Isaiah 63:7-14 in Tamil in Tamil

7 கர்த்தர் எங்களுக்குச் செய்தருளின எல்லாவற்றிற்கும் தக்கதாகவும் அவர் தம்முடைய இரக்கங்களின்படியும் தம்முடைய திரளான தயவுகளின்படியும், இஸ்ரவேல் வம்சத்துக்குச் செய்த மகா நன்மைக்குத்தக்கதாகவும், கர்த்தருடைய கிரியைகளையும், கர்த்தருடைய துதிகளையும் பிரஸ்தாபம்பண்ணுவேன். I will mention the lovingkindnesses of the LORD, and the praises of the LORD, according to all that the LORD hath bestowed on us, and the great goodness toward the house of Israel, which he hath bestowed on them according to his mercies, and according to the multitude of his lovingkindnesses.

8 அவர்கள் என் ஜனந்தானென்றும், அவர்கள் வஞ்சனைசெய்யாதிருக்கும் பிள்ளைகளென்றும் சொல்லி அவர்களுக்கு இரட்சகரானார். For he said, Surely they are my people, children that will not lie: so he was their Saviour.

9 அவர்களுடைய எல்லா நெருக்கத்திலும் அவர் நெருக்கப்பட்டார்; அவருடைய சமுகத்தின் தூதனானவர் அவர்களை இரட்சித்தார்; அவர் தமது அன்பினிமித்தமும், தமது பரிதாபத்தினிமித்தமும் அவர்களை மீட்டு, பூர்வநாட்களிலெல்லாம் அவர்களைத் தூக்கிச் சுமந்துவந்தார். In all their affliction he was afflicted, and the angel of his presence saved them: in his love and in his pity he redeemed them; and he bare them, and carried them all the days of old.

10 அவர்களோ கலகம்பண்ணி, அவருடைய பரிசுத்த ஆவியை விசனப்படுத்தினார்கள்; அதினால் அவர் அவர்களுக்குச் சத்துருவாய் மாறி, அவரே அவர்களுக்கு விரோதமாய் யுத்தம்பண்ணினார். But they rebelled, and vexed his holy Spirit: therefore he was turned to be their enemy, and he fought against them.

11 ஆகிலும் அவர் பூர்வநாட்களையும், மோசேயையும், தம்முடைய ஜனத்தையும் நினைவுகூர்ந்தார்; ஆனாலும் அவர்களையும், தமது மந்தையின் மேய்ப்பனையும் சமுத்திரத்திலிருந்து ஏறிவரப்பண்ணினவர் இப்பொழுது எங்கே? Then he remembered the days of old, Moses, and his people, saying, Where is he that brought them up out of the sea with the shepherd of his flock? where is he that put his holy Spirit within him?

12 அவர்கள் நடுவிலே தம்முடைய பரிசுத்த ஆவியை இருக்கக் கட்டளையிட்டு, மோசேயின் வலதுகையைக்கொண்டு அவர்களைத் தமது மகியின் புயத்தினாலே நடத்தி, தமக்கு நித்தியகீர்த்தியை உண்டாக்க அவர்களுக்கு முன்பாகத் தண்ணீரைப் பிளந்து, That led them by the right hand of Moses with his glorious arm, dividing the water before them, to make himself an everlasting name?

13 ஒரு குதிரை வனாந்தரவெளியிலே நடக்கிறதுபோல, அவர்கள் இடறாதபடிக்கு அவர்களை ஆழங்களில் நடக்கப்பண்ணினவர் எங்கே? That led them through the deep, as an horse in the wilderness, that they should not stumble?

14 கர்த்தருடைய ஆவியானவர் அவர்களைப் பள்ளத்தாக்கிலே போய் இறங்குகிற மிருகஜீவன்களைப்போல இளைப்பாறப்பண்ணினார்; இப்படியே தேவரீர், உமக்கு மகிமையுள்ள கீர்த்தியை உண்டாக்கும்படி உம்முடைய ஜனத்தை நடத்தினீர். As a beast goeth down into the valley, the Spirit of the LORD caused him to rest: so didst thou lead thy people, to make thyself a glorious name.

7 Karththar engalukkuch seytharulina ellaavattirkum thakkathaakavum avar thammutaiya irakkangalinpatiyum thammutaiya thiralaana thayavukalinpatiyum, Israel vamsaththukkuch seytha makaa nanmaikkuththakkathaakavum, karththarutaiya kiriyaikalaiyum, karththarutaiya thuthikalaiyum pirasthaapampannnuvaen. I will mention the lovingkindnesses of the LORD, and the praises of the LORD, according to all that the LORD hath bestowed on us, and the great goodness toward the house of Israel, which he hath bestowed on them according to his mercies, and according to the multitude of his lovingkindnesses.

8 Avarkal en jananthaanentum, avarkal vanjanaiseyyaathirukkum pillaikalentum solli avarkalukku iratchakaraanaar. For he said, Surely they are my people, children that will not lie: so he was their Saviour.

9 Avarkalutaiya ellaa nerukkaththilum avar nerukkappattar; avarutaiya samukaththin thoothanaanavar avarkalai iratchiththaar; avar thamathu anpinimiththamum, thamathu parithaapaththinimiththamum avarkalai meettu, poorvanaatkalilellaam avarkalaith thookkich sumanthuvanthaar. In all their affliction he was afflicted, and the angel of his presence saved them: in his love and in his pity he redeemed them; and he bare them, and carried them all the days of old.

10 Avarkalo kalakampannnni, avarutaiya Parisuththa aaviyai visanappaduththinaarkal; athinaal avar avarkalukkuch saththuruvaay maari, avarae avarkalukku virothamaay yuththampannnninaar. But they rebelled, and vexed his holy Spirit: therefore he was turned to be their enemy, and he fought against them.

11 Aakilum avar poorvanaatkalaiyum, Mosesyaiyum, thammutaiya janaththaiyum ninaivukoornthaar; aanaalum avarkalaiyum, thamathu manthaiyin maeyppanaiyum samuththiraththilirunthu aerivarappannnninavar ippoluthu engae? Then he remembered the days of old, Moses, and his people, saying, Where is he that brought them up out of the sea with the shepherd of his flock? where is he that put his holy Spirit within him?

12 Avarkal naduvilae thammutaiya Parisuththa aaviyai irukkak kattalaiyittu, Mosesyin valathukaiyaikkonndu avarkalaith thamathu makiyin puyaththinaalae nadaththi, thamakku niththiyageerththiyai unndaakka avarkalukku munpaakath thannnneeraip pilanthu, That led them by the right hand of Moses with his glorious arm, dividing the water before them, to make himself an everlasting name?

13 Oru kuthirai vanaantharaveliyilae nadakkirathupola, avarkal idaraathapatikku avarkalai aalangalil nadakkappannnninavar engae? That led them through the deep, as an horse in the wilderness, that they should not stumble?

14 Karththarutaiya Aaviyaanavar avarkalaip pallaththaakkilae poy irangukira mirukajeevankalaippola ilaippaarappannnninaar; ippatiyae thaevareer, umakku makimaiyulla geerththiyai unndaakkumpati ummutaiya janaththai nadaththineer. As a beast goeth down into the valley, the Spirit of the LORD caused him to rest: so didst thou lead thy people, to make thyself a glorious name.