Karthave Ummai - கர்த்தாவே உம்மை போற்றுகிறேன்

கர்த்தாவே உம்மை போற்றுகிறேன் Karththaavae ummai pottaுkiraேn கை தூக்கி எடுத்தீரே Kai thookki eduththeerae உம்மைக் கூப்பிட்டேன் Ummaik kooppittaேn என்னைக் குணமாக்கினீர் Ennaik kunamaakkineer எனது கால்கள் சறுக்கும் நேரமெல்லாம் Enathu kaalkal saraுkkum naeramellaam உமது அன்பு என்னைத் தாங்குதையா Umathu anpu ennaith thaanguthaiyaa கவலைகள் பெருகும் போது Kavalaikal perukum pothu உம் கரங்கள் அணைக்குதையா என் Um karangal annaikkuthaiyaa en உந்தன் தயவால் மலைபோல் நிற்கச் செய்தீர் Unthan thayavaal malaipol nirkach seytheer உம்மைவிட்டுப் பிரிந்து மிகவும் கலங்கிப் போனேன் Ummaivittup pirinthu mikavum kalangip ponaen சாக்கு ஆடை நீக்கி,என்னை Saakku aatai neekki,ennai சந்தோஷத்தால் மூடினீர் Santhoshaththaal mootineer உம்மாலே ஒரு சேனைக்குள் பாய்ந்திடுவேன் Ummaalae oru senaikkul paaynthiduvaen உம்மாலே ஒரு மதிலைத் தாண்டிடுவேன் Ummaalae oru mathilaith thaanndiduvaen பெலத்தால் இடைக் கட்டினீர் Pelaththaal itaik kattineer மான் கால்கள் போலாக்கினீர் Maan kaalkal polaakkineer உந்தன் (உம் திரு) பாதத்தில் Unthan (um thiru) paathaththil மகிழ்ந்து கொண்டாடுவேன் Makilnthu konndaaduvaen உம் திரு நாமத்தில் வெற்றி கொடி ஏற்றுவேன் Um thiru naamaththil vetti koti aettaுvaen கன்மலையே மீட்பரே என்னை கைவிடா தெய்வமே Kanmalaiyae meetparae ennai kaividaa theyvamae