Hebrews 4 in Tamil

1 ஆனபடியினாலே, அவருடைய இளைப்பாறுதலில் பிரவேசிப்பதற்கேதுவான வாக்குத்தத்தம் நமக்குண்டாயிருக்க, உங்களில் ஒருவனும் அதை அடையாமல் பின்வாங்கிப்போனவனாகக் காணப்படாதபடிக்குப் பயந்திருக்கக்கடவோம். Let us therefore fear, lest, a promise being left us of entering into his rest, any of you should seem to come short of it.

2 ஏனெனில், சுவிசேஷம் அவர்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டதுபோல நமக்கும் அறிவிக்கப்பட்டது; கேட்டவர்கள் விசுவாசமில்லாமல் கேட்டபடியினால், அவர்கள் கேட்ட வசனம் அவர்களுக்குப் பிரயோஜனப்படவில்லை. For unto us was the gospel preached, as well as unto them: but the word preached did not profit them, not being mixed with faith in them that heard it.

3 விசுவாசித்தவர்களாகிய நாமே அந்த இளைப்பாறுதலில் பிரவேசிக்கிறோம்; அவருடைய கிரியைகள் உலத்தோற்றமுதல் முடிந்திருந்தும் இவர்கள் என்னுடைய இளைப்பாறுதலில் பிரவேசிப்பதில்லையென்று என்னுடைய கோபத்திலே ஆணையிட்டேன் என்றார் For we which have believed do enter into rest, as he said, As I have sworn in my wrath, if they shall enter into my rest: although the works were finished from the foundation of the world.

4 மேலும், தேவன் தம்முடைய கிரியைகளையெல்லாம் முடித்து ஏழாம் நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார் என்று ஏழாம் நாளைக்குறித்து ஓரிடத்தில் சொல்லியிருக்கிறார். For he spake in a certain place of the seventh day on this wise, And God did rest the seventh day from all his works.

5 அன்றியும், அவர்கள் என்னுடைய இளைப்பாறுதலில் பிரவேசிப்பதில்லை என்றும் அந்த இடத்திலேதானே சொல்லியிருக்கிறார். And in this place again, If they shall enter into my rest.

6 ஆகையால், சிலர் அதில் பிரவேசிப்பது இன்னும் வரப்போகிற காரியமாயிருக்கிறபடியினாலும், சுவிசேஷத்தை முதலாவது கேட்டவர்கள் கீழ்ப்படியாமையினாலே அதில் பிரவேசியாமற் போனபடியினாலும், Seeing therefore it remaineth that some must enter therein, and they to whom it was first preached entered not in because of unbelief:

7 இன்று அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்பீர்களாகில் உங்கள் இருதயங்களைக் கடினப்படுத்தாதிருங்கள் என்று வெகுகாலத்திற்குப்பின்பு தாவீதின் சங்கீதத்திலே சொல்லியிருக்கிறபடி, இன்று என்று சொல்வதினாலே பின்னும் ஒருநாளைக் குறித்திருக்கிறார். Again, he limiteth a certain day, saying in David, To day, after so long a time; as it is said, To day if ye will hear his voice, harden not your hearts.

8 யோசுவா அவர்களை இளைப்பாறுதலுக்குட்படுத்தியிருந்தால், பின்பு அவர் வேறொரு நாளைக்குறித்துச் சொல்லியிருக்கமாட்டாரே. For if Jesus had given them rest, then would he not afterward have spoken of another day.

9 ஆகையால், தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு இளைப்பாறுகிற காலம் இனிவருகிறதாயிருக்கிறது. There remaineth therefore a rest to the people of God.

10 ஏனெனில், அவருடைய இளைப்பாறுதலில் பிரவேசித்தவன், தேவன் தம்முடைய கிரியைகளை முடித்து ஓய்ந்ததுபோல, தானும் தன் கிரியைகளை முடித்து ஓய்ந்திருப்பான். For he that is entered into his rest, he also hath ceased from his own works, as God did from his.

11 ஆகையால், அந்தத் திருஷ்டாந்தத்தின்படி, ஒருவனாகிலும் கீழ்ப்படியாமையினாலே விழுந்துபோகாதபடிக்கு, நாம் இந்த இளைப்பாறுதலில் பிரவேசிக்க ஜாக்கிரதையாயிருக்கக்கடவோம். Let us labour therefore to enter into that rest, lest any man fall after the same example of unbelief.

