Kalvari Anbai Ennidum Velai - கல்வாரி அன்பை எண்ணிடும் வேளை

கல்வாரி அன்பை எண்ணிடும் வேளை Kalvaari anpai ennnnidum vaelai கண்கள் கலங்கிடுதே Kannkal kalangiduthae கர்த்தா உம் பாடுகள் இப்போதும் நினைத்தால் Karththaa um paadukal ippothum ninaiththaal நெஞ்சம் நெகிழ்ந்திடுதே Nenjam nekilnthiduthae கெத்சமனே பூங்காவிலே Kethsamanae poongaavilae கதறி அழும் ஓசை Kathari alum osai எத்திசையும் தொனிக்கிறதே Eththisaiyum thonikkirathae எங்கள் மனம் திகைக்கின்றதே Engal manam thikaikkintathae கண்கள் கலங்கிடுதே – கல்வாரி Kannkal kalangiduthae – kalvaari சிலுவையில் மாட்டி வதைத்தனரோ Siluvaiyil maatti vathaiththanaro உம்மை செந்நிறம் ஆக்கினரோ Ummai senniram aakkinaro அப்போதும் அவர்காய் வேண்டினீரே Appothum avarkaay vaenntineerae அன்போடு அவர்களை கண்டீரன்றோ Anpodu avarkalai kannteeranto அப்பா உம் மனம் பெரிதே – கல்வாரி Appaa um manam perithae – kalvaari எம்மையும் உம்மைபோல் மாற்றிடவே Emmaiyum ummaipol maattidavae உம் ஜீவன் தந்தீரன்றோ Um jeevan thantheeranto என் தலை தரைமட்டும் தாழ்த்துகின்றேன் En thalai tharaimattum thaalththukinten தந்து விட்டேன் அன்பின் கரங்களிலே Thanthu vittaேn anpin karangalilae ஏற்று என்றும் நடத்தும் – கல்வாரி Aettaு entum nadaththum – kalvaari