Acts 2:1-13 in Tamil in Tamil

1 பெந்தெகொஸ்தே என்னும் நாள் வந்தபோது, அவர்களெல்லாரும் ஒருமனப்பட்டு ஓரிடத்திலே வந்திருந்தார்கள். And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place.

2 அப்பொழுது பலத்த காற்று அடிக்கிற முழக்கம் போல, வானத்திலிருந்து சடிதியாய் ஒரு முழக்கமுண்டாகி, அவர்கள் உட்கார்ந்திருந்த வீடு முழுவதையும் நிரப்பிற்று. And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting.

3 அல்லாமலும் அக்கினிமயமான நாவுகள்போலப் பிரிந்திருக்கும் நாவுகள் அவர்களுக்குக் காணப்பட்டு அவர்கள் ஒவ்வொருவர்மேலும் வந்து அமர்ந்தது. And there appeared unto them cloven tongues like as of fire, and it sat upon each of them.

4 அவர்களெல்லாரும் பரிசுத்த ஆவியினாலே நிரப்பப்பட்டு, ஆவியானவர் தங்களுக்குத் தந்தருளின வரத்தின்படியே வெவ்வேறு பாஷைகளிலே பேசத்தொடங்கினார்கள். And they were all filled with the Holy Ghost, and began to speak with other tongues, as the Spirit gave them utterance.

5 வானத்தின் கீழிருக்கிற சகல தேசத்தாரிலுமிருந்துவந்த தேவபக்தியுள்ள யூதர்கள் அப்பொழுது எருசலேமிலே வாசம்பண்ணினார்கள். And there were dwelling at Jerusalem Jews, devout men, out of every nation under heaven.

6 அந்தச் சத்தம் உண்டானபோது, திரளான ஜனங்கள் கூடிவந்து, தங்கள் தங்கள் பாஷையிலே அவர்கள் பேசுகிறதை அவரவர்கள் கேட்டபடியினாலே கலக்கமடைந்தார்கள். Now when this was noised abroad, the multitude came together, and were confounded, because that every man heard them speak in his own language.

7 எல்லாரும் பிரமித்து ஆச்சரியப்பட்டு, ஒருவரையொருவர் பார்த்து: இதோ, பேசுகிற இவர்களெல்லாரும் கலிலேயரல்லவா? And they were all amazed and marvelled, saying one to another, Behold, are not all these which speak Galilaeans?

8 அப்படியிருக்க நம்மில் அவரவர்களுடைய ஜென்மபாஷைகளிலே இவர்கள் பேசக் கேட்கிறோமே, இதெப்படி? And how hear we every man in our own tongue, wherein we were born?

9 பார்த்தரும், மேதரும், எலாமீத்தரும், மெசொப்பொத்தாமியா, யூதேயா, கப்பத்தோக்கியா, பொந்து, ஆசியா, பிரிகியா, Parthians, and Medes, and Elamites, and the dwellers in Mesopotamia, and in Judaea, and Cappadocia, in Pontus, and Asia,

10 பம்பிலியா, எகிப்து என்னும் தேசத்தார்களும், சிரேனே பட்டணத்தைச் சுற்றியிருக்கிற லிபியாவின் திசைகளிலே குடியிருக்கிறவர்களும், இங்கே சஞ்சரிக்கிற ரோமாபுரியாரும், யூதரும், யூதமார்க்கத்தமைந்தவர்களும், Phrygia, and Pamphylia, in Egypt, and in the parts of Libya about Cyrene, and strangers of Rome, Jews and proselytes,

11 கிரேத்தரும், அரபியருமாகிய நாம் நம்முடைய பாஷைகளிலே இவர்கள் தேவனுடைய மகத்துவங்களைப் பேசக்கேட்கிறோமே என்றார்கள். Cretes and Arabians, we do hear them speak in our tongues the wonderful works of God.