12 தேவனுடைய வார்த்தையானது ஜீவனும் வல்லமையும் உள்ளதாயும், இருபுறமும் கருக்குள்ள எந்தப் பட்டயத்திலும் கருக்கானதாயும், ஆத்துமாவையும் ஆவியையும், கணுக்களையும் ஊனையும் பிரிக்கத்தக்கதாக உருவக் குத்துகிறதாயும், இருதயத்தின் நினைவுகளையும் யோசனைகளையும் வகையறுக்கிறதாயும் இருக்கிறது. For the word of God is quick, and powerful, and sharper than any twoedged sword, piercing even to the dividing asunder of soul and spirit, and of the joints and marrow, and is a discerner of the thoughts and intents of the heart.

13 அவருடைய பார்வைக்கு மறைவான சிருஷ்டி ஒன்றுமில்லை; சகலமும் அவருடைய கண்களுக்கு முன்பாக நிர்வாணமாயும் வெளியரங்கமாயுமிருக்கிறது, அவருக்கே நாம் கணக்கு ஒப்புவிக்கவேண்டும். Neither is there any creature that is not manifest in his sight: but all things are naked and opened unto the eyes of him with whom we have to do.

14 வானங்களின் வழியாய்ப் பரலோகத்திற்குப்போன தேவகுமாரனாகிய இயேசு என்னும் மகா பிரதான ஆசாரியர் நமக்கு இருக்கிறபடியினால், நாம் பண்ணின அறிக்கையை உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொண்டிருக்கக்கடவோம். Seeing then that we have a great high priest, that is passed into the heavens, Jesus the Son of God, let us hold fast our profession.

15 நம்முடைய பலவீனங்களைக்குறித்துப் பரிதபிக்கக்கூடாத பிரதான ஆசாரியர் நமக்கிராமல், எல்லாவிதத்திலும் நம்மைப்போல் சோதிக்கப்பட்டும், பாவமில்லாதவராயிருக்கிற பிரதான ஆசாரியரே நமக்கிருக்கிறார். For we have not an high priest which cannot be touched with the feeling of our infirmities; but was in all points tempted like as we are, yet without sin.

16 ஆதலால், நாம் இரக்கத்தைப் பெறவும், ஏற்ற சமயத்தில் சகாயஞ்செய்யுங்கிருபையை அடையவும், தைரியமாய்க் கிருபாசனத்தண்டையிலே சேரக்கடவோம். Let us therefore come boldly unto the throne of grace, that we may obtain mercy, and find grace to help in time of need.

1 Aanapatiyinaalae, avarutaiya ilaippaaraுthalil piravaesippatharkaethuvaana vaakkuththaththam namakkunndaayirukka, ungalil oruvanum athai ataiyaamal pinvaangipponavanaakak kaanappadaathapatikkup payanthirukkakkadavom. Let us therefore fear, lest, a promise being left us of entering into his rest, any of you should seem to come short of it.

2 Aenenil, Suvisesham avarkalukku arivikkappattathupola namakkum arivikkappattathu; kaettavarkal visuvaasamillaamal kaettapatiyinaal, avarkal kaetta vasanam avarkalukkup pirayojanappadavillai. For unto us was the gospel preached, as well as unto them: but the word preached did not profit them, not being mixed with faith in them that heard it.

3 Visuvaasiththavarkalaakiya naamae antha ilaippaaraுthalil piravaesikkirom; avarutaiya kiriyaikal ulaththottamuthal mutinthirunthum ivarkal ennutaiya ilaippaaraுthalil piravaesippathillaiyentu ennutaiya kopaththilae aannaiyittaேn entar For we which have believed do enter into rest, as he said, As I have sworn in my wrath, if they shall enter into my rest: although the works were finished from the foundation of the world.

4 Maelum, Dhevan thammutaiya kiriyaikalaiyellaam mutiththu aelaam naalilae oynthirunthaar entu aelaam naalaikkuriththu oridaththil solliyirukkiraar. For he spake in a certain place of the seventh day on this wise, And God did rest the seventh day from all his works.

