2 Samuel 15:16-29 in Tamil in Tamil

16 அப்படியே ராஜாவும் அவனுடைய வீட்டார் எல்லாரும் கால்நடையாய்ப் புறப்பட்டார்கள், வீட்டைக்காக்க ராஜா மறுமனையாட்டிகளாகிய பத்து ஸ்திரீகளைப் பின்வைத்தான். And the king went forth, and all his household after him. And the king left ten women, which were concubines, to keep the house.

17 ராஜாவும் சமஸ்த ஜனங்களும் கால்நடையாய்ப் புறப்பட்டு, சற்றுத்தூரம்போய், ஒரு இடத்திலே தரித்து நின்றார்கள். And the king went forth, and all the people after him, and tarried in a place that was far off.

18 அவனுடைய ஊழியக்காரர் எல்லாரும், கிரேத்தியர் யாவரும் பிலேத்தியர் யாவரும் அவன் பக்கத்திலே நடந்துபோனார்கள்; காத்தூரிலிருந்து கால்நடையாய் வந்திருந்த அறுநூறுபேராகிய கித்தியர் எல்லாரும் ராஜாவுக்குமுன்பாக நடந்தார்கள். And all his servants passed on beside him; and all the Cherethites, and all the Pelethites, and all the Gittites, six hundred men which came after him from Gath, passed on before the king.

19 அப்பொழுது ராஜா கித்தியனாகிய ஈத்தாயைப் பார்த்து: நீ எங்களுடனேகூட வருவானேன்? நீ திரும்பிப்போய், ராஜாவுடனேகூட இரு; நீ அந்நியதேசத்தான், நீ உன் இடத்திற்குத் திரும்பிப்போகலாம். Then said the king to Ittai the Gittite, Wherefore goest thou also with us? return to thy place, and abide with the king: for thou art a stranger, and also an exile.

20 நீ நேற்றுதானே வந்தாய்; இன்றுநான் உன்னை எங்களோடே நடந்துவரும்படிக்கு அழைத்துக்கொண்டு போகலாமா? நான் போகக்கூடிய இடத்திற்குப்போகிறேன்; நீ உன் சகோதரரையும் அழைத்துக்கொண்டு திரும்பிப்போ; கிருபையும் உண்மையும் உன்னோடே இருப்பதாக என்றான். Whereas thou camest but yesterday, should I this day make thee go up and down with us? seeing I go whither I may, return thou, and take back thy brethren: mercy and truth be with thee.

21 ஆனாலும் ஈத்தாய் ராஜாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக ராஜாவாகிய என் ஆண்டவன் எங்கேயிருப்பாரோ, அங்கே உமது அடியானும், செத்தாலும் பிழைத்தாலும், இருப்பான் என்று கர்த்தருடைய ஜீவனையும் ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனுடைய ஜீவனையும் கொண்டு சொல்லுகிறேன் என்றான். And Ittai answered the king, and said, As the LORD liveth, and as my lord the king liveth, surely in what place my lord the king shall be, whether in death or life, even there also will thy servant be.

22 அப்பொழுது தாவீது ஈத்தாயை நோக்கி: நடந்துவா என்றான்: அப்படியே கித்தியனாகிய ஈத்தாயும் அவனுடைய எல்லா மனுஷரும் அவனோடிருக்கிற எல்லாப் பிள்ளைகளும் நடந்துபோனார்கள். And David said to Ittai, Go and pass over. And Ittai the Gittite passed over, and all his men, and all the little ones that were with him.

23 சகல ஜனங்களும் நடந்துபோகிறபோது, தேசத்தார் எல்லாரும் மகா சத்தமாய் அழுதார்கள்; ராஜா கீதரோன் ஆற்றைக் கடந்தான்; ஜனங்கள் எல்லாரும் வனாந்தரத்திற்குப் போகிற வழியே நடந்துபோனார்கள். And all the country wept with a loud voice, and all the people passed over: the king also himself passed over the brook Kidron, and all the people passed over, toward the way of the wilderness.

