Judges 8:4-21 in Tamil in Tamil

4 கிதியோன் யோர்தானுக்கு வந்தபோது, அவனும் அவனோடிருந்த முந்நூறுபேரும் அதைக் கடந்துபோய், விடாய்த்திருந்தும் (சத்துருவை) பின் தொடர்ந்தார்கள். And Gideon came to Jordan, and passed over, he, and the three hundred men that were with him, faint, yet pursuing them.

5 அவன் சுக்கோத்தின் மனுஷரை நோக்கி: என்னோடிருக்கிற ஜனத்திற்குச் சில அப்பங்களைக் கொடுங்கள்; அவர்கள் விடாய்த்திருக்கிறார்கள், நான் மீதியானியரின் ராஜாக்களாகிய சேபாவையும் சல்முனாவையும் பின்தொடருகிறேன் என்றான். And he said unto the men of Succoth, Give, I pray you, loaves of bread unto the people that follow me; for they be faint, and I am pursuing after Zebah and Zalmunna, kings of Midian.

6 அதற்குச் சுக்கோத்தின் பிரபுக்கள்: உன் சேனைக்கு நாங்கள் அப்பம் கொடுக்கிறதற்குச் சேபா சல்முனா என்பவர்களின் கை உன் கைவசமாயிற்றோ என்றார்கள். And the princes of Succoth said, Are the hands of Zebah and Zalmunna now in thine hand, that we should give bread unto thine army?

7 அப்பொழுது கிதியோன் அவர்களை நோக்கி: கர்த்தர் சேபாவையும் சல்முனாவையும் என் கையில் ஒப்புக்கொடுக்கும் போது, உங்கள் மாம்சத்தை வனாந்தரத்தின் முள்ளுகளாலும் நெரிஞ்சில்களாலும் கிழித்துவிடுவேன் என்று சொல்லி, And Gideon said, Therefore when the LORD hath delivered Zebah and Zalmunna into mine hand, then I will tear your flesh with the thorns of the wilderness and with briers.

8 அவ்விடம் விட்டு, பெனூவேலுக்குப்போய், அவ்வூராரிடத்தில் அந்தப்படியே கேட்டான்; சுக்கோத்தின் மனுஷர் பிரதியுத்தரமாகச் சொன்னபடியே பெனூவேலின் மனுஷரும் அவனுக்குச் சொன்னார்கள். And he went up thence to Penuel, and spake unto them likewise: and the men of Penuel answered him as the men of Succoth had answered him.

9 அப்பொழுது அவன், பெனூவேலின் மனுஷரைப் பார்த்து: நான் சமாதானத்தோடே திரும்பிவரும்போது, இந்தக் கோபுரத்தை இடித்துப்போடுவேன் என்றான். And he spake also unto the men of Penuel, saying, When I come again in peace, I will break down this tower.

10 சேபாவும் சல்முனாவும் அவர்களோடேகூட அவர்களுடைய சேனைகளும் ஏறக்குறைய பதினையாயிரம் பேர் கர்கோரில் இருந்தார்கள்; பட்டயம் உருவத்தக்க லட்சத்து இருபதினாயிரம் பேர் விழுந்தபடியால், கிழக்கத்தியாரின் சகல சேனையிலும் இவர்கள் மாத்திரம் மீந்திருந்தார்கள். Now Zebah and Zalmunna were in Karkor, and their hosts with them, about fifteen thousand men, all that were left of all the hosts of the children of the east: for there fell an hundred and twenty thousand men that drew sword.

11 கிதியோன் கூடாரங்களிலே குடியிருக்கிறவர்கள் வழியாய் நோபாகுக்கும், யொகிபெயாவுக்கும் கிழக்கே போய், அந்தச் சேனை பயமில்லை என்றிருந்தபோது, அதை முறிய அடித்தான். And Gideon went up by the way of them that dwelt in tents on the east of Nobah and Jogbehah, and smote the host; for the host was secure.

