Lamentations 5 in Tamil

1 கர்த்தாவே, எங்களுக்கு நேரிட்டதை நினைத்தருளும்; எங்கள் நிந்தையை நோக்கிப்பாரும். Remember, O LORD, what is come upon us: consider, and behold our reproach.

2 எங்கள் சுதந்தரம் அந்நியர் வசமாகவும், எங்கள் வீடுகள் புறத்தேசத்தார்வசமாகவும் தாண்டிப்போயின. Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.

3 திக்கற்றவர்களானோம், தகப்பன் இல்லை; எங்கள் தாய்கள் விதவைகளைப்போல இருக்கிறார்கள். We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.

4 எங்கள் தண்ணீரைப் பணத்துக்கு வாங்கிக் குடிக்கிறோம்; எங்கள் விறகு விலைக்கிரயமாய் வருகிறது. We have drunken our water for money; our wood is sold unto us.

5 பாரஞ்சுமந்து எங்கள் கழுத்து நோகிறது; நாங்கள் உழைக்கிறோம், எங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் இல்லை. Our necks are under persecution: we labour, and have no rest.

6 அப்பத்தால் திருப்தியாகும்படி எகிப்தியருக்கும் அசீரியருக்கும் எங்களைக் கையளித்தோம். We have given the hand to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.

7 எங்கள் பிதாக்கள் பாவஞ்செய்து மாண்டுபோனார்கள்; நாங்கள் அவர்களுடைய அக்கிரமங்களைச் சுமக்கிறோம். Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.

8 அடிமைகள் எங்களை ஆளுகிறார்கள்; எங்களை அவர்கள் கையிலிருந்து விடுவிப்பாரில்லை. Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.

9 வனாந்தரத்தில் இருக்கிற பட்டயத்தினால் பிராணமோசத்துக்கு ஏதுவானவர்களாய் எங்கள் அப்பத்தைத் தேடுகிறோம். We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.

10 பஞ்சத்தின் கொடுமையினால் எங்கள் தோல் அடுப்பங்கரையைப்போல் கறுத்துப்போயிற்று. Our skin was black like an oven because of the terrible famine.

11 சீயோனில் இருந்த ஸ்திரீகளையும் யூதா பட்டணங்களில் இருந்த கன்னிகைகளையும் அவமானப்படுத்தினார்கள். They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.

12 பிரபுக்களுடைய கைகளை அவர்கள் கட்டி, அவர்களை ஏறத்தூக்கினார்கள்; முதியோரின் முகங்கள் மதிக்கப்படவில்லை. Princes are hanged up by their hand: the faces of elders were not honoured.

13 வாலிபரை ஏந்திரம் அரைக்கக் கொண்டுபோனார்கள்; இளைஞர் விறகு சுமந்து இடறிவிழுகிறார்கள். They took the young men to grind, and the children fell under the wood.

14 முதியோர்கள் வாசல்களில் உட்காருகிறதும், வாலிபர் கின்னரங்களை வாசிக்கிறதும் நின்றுபோயிற்று. The elders have ceased from the gate, the young men from their musick.

15 எங்கள் இருதயத்தின் களிகூருதல் ஒழிந்துபோயிற்று; எங்கள் சந்தோஷம் துக்கமாய் மாறிற்று. The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.

16 எங்கள் தலையிலிருந்து கிரீடம் விழுந்தது; ஐயோ! நாங்கள் பாவஞ்செய்தோமே. The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!

17 அதினால் எங்கள் இருதயம் பலட்சயமாயிற்று; அதினால் எங்கள் கண்கள் இருண்டுபோயின. For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.

18 பாழாய்க்கிடக்கிற சீயோன் மலையின்மேல் நரிகள் ஓடித்திரிகிறது. Because of the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.

19 கர்த்தாவே, நீர் என்றென்றைக்கும் இருக்கிறீர்; உம்முடைய சிங்காசனம் தலைமுறை தலைமுறையாக நிலைநிற்கும். Thou, O LORD, remainest for ever; thy throne from generation to generation.

20 தேவரீர் என்றைக்கும் எங்களை மறந்து, நெடுங்காலமாக எங்களைக் கைவிட்டிருப்பதென்ன? Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?