24 சாதோக்கும் தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியை அவனோடேகூட இருந்து சுமக்கிற சகல லேவியரும் வந்து, தேவனுடைய பெட்டியை அங்கே வைத்தார்கள்; ஜனங்கள் எல்லாரும் நகரத்திலிருந்து கடந்துதீருமட்டும், அபியத்தார் திரும்பிப்போயிருந்தான். And lo Zadok also, and all the Levites were with him, bearing the ark of the covenant of God: and they set down the ark of God; and Abiathar went up, until all the people had done passing out of the city.

25 ராஜா சாதோக்கை நோக்கி: தேவனுடைய பெட்டியை நகரத்திற்குத் திரும்பக் கொண்டுபோ; கர்த்தருடைய கண்களில் எனக்குக் கிருபை கிடைத்ததானால், நான் அதையும் அவர் வாசஸ்தலத்தையும் பார்க்கிறதற்கு, என்னைத்திரும்ப வரப்பண்ணுவார். And the king said unto Zadok, Carry back the ark of God into the city: if I shall find favor in the eyes of the LORD, he will bring me again, and show me both it, and his habitation:

26 அவர்: உன்மேல் எனக்குப் பிரியமில்லை என்பாராகில், இதோ, இங்கே இருக்கிறேன்; அவர் தம்முடைய பார்வைக்கு நலமானபடி எனக்குச் செய்வாராக என்றான். But if he thus say, I have no delight in thee; behold, here am I, let him do to me as seemeth good unto him.

27 பின்னும் ராஜா ஆசாரியனாகிய சாதோக்கை நோக்கி: நீ ஞானதிருஷ்டிக்காரன் அல்லவோ? நீ சமாதானத்தோடே நகரத்திற்குத் திரும்பு; உன் மகன் அகிமாசும் அபியத்தாரின் மகன் யோனத்தானுமாகிய உங்கள் குமாரர் இரண்டுபேரும் உங்களோடேகூடத் திரும்பிப் போகட்டும். The king said also unto Zadok the priest, Art not thou a seer? return into the city in peace, and your two sons with you, Ahimaaz thy son, and Jonathan the son of Abiathar.

28 எனக்கு அறிவிக்கிறதற்கு உங்களிடத்திலிருந்து செய்திவருமட்டும், நான் வனாந்தரத்தின் வெளிகளிலே தரித்திருப்பேன் என்றான். See, I will tarry in the plain of the wilderness, until there come word from you to certify me.

29 அப்படியே சாதோக்கும் அபியத்தாரும் தேவனுடைய பெட்டியை எருசலேமுக்குத் திரும்பக் கொண்டுபோய், அங்கே இருந்தார்கள். Zadok therefore and Abiathar carried the ark of God again to Jerusalem: and they tarried there.

16 Appatiyae raajaavum avanutaiya veettar ellaarum kaalnataiyaayp purappattarkal, veettaைkkaakka raajaa maraுmanaiyaattikalaakiya paththu sthireekalaip pinvaiththaan. And the king went forth, and all his household after him. And the king left ten women, which were concubines, to keep the house.

17 Raajaavum samastha janangalum kaalnataiyaayp purappattu, sattaுththoorampoy, oru idaththilae thariththu nintarkal. And the king went forth, and all the people after him, and tarried in a place that was far off.

18 Avanutaiya ooliyakkaarar ellaarum, kiraeththiyar yaavarum pilaeththiyar yaavarum avan pakkaththilae nadanthuponaarkal; kaaththoorilirunthu kaalnataiyaay vanthiruntha araுnooraுpaeraakiya kiththiyar ellaarum raajaavukkumunpaaka nadanthaarkal. And all his servants passed on beside him; and all the Cherethites, and all the Pelethites, and all the Gittites, six hundred men which came after him from Gath, passed on before the king.

