Genesis 18:1-16 in Tamil in Tamil

1 பின்பு, கர்த்தர் மம்ரேயின் சமபூமியிலே அவனுக்குத் தரிசனமானார். அவன் பகலின் உஷ்ணவேளையில் கூடாரவாசலிலே உட்கார்ந்திருந்து, And the LORD appeared unto him in the plains of Mamre: and he sat in the tent door in the heat of the day;

2 தன் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்க்கும்போது, இதோ, மூன்று புருஷர் அவனுக்கு எதிரே நின்றார்கள்; அவர்களைக் கண்டவுடனே, அவன் கூடாரவாசலிலிருந்து அவர்களுக்கு எதிர் கொண்டு ஓடித் தரை மட்டும் குனிந்து; And he lift up his eyes and looked, and, lo, three men stood by him: and when he saw them, he ran to meet them from the tent door, and bowed himself toward the ground,

3 ஆண்டவரே, உம்முடைய கண்களில் எனக்குக் கிருபை கிடைத்ததானால், நீர் உமது அடியேனைவிட்டுக் கடந்து போகவேண்டாம். And said, My LORD, if now I have found favor in thy sight, pass not away, I pray thee, from thy servant:

4 கொஞ்சம் தண்ணீர் கொண்டு வரட்டும், உங்கள் கால்களைக் கழுவி, மரத்தடியில் சாய்ந்துகொண்டிருங்கள். Let a little water, I pray you, be fetched, and wash your feet, and rest yourselves under the tree:

5 நீங்கள் உங்கள் இருதயங்களைத் திடப்படுத்தக் கொஞ்சம் அப்பம் கொண்டுவருகிறேன்; அப்புறம் நீங்கள் உங்கள் வழியே போகலாம்; இதற்காகவே அடியேன் இடம்வரைக்கும் வந்தீர்கள் என்றான். அதற்கு அவர்கள்: நீ சொன்னபடி செய் என்றார்கள். And I will fetch a morsel of bread, and comfort ye your hearts; after that ye shall pass on: for therefore are ye come to your servant. And they said, So do, as thou hast said.

6 அப்பொழுது ஆபிரகாம் தீவிரமாய்க் கூடாரத்தில் சாராளிடத்திற்குப் போய்: நீ சீக்கிரமாய் மூன்றுபடி மெல்லிய மாவு எடுத்துப் பிசைந்து, அப்பம் சுடு என்றான். And Abraham hastened into the tent unto Sarah, and said, Make ready quickly three measures of fine meal, knead it, and make cakes upon the hearth.

7 ஆபிரகாம் மாட்டுமந்தைக்கு ஓடி, ஒரு நல்ல இளங்கன்றைப் பிடித்து, வேலைக்காரன் கையிலே கொடுத்தான்; அவன் அதைச் சீக்கிரத்திலே சமைத்தான். And Abraham ran unto the herd, and fetched a calf tender and good, and gave it unto a young man; and he hasted to dress it.

8 ஆபிரகாம் வெண்ணெயையும் பாலையும் சமைப்பித்த கன்றையும் எடுத்து வந்து, அவர்கள் முன்பாக வைத்து, அவர்கள் அருகே மரத்தடியில் நின்று கொண்டிருந்தான்; அவர்கள் புசித்தார்கள். And he took butter, and milk, and the calf which he had dressed, and set it before them; and he stood by them under the tree, and they did eat.

9 அவர்கள் அவனை நோக்கி: உன் மனைவி சாராள் எங்கே என்றார்கள்? அதோ கூடாரத்தில் இருக்கிறாள் என்றான். And they said unto him, Where is Sarah thy wife? And he said, Behold, in the tent.

10 அப்பொழுது அவர்: ஒரு உற்பவகாலத்திட்டத்தில் நிச்சயமாய் உன்னிடத்திற்கு திரும்ப வருவேன்; அப்பொழுது உன் மனைவியாகிய சாராளுக்கு ஒரு குமாரன் இருப்பான் என்றார். சாராள் அவருக்குப் பின்புறமாய்க் கூடாரவாசலில் இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். And he said, I will certainly return unto thee according to the time of life; and, lo, Sarah thy wife shall have a son. And Sarah heard it in the tent door, which was behind him.

11 ஆபிரகாமும் சாராளும் வயது சென்று முதிர்ந்தவர்களாயிருந்தார்கள்; ஸ்திரீகளுக்குள்ள வழிபாடு சாராளுக்கு நின்றுபோயிற்று. Now Abraham and Sarah were old and well stricken in age; and it ceased to be with Sarah after the manner of women.

12 ஆகையால், சாராள் தன் உள்ளத்திலே நகைத்து: நான் கிழவியும், என் ஆண்டவன் முதிர்ந்த வயதுள்ளவருமானபின்பு, எனக்கு இன்பம் உண்டாயிருக்குமோ என்றாள். Therefore Sarah laughed within herself, saying, After I am waxed old shall I have pleasure, my lord being old also?

13 அப்பொழுது கர்த்தர் ஆபிரகாமை நோக்கி: சாராள் நகைத்து, நான் கிழவியாயிருக்கப் பிள்ளைபெறுவது மெய்யோ என்று சொல்வானேன்? And the LORD said unto Abraham, Wherefore did Sarah laugh, saying, Shall I of a surety bear a child, which am old?

14 கர்த்தரால் ஆகாத காரியம் உண்டோ? உற்பவகாலத்திட்டத்தில் உன்னிடத்திற்குத் திரும்பவருவேன்; அப்பொழுது சாராளுக்கு ஒரு குமாரன் இருப்பான் என்றார். Is any thing too hard for the LORD? At the time appointed I will return unto thee, according to the time of life, and Sarah shall have a son.

