: முதலாவது களைகளைப்பிடுங்கி, அவைகளைச் சுட்டெரிக்கிறதற்கு கட்டுகளாகக் கட்டுங்கள்; கோதுமையையோ என் களஞ்சியத்தில் சேர்த்துவையுங்கள் என்பேன் என்று சொன்னான் என்றார். Let both grow together until the harvest: and in the time of harvest I will say to the reapers, Gather ye together first the tares, and bind them in bundles to burn them: but gather the wheat into my barn.

31 வேறொரு உவமையை அவர்களுக்குச் சொன்னார்: பரலோகராஜ்யம் கடுகு விதைக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது; அதை ஒரு மனுஷன் எடுத்துத் தன் நிலத்தில் விதைத்தான். Another parable put he forth unto them, saying, The kingdom of heaven is like to a grain of mustard seed, which a man took, and sowed in his field:

32 அது சகல விதைகளிலும் சிறிதாயிருந்தும், வளரும்போது, சகல பூண்டுகளிலும் பெரிதாகி, ஆகாயத்துப்பறவைகள் அதின் கிளைகளில் வந்து அடையத்தக்க மரமாகுமென்றார். Which indeed is the least of all seeds: but when it is grown, it is the greatest among herbs, and becometh a tree, so that the birds of the air come and lodge in the branches thereof.

33 வேறொரு உவமையை அவர்களுக்குச் சொன்னார்: பரலோகராஜ்யம் புளித்த மாவுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது; அதை ஒரு ஸ்திரீ எடுத்து, முழுவதும் புளிக்கும் வரைக்கும், மூன்றுபடி மாவிலே அடக்கிவைத்தாள் என்றார். Another parable spake he unto them; The kingdom of heaven is like unto leaven, which a woman took, and hid in three measures of meal, till the whole was leavened.

34 இவைகளையெல்லாம் இயேசு ஜனங்களோடே உவமைகளாகப் பேசினார். உவமைகளினாலேயன்றி, அவர்களோடே பேசவில்லை. All these things spake Jesus unto the multitude in parables; and without a parable spake he not unto them:

35 என் வாயை உவமைகளால் திறப்பேன், உலகத்தோற்றமுதல் மறைபொருளானவைகளை வெளிப்படுத்துவேன் என்று தீர்க்கதரிசியால் உரைக்கப்பட்டது நிறைவேறும்படி இப்படி நடந்தது. That it might be fulfilled which was spoken by the prophet, saying, I will open my mouth in parables; I will utter things which have been kept secret from the foundation of the world.

24 Vaeroru uvamaiyai avarkalukkuch sonnaar: paralokaraajyam nalla nilaththil vithaikkappatta nalla vithaiyai vithaiththa manushanukku oppaayirukkirathu. Another parable put he forth unto them, saying, The kingdom of heaven is likened unto a man which sowed good seed in his field:

25 Manushar niththirai pannnukaiyil avanutaiya saththuru vanthu, kothumaikkul kalaikalai vithaiththuvittup ponaan. But while men slept, his enemy came and sowed tares among the wheat, and went his way.

26 Payiraanathu valarnthu kathir vittapothu, kalaikalum kaanappattathu. But when the blade was sprung up, and brought forth fruit, then appeared the tares also.

27 Veettejamaanutaiya vaelaikkaarar avanidaththil vanthu: aanndavanae, neer umathu nilaththil nalla vithaiyai vithaiththeer allavaa? Pinnai athil kalaikal eppati unndaanathu entarkal. So the servants of the householder came and said unto him, Sir, didst not thou sow good seed in thy field? from whence then hath it tares?

28 Atharku avan: saththuru athaich seythaan entan. Appoluthu vaelaikkaarar: naangal poy avaikalaip pidungippoda umakkuch siththamaa? Entu kaettarkal. He said unto them, An enemy hath done this. The servants said unto him, Wilt thou then that we go and gather them up?

29 Atharku avan vaenndaam, kalaikalaip pidungumpothu neengal kothumaiyaiyungaூda vaerotae pidungaathapatikku iranntaiyum araுppu mattum valaravidungal. But he said, Nay; lest while ye gather up the tares, ye root up also the wheat with them.

30 Araுppukkaalaththil naan araுkkiravarkalai Nnokki: muthalaavathu kalaikalaippidungi, avaikalaich sutterikkiratharku kattukalaakak kattungal; kothumaiyaiyo en kalanjiyaththil serththuvaiyungal enpaen entu sonnaan entar. Let both grow together until the harvest: and in the time of harvest I will say to the reapers, Gather ye together first the tares, and bind them in bundles to burn them: but gather the wheat into my barn.

31 Vaeroru uvamaiyai avarkalukkuch sonnaar: paralokaraajyam kaduku vithaikku oppaayirukkirathu; athai oru manushan eduththuth than nilaththil vithaiththaan. Another parable put he forth unto them, saying, The kingdom of heaven is like to a grain of mustard seed, which a man took, and sowed in his field:

32 Athu sakala vithaikalilum sirithaayirunthum, valarumpothu, sakala poonndukalilum perithaaki, aakaayaththupparavaikal athin kilaikalil vanthu ataiyaththakka maramaakumentar. Which indeed is the least of all seeds: but when it is grown, it is the greatest among herbs, and becometh a tree, so that the birds of the air come and lodge in the branches thereof.

33 Vaeroru uvamaiyai avarkalukkuch sonnaar: paralokaraajyam puliththa maavukku oppaayirukkirathu; athai oru sthiree eduththu, muluvathum pulikkum varaikkum, moontupati maavilae adakkivaiththaal entar. Another parable spake he unto them; The kingdom of heaven is like unto leaven, which a woman took, and hid in three measures of meal, till the whole was leavened.

34 Ivaikalaiyellaam Yesu janangalotae uvamaikalaakap paesinaar. Uvamaikalinaalaeyanti, avarkalotae paesavillai. All these things spake Jesus unto the multitude in parables; and without a parable spake he not unto them:

35 En vaayai uvamaikalaal thirappaen, ulakaththottamuthal maraiporulaanavaikalai velippaduththuvaen entu theerkkatharisiyaal uraikkappattathu niraivaeraுmpati ippati nadanthathu. That it might be fulfilled which was spoken by the prophet, saying, I will open my mouth in parables; I will utter things which have been kept secret from the foundation of the world.