12 சேபாவும் சல்முனாவும் ஓடிப்போனார்கள்; அவனோ அவர்களைத் தொடர்ந்து, சேபா சல்முனா என்னும் மீதியானியரின் இரண்டு ராஜாக்களையும் பிடித்து, சேனை முழுவதையும் கலங்கடித்தான். And when Zebah and Zalmunna fled, he pursued after them, and took the two kings of Midian, Zebah and Zalmunna, and discomfited all the host.

13 யோவாசின் குமாரனாகிய கிதியோன் யுத்தம்பண்ணி, சூரியன் உதிக்கும் முன்னே திரும்பிவந்தபோது, And Gideon the son of Joash returned from battle before the sun was up,

14 சுக்கோத்தின் மனுஷரில் ஒரு வாலிபனைப் பிடித்து, அவனிடத்தில் விசாரித்தான்; அவன் சுக்கோத்தின் பிரபுக்களும் அதின் மூப்பருமாகிய எழுபத்தேழு மனுஷரின் பேரை அவனுக்கு எழுதிக்கொடுத்தான். And caught a young man of the men of Succoth, and inquired of him: and he described unto him the princes of Succoth, and the elders thereof, even threescore and seventeen men.

15 அவன் சுக்கோத்து ஊராரிடத்தில் வந்து: இதோ, விடாய்த்திருக்கிற உன் மனுஷருக்கு நாங்கள் அப்பம் கொடுக்கிறதற்குச் சேபா சல்முனா என்பவர்களின் கை உன் கைவசமாயிற்றோ என்று நீங்கள் என்னை நிந்தித்துச் சொன்ன சேபாவும் சல்முனாவும் இங்கே இருக்கிறார்கள் என்று சொல்லி, And he came unto the men of Succoth, and said, Behold Zebah and Zalmunna, with whom ye did upbraid me, saying, Are the hands of Zebah and Zalmunna now in thine hand, that we should give bread unto thy men that are weary?

16 பட்டணத்தின் மூப்பரைப் பிடித்து, வனாந்தரத்தின் முள்ளுகளையும் நெரிஞ்சில்களையும் கொண்டுவந்து, அவைகளால் சுக்கோத்தின் மனுஷருக்குப் புத்திவரப்பண்ணி, And he took the elders of the city, and thorns of the wilderness and briers, and with them he taught the men of Succoth.

17 பெனூவேலின் கோபுரத்தை இடித்து, அவ்வூர் மனுஷரையும் கொன்று போட்டான். And he beat down the tower of Penuel, and slew the men of the city.

18 பின்பு அவன் சேபாவையும் சல்முனாவையும் நோக்கி: நீங்கள் தாபோரிலே கொன்று போட்ட அந்த மனுஷர் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்று கேட்டான்; அதற்கு அவர்கள்: நீர் எப்படிப்பட்டவரோ அவர்களும் அப்படிப்பட்டவர்களே; ஒவ்வொருவனும் பார்வைக்கு ராஜகுமாரனைப்போலிருந்தான் என்றார்கள். Then said he unto Zebah and Zalmunna, What manner of men were they whom ye slew at Tabor? And they answered, As thou art, so were they; each one resembled the children of a king.

19 அப்பொழுது அவன்: அவர்கள் என் சகோதரரும் என் தாயின் பிள்ளைகளுமாயிருந்தார்கள்; அவர்களை உயிரோடே வைத்திருந்தீர்களானால், உங்களைக் கொல்லாதிருப்பேன் என்று கர்த்தரின் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன் என்று சொல்லி, And he said, They were my brethren, even the sons of my mother: as the LORD liveth, if ye had saved them alive, I would not slay you.

