Irul Soolntha Logathil - இருள் சூழ்ந்த லோகத்தில்

இருள் சூழ்ந்த லோகத்தில் Irul soolntha lokaththil இமைப் பொழுதும் தூங்காமல் Imaip poluthum thoongaamal கண்மணி போல என்னை Kannmanni pola ennai கர்த்தர் இயேசு காத்தாரே Karththar Yesu kaaththaarae கானங்களால் நிறைந்து Kaanangalaal nirainthu காலமெல்லாம் பாடுவேன் Kaalamellaam paaduvaen அஞ்சிடேன் அஞ்சிடேன் – என் Anjitaen anjitaen – en இயேசு என்னோடிருப்பதால் Yesu ennotiruppathaal மரணப் பள்ளத்தாக்கில் Maranap pallaththaakkil நான் நடந்த வேளைகளில் Naan nadantha vaelaikalil கர்த்தரே என்னோடிருந்து Karththarae ennotirunthu தேற்றினார் தம் கோலினால் Thaettinaar tham kolinaal பாத்திரம் நிரம்பி வழியே Paaththiram nirampi valiyae ஆவியால் அபிஷேகித்தார் Aaviyaal apishaekiththaar அலைகள் படகின் மேல் Alaikal padakin mael மோதியே ஆழ்த்தினாலும் Mothiyae aalththinaalum கடல் மேல் நடந்து வந்து Kadal mael nadanthu vanthu கர்த்தரே என்னைத் தூக்கினார் Karththarae ennaith thookkinaar அலைகள் நீக்கியவர் அமைதிப் படுத்தினார் Alaikal neekkiyavar amaithip paduththinaar