15 சாராள் பயந்து, நான் நகைக்கவில்லை என்று மறுத்தாள். அதற்கு அவர்: இல்லை, நீ நகைத்தாய் என்றார். Then Sarah denied, saying, I laughed not; for she was afraid. And he said, Nay; but thou didst laugh.

16 பின்பு அந்தப் புருஷர் எழுந்து அவ்விடம் விட்டு, சோதோமை நோக்கிப் போனார்கள்; ஆபிரகாமும் அவர்களோடே கூடப்போய் வழிவிட்டனுப்பினான். And the men rose up from thence, and looked toward Sodom: and Abraham went with them to bring them on the way.

1 Pinpu, Karththar mamraeyin samapoomiyilae avanukkuth tharisanamaanaar. Avan pakalin ushnavaelaiyil koodaaravaasalilae utkaarnthirunthu, And the LORD appeared unto him in the plains of Mamre: and he sat in the tent door in the heat of the day;

2 Than kannkalai aeraெduththup paarkkumpothu, itho, moontu purushar avanukku ethirae nintarkal; avarkalaik kanndavudanae, avan koodaaravaasalilirunthu avarkalukku ethir konndu otith tharai mattum kuninthu; And he lift up his eyes and looked, and, lo, three men stood by him: and when he saw them, he ran to meet them from the tent door, and bowed himself toward the ground,

3 Aanndavarae, ummutaiya kannkalil enakkuk kirupai kitaiththathaanaal, neer umathu atiyaenaivittuk kadanthu pokavaenndaam. And said, My LORD, if now I have found favor in thy sight, pass not away, I pray thee, from thy servant:

4 Konjam thannnneer konndu varattum, ungal kaalkalaik kaluvi, maraththatiyil saaynthukonntirungal. Let a little water, I pray you, be fetched, and wash your feet, and rest yourselves under the tree:

5 Neengal ungal iruthayangalaith thidappaduththak konjam appam konnduvarukiraேn; appuram neengal ungal valiyae pokalaam; itharkaakavae atiyaen idamvaraikkum vantheerkal entan. Atharku avarkal: nee sonnapati sey entarkal. And I will fetch a morsel of bread, and comfort ye your hearts; after that ye shall pass on: for therefore are ye come to your servant. And they said, So do, as thou hast said.

6 Appoluthu Abraham theeviramaayk koodaaraththil saaraalidaththirkup poy: nee seekkiramaay moontupati melliya maavu eduththup pisainthu, appam sudu entan. And Abraham hastened into the tent unto Sarah, and said, Make ready quickly three measures of fine meal, knead it, and make cakes upon the hearth.

7 Abraham maattumanthaikku oti, oru nalla ilangantaip pitiththu, vaelaikkaaran kaiyilae koduththaan; avan athaich seekkiraththilae samaiththaan. And Abraham ran unto the herd, and fetched a calf tender and good, and gave it unto a young man; and he hasted to dress it.

8 Abraham vennnneyaiyum paalaiyum samaippiththa kantaiyum eduththu vanthu, avarkal munpaaka vaiththu, avarkal arukae maraththatiyil nintu konntirunthaan; avarkal pusiththaarkal. And he took butter, and milk, and the calf which he had dressed, and set it before them; and he stood by them under the tree, and they did eat.

9 Avarkal avanai Nnokki: un manaivi saaraal engae entarkal? Atho koodaaraththil irukkiraal entan. And they said unto him, Where is Sarah thy wife? And he said, Behold, in the tent.

10 Appoluthu avar: oru urpavakaalaththittaththil nichchayamaay unnidaththirku thirumpa varuvaen; appoluthu un manaiviyaakiya saaraalukku oru kumaaran iruppaan entar. Saaraal avarukkup pinpuramaayk koodaaravaasalil ithaik kaettukkonntirunthaal. And he said, I will certainly return unto thee according to the time of life; and, lo, Sarah thy wife shall have a son. And Sarah heard it in the tent door, which was behind him.

11 Aapirakaamum saaraalum vayathu sentu muthirnthavarkalaayirunthaarkal; sthireekalukkulla valipaadu saaraalukku nintupoyittaு. Now Abraham and Sarah were old and well stricken in age; and it ceased to be with Sarah after the manner of women.

12 Aakaiyaal, saaraal than ullaththilae nakaiththu: naan kilaviyum, en aanndavan muthirntha vayathullavarumaanapinpu, enakku inpam unndaayirukkumo ental. Therefore Sarah laughed within herself, saying, After I am waxed old shall I have pleasure, my lord being old also?

13 Appoluthu Karththar aapirakaamai Nnokki: saaraal nakaiththu, naan kilaviyaayirukkap pillaiperaுvathu meyyo entu solvaanaen? And the LORD said unto Abraham, Wherefore did Sarah laugh, saying, Shall I of a surety bear a child, which am old?

14 Karththaraal aakaatha kaariyam unntoo? Urpavakaalaththittaththil unnidaththirkuth thirumpavaruvaen; appoluthu saaraalukku oru kumaaran iruppaan entar. Is any thing too hard for the LORD? At the time appointed I will return unto thee, according to the time of life, and Sarah shall have a son.

15 Saaraal payanthu, naan nakaikkavillai entu maraுththaal. Atharku avar: illai, nee nakaiththaay entar. Then Sarah denied, saying, I laughed not; for she was afraid. And he said, Nay; but thou didst laugh.

16 Pinpu anthap purushar elunthu avvidam vittu, sothomai Nnokkip ponaarkal; aapirakaamum avarkalotae koodappoy valivittanuppinaan. And the men rose up from thence, and looked toward Sodom: and Abraham went with them to bring them on the way.