12 எல்லாரும் பிரமித்துச் சந்தேகப்பட்டு, இதென்னமாய் முடியுமோ என்று ஒருவரோடொருவர் சொல்லிக்கொண்டார்கள். And they were all amazed, and were in doubt, saying one to another, What meaneth this?

13 மற்றவர்களோ: இவர்கள் மதுபானத்தினால் நிறைந்திருக்கிறார்களென்று பரியாசம்பண்ணினார்கள். Others mocking said, These men are full of new wine.

1 Penthekosthae ennum naal vanthapothu, avarkalellaarum orumanappattu oridaththilae vanthirunthaarkal. And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place.

2 Appoluthu palaththa kaattaு atikkira mulakkam pola, vaanaththilirunthu satithiyaay oru mulakkamunndaaki, avarkal utkaarnthiruntha veedu muluvathaiyum nirappittaு. And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting.

3 Allaamalum akkinimayamaana naavukalpolap pirinthirukkum naavukal avarkalukkuk kaanappattu avarkal ovvoruvarmaelum vanthu amarnthathu. And there appeared unto them cloven tongues like as of fire, and it sat upon each of them.

4 Avarkalellaarum Parisuththa aaviyinaalae nirappappattu, Aaviyaanavar thangalukkuth thantharulina varaththinpatiyae vevvaeraு paashaikalilae paesaththodanginaarkal. And they were all filled with the Holy Ghost, and began to speak with other tongues, as the Spirit gave them utterance.

5 Vaanaththin geelirukkira sakala thaesaththaarilumirunthuvantha thaevapakthiyulla yootharkal appoluthu erusalaemilae vaasampannnninaarkal. And there were dwelling at Jerusalem Jews, devout men, out of every nation under heaven.

6 Anthach saththam unndaanapothu, thiralaana janangal kootivanthu, thangal thangal paashaiyilae avarkal paesukirathai avaravarkal kaettapatiyinaalae kalakkamatainthaarkal. Now when this was noised abroad, the multitude came together, and were confounded, because that every man heard them speak in his own language.

7 Ellaarum piramiththu aachchariyappattu, oruvaraiyoruvar paarththu: itho, paesukira ivarkalellaarum kalilaeyarallavaa? And they were all amazed and marvelled, saying one to another, Behold, are not all these which speak Galilaeans?

8 Appatiyirukka nammil avaravarkalutaiya jenmapaashaikalilae ivarkal paesak kaetkiromae, itheppati? And how hear we every man in our own tongue, wherein we were born?

9 Paarththarum, maetharum, elaameeththarum, mesoppoththaamiyaa, yoothaeyaa, kappaththokkiyaa, ponthu, aasiyaa, pirikiyaa, Parthians, and Medes, and Elamites, and the dwellers in Mesopotamia, and in Judaea, and Cappadocia, in Pontus, and Asia,

10 Pampiliyaa, ekipthu ennum thaesaththaarkalum, siraenae pattanaththaich suttiyirukkira lipiyaavin thisaikalilae kutiyirukkiravarkalum, ingae sanjarikkira romaapuriyaarum, yootharum, yoothamaarkkaththamainthavarkalum, Phrygia, and Pamphylia, in Egypt, and in the parts of Libya about Cyrene, and strangers of Rome, Jews and proselytes,

11 Kiraeththarum, arapiyarumaakiya naam nammutaiya paashaikalilae ivarkal thaevanutaiya makaththuvangalaip paesakkaetkiromae entarkal. Cretes and Arabians, we do hear them speak in our tongues the wonderful works of God.

12 Ellaarum piramiththuch santhaekappattu, ithennamaay mutiyumo entu oruvarotoruvar sollikkonndaarkal. And they were all amazed, and were in doubt, saying one to another, What meaneth this?

13 Mattavarkalo: ivarkal mathupaanaththinaal nirainthirukkiraarkalentu pariyaasampannnninaarkal. Others mocking said, These men are full of new wine.