Seer Ketta Paavi Aanean - சீர்கெட்ட பாவி ஆனேன்

சீர்கெட்ட பாவி ஆனேன் Seerketta paavi aanaen பல்லவி Pallavi 1. திருமுகத் தொளிவற்று, பெருவினைகளி;ல் உற்றுச் 1. Thirumukath tholivattaு, peruvinaikali;l uttaுch சீர்கெட்ட பாவி ஆனேன், -நான் Seerketta paavi aanaen, -naan ஒரு முகமாய் உனதிடம் மனந்திரும்பிட Oru mukamaay unathidam mananthirumpida ஊக்கம் அருள் பரனே. Ookkam arul paranae. 2. துரிச்சையினால் என் அசுத்தம் நிறைந்து நல் 2. Thurichchaைyinaal en asuththam nirainthu nal சோபிதம் தான் இழந்தேன் – பேய்ப் Sopitham thaan ilanthaen – paeyp பரீட்சையினாலும் மயக்கம் அடையும் இப் Pareetchaைyinaalum mayakkam ataiyum ip பாவிக் கிரங் கையனே. Paavik kirang kaiyanae. 3. பாதகர் மீதில் பரிதபியாமலும் 3. Paathakar meethil parithapiyaamalum பாவம் பொறாமலும் நீ – சுத்த Paavam poraamalum nee – suththa நீதியை நோக்கில் உனது சமூகத்தில் Neethiyai Nnokkil unathu samookaththil நிற்பவர் ஆர் துய்யனே? Nirpavar aar thuyyanae? 4. தன் புண்ணியத்தால் எவனும் மன்னிப்புறத் 4. Than punnnniyaththaal evanum mannippurath தக்கவன் இல்லை மெய்யாய் – எந்தை ! Thakkavan illai meyyaay – enthai ! உன் தயையால் உன் திருச்சுதன் மூலமாய் Un thayaiyaal un thiruchchuthan moolamaay உண்டு பொறுப் பெனக்கே Unndu poraுp penakkae 5. மண்ணையே நோக்கி உழன்று தவிக்கும் என் 5. Mannnnaiyae Nnokki ulantu thavikkum en வஞ்சக நெஞ்சதனை – நேராய் Vanjaka nenjathanai – naeraay விண்ணையே நோக்கிடப் பண் இறைவா உனை Vinnnnaiyae Nnokkidap pann iraivaa unai வேண்டி மன்றாடுகின்றேன். Vaennti mantadukinten. 6. மாறுபாடான இவ் வேழைக்கிரங்கி நீ 6. Maaraுpaadaana iv vaelaikkirangi nee மன்னிப்பருள் வதன்றி – எனக் Mannipparul vathanti – enak காறுதலாக உனது நல் ஆவியை Kaaraுthalaaka unathu nal aaviyai அனுக்கிரகித் தாள் பரனே. Anukkirakith thaal paranae.