21 கர்த்தாவே, எங்களை உம்மிடத்தில் திருப்பிக்கொள்ளும், அப்பொழுது திரும்புவோம்; பூர்வகாலத்திலிருந்தது போல எங்கள் நாட்களைப் புதியவைகளாக்கும். Turn thou us unto thee, O LORD, and we shall be turned; renew our days as of old.

22 எங்களை முற்றிலும் வெறுத்துவிடுவீரோ? எங்கள்பேரில் கடுங்கோபமாயிருக்கிறீரே! But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.

1 Karththaavae, engalukku naerittathai ninaiththarulum; engal ninthaiyai Nnokkippaarum. Remember, O LORD, what is come upon us: consider, and behold our reproach.

2 Engal suthantharam anniyar vasamaakavum, engal veedukal puraththaesaththaarvasamaakavum thaanntippoyina. Our inheritance is turned to strangers, our houses to aliens.

3 Thikkattavarkalaanom, thakappan illai; engal thaaykal vithavaikalaippola irukkiraarkal. We are orphans and fatherless, our mothers are as widows.

4 Engal thannnneeraip panaththukku vaangik kutikkirom; engal viraku vilaikkirayamaay varukirathu. We have drunken our water for money; our wood is sold unto us.

5 Paaranjumanthu engal kaluththu Nnokirathu; naangal ulaikkirom, engalukku ilaippaaraுthal illai. Our necks are under persecution: we labour, and have no rest.

6 Appaththaal thirupthiyaakumpati ekipthiyarukkum aseeriyarukkum engalaik kaiyaliththom. We have given the hand to the Egyptians, and to the Assyrians, to be satisfied with bread.

7 Engal pithaakkal paavanjaெythu maannduponaarkal; naangal avarkalutaiya akkiramangalaich sumakkirom. Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.

8 Atimaikal engalai aalukiraarkal; engalai avarkal kaiyilirunthu viduvippaarillai. Servants have ruled over us: there is none that doth deliver us out of their hand.

9 Vanaantharaththil irukkira pattayaththinaal piraanamosaththukku aethuvaanavarkalaay engal appaththaith thaedukirom. We gat our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.

10 Panjaththin kodumaiyinaal engal thol aduppangaraiyaippol karaுththuppoyittaு. Our skin was black like an oven because of the terrible famine.

11 Seeyonil iruntha sthireekalaiyum yoothaa pattanangalil iruntha kannikaikalaiyum avamaanappaduththinaarkal. They ravished the women in Zion, and the maids in the cities of Judah.

12 Pirapukkalutaiya kaikalai avarkal katti, avarkalai aeraththookkinaarkal; muthiyorin mukangal mathikkappadavillai. Princes are hanged up by their hand: the faces of elders were not honoured.

13 Vaaliparai aenthiram araikkak konnduponaarkal; ilainjar viraku sumanthu idarivilukiraarkal. They took the young men to grind, and the children fell under the wood.

14 Muthiyorkal vaasalkalil utkaarukirathum, vaalipar kinnarangalai vaasikkirathum nintupoyittaு. The elders have ceased from the gate, the young men from their musick.

15 Engal iruthayaththin kalikooruthal olinthupoyittaு; engal santhosham thukkamaay maarittaு. The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.

16 Engal thalaiyilirunthu kireedam vilunthathu; aiyo! Naangal paavanjaெythomae. The crown is fallen from our head: woe unto us, that we have sinned!

17 Athinaal engal iruthayam palatchayamaayittaு; athinaal engal kannkal irunndupoyina. For this our heart is faint; for these things our eyes are dim.

18 Paalaaykkidakkira seeyon malaiyinmael narikal otiththirikirathu. Because of the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.

19 Karththaavae, neer ententaikkum irukkireer; ummutaiya singaasanam thalaimurai thalaimuraiyaaka nilainirkum. Thou, O LORD, remainest for ever; thy throne from generation to generation.

20 Thaevareer entaikkum engalai maranthu, nedungaalamaaka engalaik kaivittiruppathenna? Wherefore dost thou forget us for ever, and forsake us so long time?

21 Karththaavae, engalai ummidaththil thiruppikkollum, appoluthu thirumpuvom; poorvakaalaththilirunthathu pola engal naatkalaip puthiyavaikalaakkum. Turn thou us unto thee, O LORD, and we shall be turned; renew our days as of old.

22 Engalai muttilum veraுththuviduveero? Engalpaeril kadungaோpamaayirukkireerae! But thou hast utterly rejected us; thou art very wroth against us.