5 Antiyum, avarkal ennutaiya ilaippaaraுthalil piravaesippathillai entum antha idaththilaethaanae solliyirukkiraar. And in this place again, If they shall enter into my rest.

6 Aakaiyaal, silar athil piravaesippathu innum varappokira kaariyamaayirukkirapatiyinaalum, suviseshaththai muthalaavathu kaettavarkal geelppatiyaamaiyinaalae athil piravaesiyaamar ponapatiyinaalum, Seeing therefore it remaineth that some must enter therein, and they to whom it was first preached entered not in because of unbelief:

7 Intu avarutaiya saththaththaik kaetpeerkalaakil ungal iruthayangalaik katinappaduththaathirungal entu vekukaalaththirkuppinpu thaaveethin sangaீthaththilae solliyirukkirapati, intu entu solvathinaalae pinnum orunaalaik kuriththirukkiraar. Again, he limiteth a certain day, saying in David, To day, after so long a time; as it is said, To day if ye will hear his voice, harden not your hearts.

8 Yosuvaa avarkalai ilaippaaraுthalukkutpaduththiyirunthaal, pinpu avar vaeroru naalaikkuriththuch solliyirukkamaattarae. For if Jesus had given them rest, then would he not afterward have spoken of another day.

9 Aakaiyaal, thaevanutaiya janangalukku ilaippaaraுkira kaalam inivarukirathaayirukkirathu. There remaineth therefore a rest to the people of God.

10 Aenenil, avarutaiya ilaippaaraுthalil piravaesiththavan, Dhevan thammutaiya kiriyaikalai mutiththu oynthathupola, thaanum than kiriyaikalai mutiththu oynthiruppaan. For he that is entered into his rest, he also hath ceased from his own works, as God did from his.

11 Aakaiyaal, anthath thirushdaanthaththinpati, oruvanaakilum geelppatiyaamaiyinaalae vilunthupokaathapatikku, naam intha ilaippaaraுthalil piravaesikka jaakkirathaiyaayirukkakkadavom. Let us labour therefore to enter into that rest, lest any man fall after the same example of unbelief.

12 Thaevanutaiya vaarththaiyaanathu jeevanum vallamaiyum ullathaayum, irupuramum karukkulla enthap pattayaththilum karukkaanathaayum, aaththumaavaiyum aaviyaiyum, kanukkalaiyum oonaiyum pirikkaththakkathaaka uruvak kuththukirathaayum, iruthayaththin ninaivukalaiyum yosanaikalaiyum vakaiyaraுkkirathaayum irukkirathu. For the word of God is quick, and powerful, and sharper than any twoedged sword, piercing even to the dividing asunder of soul and spirit, and of the joints and marrow, and is a discerner of the thoughts and intents of the heart.

13 Avarutaiya paarvaikku maraivaana sirushti ontumillai; sakalamum avarutaiya kannkalukku munpaaka nirvaanamaayum veliyarangamaayumirukkirathu, avarukkae naam kanakku oppuvikkavaenndum. Neither is there any creature that is not manifest in his sight: but all things are naked and opened unto the eyes of him with whom we have to do.

14 Vaanangalin valiyaayp paralokaththirkuppona thaevakumaaranaakiya Yesu ennum makaa pirathaana aasaariyar namakku irukkirapatiyinaal, naam pannnnina arikkaiyai uraுthiyaayp pattikkonntirukkakkadavom. Seeing then that we have a great high priest, that is passed into the heavens, Jesus the Son of God, let us hold fast our profession.

15 Nammutaiya palaveenangalaikkuriththup parithapikkakkoodaatha pirathaana aasaariyar namakkiraamal, ellaavithaththilum nammaippol sothikkappattum, paavamillaathavaraayirukkira pirathaana aasaariyarae namakkirukkiraar. For we have not an high priest which cannot be touched with the feeling of our infirmities; but was in all points tempted like as we are, yet without sin.

16 Aathalaal, naam irakkaththaip peravum, aetta samayaththil sakaayanjaெyyungirupaiyai ataiyavum, thairiyamaayk kirupaasanaththanntaiyilae serakkadavom. Let us therefore come boldly unto the throne of grace, that we may obtain mercy, and find grace to help in time of need.