20 தன் மூத்தகுமாரனாகிய யெத்தேரை நோக்கி: நீ எழுந்து, இவர்களை வெட்டிப்போடு என்றான்; அந்த வாலிபன் இளைஞனானபடியால் பயந்து தன் பட்டயத்தை உருவாதிருந்தான். And he said unto Jether his firstborn, Up, and slay them. But the youth drew not his sword: for he feared, because he was yet a youth.

21 அப்பொழுது சேபாவும் சல்முனாவும்; நீரே எழுந்து எங்கள்மேல் விழும்; மனுஷன் எப்படியோ அப்படியே அவன் பெலனும் இருக்கும் என்றார்கள்; கிதியோன் எழுந்து, சேபாவையும் சல்முனாவையும் கொன்றுபோட்டு, அவர்கள் ஒட்டகங்களின் கழுத்துகளில் இருந்த சாந்துக் காறைகளை எடுத்துக்கொண்டான். Then Zebah and Zalmunna said, Rise thou, and fall upon us: for as the man is, so is his strength. And Gideon arose, and slew Zebah and Zalmunna, and took away the ornaments that were on their camels' necks.

4 Kithiyon yorthaanukku vanthapothu, avanum avanotiruntha munnooraுpaerum athaik kadanthupoy, vidaayththirunthum (saththuruvai) pin thodarnthaarkal. And Gideon came to Jordan, and passed over, he, and the three hundred men that were with him, faint, yet pursuing them.

5 Avan sukkoththin manusharai Nnokki: ennotirukkira janaththirkuch sila appangalaik kodungal; avarkal vidaayththirukkiraarkal, naan meethiyaaniyarin raajaakkalaakiya sepaavaiyum salmunaavaiyum pinthodarukiraேn entan. And he said unto the men of Succoth, Give, I pray you, loaves of bread unto the people that follow me; for they be faint, and I am pursuing after Zebah and Zalmunna, kings of Midian.

6 Atharkuch sukkoththin pirapukkal: un senaikku naangal appam kodukkiratharkuch sepaa salmunaa enpavarkalin kai un kaivasamaayittaோ entarkal. And the princes of Succoth said, Are the hands of Zebah and Zalmunna now in thine hand, that we should give bread unto thine army?

7 Appoluthu kithiyon avarkalai Nnokki: Karththar sepaavaiyum salmunaavaiyum en kaiyil oppukkodukkum pothu, ungal maamsaththai vanaantharaththin mullukalaalum nerinjilkalaalum kiliththuviduvaen entu solli, And Gideon said, Therefore when the LORD hath delivered Zebah and Zalmunna into mine hand, then I will tear your flesh with the thorns of the wilderness and with briers.

8 Avvidam vittu, penoovaelukkuppoy, avvooraaridaththil anthappatiyae kaettan; sukkoththin manushar pirathiyuththaramaakach sonnapatiyae penoovaelin manusharum avanukkuch sonnaarkal. And he went up thence to Penuel, and spake unto them likewise: and the men of Penuel answered him as the men of Succoth had answered him.

9 Appoluthu avan, penoovaelin manusharaip paarththu: naan samaathaanaththotae thirumpivarumpothu, inthak kopuraththai itiththuppoduvaen entan. And he spake also unto the men of Penuel, saying, When I come again in peace, I will break down this tower.

10 Sepaavum salmunaavum avarkalotaekooda avarkalutaiya senaikalum aerakkuraiya pathinaiyaayiram paer karkoril irunthaarkal; pattayam uruvaththakka latchaththu irupathinaayiram paer vilunthapatiyaal, kilakkaththiyaarin sakala senaiyilum ivarkal maaththiram meenthirunthaarkal. Now Zebah and Zalmunna were in Karkor, and their hosts with them, about fifteen thousand men, all that were left of all the hosts of the children of the east: for there fell an hundred and twenty thousand men that drew sword.

11 Kithiyon koodaarangalilae kutiyirukkiravarkal valiyaay Nnopaakukkum, yokipeyaavukkum kilakkae poy, anthach senai payamillai entirunthapothu, athai muriya atiththaan. And Gideon went up by the way of them that dwelt in tents on the east of Nobah and Jogbehah, and smote the host; for the host was secure.

