Karthar Thuyar Thoniyaai - கர்த்தர் துயர் தொனியாய்

கர்த்தர் துயர் தொனியாய் Karththar thuyar thoniyaay கதறி முகங்கவிழ்ந்தே Kathari mukangavilnthae இருள் சூழ்ந்த தோட்டத்திலே Irul soolntha thottaththilae இதயம் நொறுங்கி ஜெபித்தார் Ithayam noraுngi jepiththaar மரணத்தின் வியாகுலமோ Maranaththin viyaakulamo மனிதர் துணை இல்லையோ Manithar thunnai illaiyo தேவ தூதன் தேற்றிடவே Thaeva thoothan thaettidavae தருணம் நெருங்க ஒப்படைத்தார் Tharunam nerunga oppataiththaar துன்ப சுமை சுமந்தார் Thunpa sumai sumanthaar துக்கத்தால் தம் சீஷர்களே Thukkaththaal tham seesharkalae தலை சாய்த்து தூங்கினரே Thalai saayththu thoonginarae தம்மை மூவர் கைவிடவே Thammai moovar kaividavae தூரமாய் கடந்தே திகிலடைந்தார் Thooramaay kadanthae thikilatainthaar தன்னந் தனிமையிலே Thannan thanimaiyilae பிதாவே இப்பாத்திரத்தின் Pithaavae ippaaththiraththin பங்கினை நான் ஏற்றுக்கொண்டேன் Panginai naan aettaுkkonntaen ஆகட்டும் உமது சித்தம் Aakattum umathu siththam அது நீங்கிடுமோ என்றுரைத்தார் Athu neengidumo enturaiththaar ஆ இரத்த வேர்வையுடன் Aa iraththa vaervaiyudan திறந்த கெத்சமனேயில் Thirantha kethsamanaeyil துணிந்து வந்த பகைஞன் Thunninthu vantha pakainjan என்ன துரோகம் செய்திடுனும் Enna thurokam seythidunum எந்தன் சிநேகிதனே என்றழைத்தார் Enthan sinaekithanae entalaiththaar என்ன மா அன்பிதுவே Enna maa anpithuvae பரமன் ஜெப சத்தமே Paraman jepa saththamae பூங்காவினில் கேட்கின்றதே Poongaavinil kaetkintathae பெருமூச்சுடன் ஜெபிக்கும் Perumoochchudan jepikkum அவரோடிணைந்தே கண்ணீருடன் Avarotinnainthae kannnneerudan ஆவியிலே ஜெபிப்பேன் Aaviyilae jepippaen இயேசு தாங்கின துன்பங்கள் Yesu thaangina thunpangal என்னைத் தாண்டியே செல்லாதே Ennaith thaanntiyae sellaathae எனக்கும் அதில் பங்குண்டே Enakkum athil pangunntae சிலுவை மரணப் பாடுகளால் Siluvai maranap paadukalaal சீயோனில் சேர்ந்திடுவேன் Seeyonil sernthiduvaen