Genesis 44:1-10 in Tamil in Tamil

1 பின்பு, அவன் தன் வீட்டு விசாரணைக்காரனை நோக்கி: நீ இந்த மனிதருடைய சாக்குகளை அவர்கள் ஏற்றிக்கொண்டுபோகத்தக்க பாரமாய்த் தானியத்தினாலே நிரப்பி, அவனவன் பணத்தை அவனவன் சாக்கின் வாயிலே போட்டு, And he commanded the steward of his house, saying, Fill the men's sacks with food, as much as they can carry, and put every man's money in his sack's mouth.

2 இளையவனுடைய சாக்கின் வாயிலே வெள்ளிப்பாத்திரமாகிய என் பானபாத்திரத்தையும் தானியத்துக்கு அவன் கொடுத்த பணத்தையும் போடு என்று கட்டளையிட்டான்; யோசேப்பு சொன்னபடியே அவன் செய்தான். And put my cup, the silver cup, in the sack's mouth of the youngest, and his corn money. And he did according to the word that Joseph had spoken.

3 அதிகாலையிலே அந்த மனிதர்கள் தங்கள் கழுதைகளை ஓட்டிக்கொண்டு போகும்படி அனுப்பிவிடப்பட்டார்கள். As soon as the morning was light, the men were sent away, they and their asses.

4 அவர்கள் பட்டணத்தை விட்டுப் புறப்பட்டு, வெகுதூரம் போவதற்கு முன்னே, யோசேப்பு தன் வீட்டு விசாரணைக்காரனை நோக்கி: நீ புறப்பட்டுப் போய், அந்த மனிதரைப் பின்தொடர்ந்து, அவர்களைப் பிடித்து: நீங்கள் நன்மைக்குத் தீமை செய்தது என்ன? And when they were gone out of the city, and not yet far off, Joseph said unto his steward, Up, follow after the men; and when thou dost overtake them, say unto them, Wherefore have ye rewarded evil for good?

5 அது என் எஜமான் பானம்பண்ணுகிற பாத்திரம் அல்லவா? அது போனவகை ஞானதிருஷ்டியால் அவருக்குத் தெரியாதா? நீங்கள் செய்தது தகாதகாரியம் என்று அவர்களோடே சொல் என்றான். Is not this it in which my lord drinketh, and whereby indeed he divineth? ye have done evil in so doing.

6 அவன் அவர்களைத் தொடர்ந்து பிடித்து, தன்னிடத்தில் சொல்லியிருந்த வார்த்தைகளை அவர்களுக்குச் சொன்னான். And he overtook them, and he spake unto them these same words.

7 அதற்கு அவர்கள்: எங்கள் ஆண்டவன் இப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளைச் சொல்லுகிறது என்ன? இப்படிப்பட்ட காரியத்துக்கும் உம்முடைய அடியாராகிய எங்களுக்கும் வெகுதூரம். And they said unto him, Wherefore saith my lord these words? God forbid that thy servants should do according to this thing:

8 எங்கள் சாக்குகளின் வாயிலே நாங்கள் கண்ட பணத்தைக் கானான்தேசத்திலிருந்து திரும்ப உம்மிடத்தில் கொண்டுவந்தோமே; நாங்கள் உம்முடைய எஜமானின் வீட்டிலிருந்து வெள்ளியையாகிலும் பொன்னையாகிலும் திருடிக்கொண்டு போவோமோ? Behold, the money, which we found in our sacks' mouths, we brought again unto thee out of the land of Canaan: how then should we steal out of thy lord's house silver or gold?

9 உம்முடைய அடியாருக்குள்ளே அது எவனிடத்தில் காணப்படுமோ அவன் கொலையுண்ணக்கடவன்; நாங்களும் எங்கள் ஆண்டவனுக்கு அடிமைகளாவோம் என்றார்கள். With whomsoever of thy servants it be found, both let him die, and we also will be my lord's bondmen.

10 அதற்கு அவன்: நீங்கள் சொன்னபடியே ஆகட்டும்; எவனிடத்தில் அது காணப்படுமோ, அவன் எனக்கு அடிமையாவான்; நீங்கள் குற்றமற்றிருப்பீர்கள் என்றான். And he said, Now also let it be according unto your words: he with whom it is found shall be my servant; and ye shall be blameless.

1 Pinpu, avan than veettu visaarannaikkaaranai Nnokki: nee intha manitharutaiya saakkukalai avarkal aettikkonndupokaththakka paaramaayth thaaniyaththinaalae nirappi, avanavan panaththai avanavan saakkin vaayilae pottu, And he commanded the steward of his house, saying, Fill the men's sacks with food, as much as they can carry, and put every man's money in his sack's mouth.

2 Ilaiyavanutaiya saakkin vaayilae vellippaaththiramaakiya en paanapaaththiraththaiyum thaaniyaththukku avan koduththa panaththaiyum podu entu kattalaiyittan; yoseppu sonnapatiyae avan seythaan. And put my cup, the silver cup, in the sack's mouth of the youngest, and his corn money. And he did according to the word that Joseph had spoken.

3 Athikaalaiyilae antha manitharkal thangal kaluthaikalai ottikkonndu pokumpati anuppividappattarkal. As soon as the morning was light, the men were sent away, they and their asses.

4 Avarkal pattanaththai vittup purappattu, vekuthooram povatharku munnae, yoseppu than veettu visaarannaikkaaranai Nnokki: nee purappattup poy, antha manitharaip pinthodarnthu, avarkalaip pitiththu: neengal nanmaikkuth theemai seythathu enna? And when they were gone out of the city, and not yet far off, Joseph said unto his steward, Up, follow after the men; and when thou dost overtake them, say unto them, Wherefore have ye rewarded evil for good?

5 Athu en ejamaan paanampannnukira paaththiram allavaa? Athu ponavakai njaanathirushtiyaal avarukkuth theriyaathaa? Neengal seythathu thakaathakaariyam entu avarkalotae sol entan. Is not this it in which my lord drinketh, and whereby indeed he divineth? ye have done evil in so doing.

6 Avan avarkalaith thodarnthu pitiththu, thannidaththil solliyiruntha vaarththaikalai avarkalukkuch sonnaan. And he overtook them, and he spake unto them these same words.

7 Atharku avarkal: engal aanndavan ippatippatta vaarththaikalaich sollukirathu enna? Ippatippatta kaariyaththukkum ummutaiya atiyaaraakiya engalukkum vekuthooram. And they said unto him, Wherefore saith my lord these words? God forbid that thy servants should do according to this thing:

8 Engal saakkukalin vaayilae naangal kannda panaththaik kaanaanthaesaththilirunthu thirumpa ummidaththil konnduvanthomae; naangal ummutaiya ejamaanin veettilirunthu velliyaiyaakilum ponnaiyaakilum thirutikkonndu povomo? Behold, the money, which we found in our sacks' mouths, we brought again unto thee out of the land of Canaan: how then should we steal out of thy lord's house silver or gold?

9 Ummutaiya atiyaarukkullae athu evanidaththil kaanappadumo avan kolaiyunnnakkadavan; naangalum engal aanndavanukku atimaikalaavom entarkal. With whomsoever of thy servants it be found, both let him die, and we also will be my lord's bondmen.

10 Atharku avan: neengal sonnapatiyae aakattum; evanidaththil athu kaanappadumo, avan enakku atimaiyaavaan; neengal kuttamattiruppeerkal entan. And he said, Now also let it be according unto your words: he with whom it is found shall be my servant; and ye shall be blameless.