12 Sepaavum salmunaavum otipponaarkal; avano avarkalaith thodarnthu, sepaa salmunaa ennum meethiyaaniyarin iranndu raajaakkalaiyum pitiththu, senai muluvathaiyum kalangatiththaan. And when Zebah and Zalmunna fled, he pursued after them, and took the two kings of Midian, Zebah and Zalmunna, and discomfited all the host.

13 Yovaasin kumaaranaakiya kithiyon yuththampannnni, sooriyan uthikkum munnae thirumpivanthapothu, And Gideon the son of Joash returned from battle before the sun was up,

14 Sukkoththin manusharil oru vaalipanaip pitiththu, avanidaththil visaariththaan; avan sukkoththin pirapukkalum athin moopparumaakiya elupaththaelu manusharin paerai avanukku eluthikkoduththaan. And caught a young man of the men of Succoth, and inquired of him: and he described unto him the princes of Succoth, and the elders thereof, even threescore and seventeen men.

15 Avan sukkoththu ooraaridaththil vanthu: itho, vidaayththirukkira un manusharukku naangal appam kodukkiratharkuch sepaa salmunaa enpavarkalin kai un kaivasamaayittaோ entu neengal ennai ninthiththuch sonna sepaavum salmunaavum ingae irukkiraarkal entu solli, And he came unto the men of Succoth, and said, Behold Zebah and Zalmunna, with whom ye did upbraid me, saying, Are the hands of Zebah and Zalmunna now in thine hand, that we should give bread unto thy men that are weary?

16 Pattanaththin moopparaip pitiththu, vanaantharaththin mullukalaiyum nerinjilkalaiyum konnduvanthu, avaikalaal sukkoththin manusharukkup puththivarappannnni, And he took the elders of the city, and thorns of the wilderness and briers, and with them he taught the men of Succoth.

17 Penoovaelin kopuraththai itiththu, avvoor manusharaiyum kontu pottan. And he beat down the tower of Penuel, and slew the men of the city.

18 Pinpu avan sepaavaiyum salmunaavaiyum Nnokki: neengal thaaporilae kontu potta antha manushar eppatippattavarkal entu kaettan; atharku avarkal: neer eppatippattavaro avarkalum appatippattavarkalae; ovvoruvanum paarvaikku raajakumaaranaippolirunthaan entarkal. Then said he unto Zebah and Zalmunna, What manner of men were they whom ye slew at Tabor? And they answered, As thou art, so were they; each one resembled the children of a king.

19 Appoluthu avan: avarkal en sakothararum en thaayin pillaikalumaayirunthaarkal; avarkalai uyirotae vaiththiruntheerkalaanaal, ungalaik kollaathiruppaen entu karththarin jeevanaikkonndu sollukiraேn entu solli, And he said, They were my brethren, even the sons of my mother: as the LORD liveth, if ye had saved them alive, I would not slay you.

20 Than mooththakumaaranaakiya yeththaerai Nnokki: nee elunthu, ivarkalai vettippodu entan; antha vaalipan ilainjanaanapatiyaal payanthu than pattayaththai uruvaathirunthaan. And he said unto Jether his firstborn, Up, and slay them. But the youth drew not his sword: for he feared, because he was yet a youth.

21 Appoluthu sepaavum salmunaavum; neerae elunthu engalmael vilum; manushan eppatiyo appatiyae avan pelanum irukkum entarkal; kithiyon elunthu, sepaavaiyum salmunaavaiyum kontupottu, avarkal ottakangalin kaluththukalil iruntha saanthuk kaaraikalai eduththukkonndaan. Then Zebah and Zalmunna said, Rise thou, and fall upon us: for as the man is, so is his strength. And Gideon arose, and slew Zebah and Zalmunna, and took away the ornaments that were on their camels' necks.