19 Appoluthu raajaa kiththiyanaakiya eeththaayaip paarththu: nee engaludanaekooda varuvaanaen? Nee thirumpippoy, raajaavudanaekooda iru; nee anniyathaesaththaan, nee un idaththirkuth thirumpippokalaam. Then said the king to Ittai the Gittite, Wherefore goest thou also with us? return to thy place, and abide with the king: for thou art a stranger, and also an exile.

20 Nee naettaுthaanae vanthaay; intunaan unnai engalotae nadanthuvarumpatikku alaiththukkonndu pokalaamaa? Naan pokakkootiya idaththirkuppokiraேn; nee un sakothararaiyum alaiththukkonndu thirumpippo; kirupaiyum unnmaiyum unnotae iruppathaaka entan. Whereas thou camest but yesterday, should I this day make thee go up and down with us? seeing I go whither I may, return thou, and take back thy brethren: mercy and truth be with thee.

21 Aanaalum eeththaay raajaavukkup pirathiyuththaramaaka raajaavaakiya en aanndavan engaeyiruppaaro, angae umathu atiyaanum, seththaalum pilaiththaalum, iruppaan entu karththarutaiya jeevanaiyum raajaavaakiya en aanndavanutaiya jeevanaiyum konndu sollukiraேn entan. And Ittai answered the king, and said, As the LORD liveth, and as my lord the king liveth, surely in what place my lord the king shall be, whether in death or life, even there also will thy servant be.

22 Appoluthu David eeththaayai Nnokki: nadanthuvaa entan: appatiyae kiththiyanaakiya eeththaayum avanutaiya ellaa manusharum avanotirukkira ellaap pillaikalum nadanthuponaarkal. And David said to Ittai, Go and pass over. And Ittai the Gittite passed over, and all his men, and all the little ones that were with him.

23 Sakala janangalum nadanthupokirapothu, thaesaththaar ellaarum makaa saththamaay aluthaarkal; raajaa geetharon aattaைk kadanthaan; janangal ellaarum vanaantharaththirkup pokira valiyae nadanthuponaarkal. And all the country wept with a loud voice, and all the people passed over: the king also himself passed over the brook Kidron, and all the people passed over, toward the way of the wilderness.

24 Saathokkum thaevanutaiya udanpatikkaip pettiyai avanotaekooda irunthu sumakkira sakala laeviyarum vanthu, thaevanutaiya pettiyai angae vaiththaarkal; janangal ellaarum nakaraththilirunthu kadanthutheerumattum, apiyaththaar thirumpippoyirunthaan. And lo Zadok also, and all the Levites were with him, bearing the ark of the covenant of God: and they set down the ark of God; and Abiathar went up, until all the people had done passing out of the city.

25 Raajaa saathokkai Nnokki: thaevanutaiya pettiyai nakaraththirkuth thirumpak konndupo; karththarutaiya kannkalil enakkuk kirupai kitaiththathaanaal, naan athaiyum avar vaasasthalaththaiyum paarkkiratharku, ennaiththirumpa varappannnuvaar. And the king said unto Zadok, Carry back the ark of God into the city: if I shall find favor in the eyes of the LORD, he will bring me again, and show me both it, and his habitation:

26 Avar: unmael enakkup piriyamillai enpaaraakil, itho, ingae irukkiraேn; avar thammutaiya paarvaikku nalamaanapati enakkuch seyvaaraaka entan. But if he thus say, I have no delight in thee; behold, here am I, let him do to me as seemeth good unto him.

27 Pinnum raajaa aasaariyanaakiya saathokkai Nnokki: nee njaanathirushtikkaaran allavo? Nee samaathaanaththotae nakaraththirkuth thirumpu; un makan akimaasum apiyaththaarin makan yonaththaanumaakiya ungal kumaarar iranndupaerum ungalotaekoodath thirumpip pokattum. The king said also unto Zadok the priest, Art not thou a seer? return into the city in peace, and your two sons with you, Ahimaaz thy son, and Jonathan the son of Abiathar.

28 Enakku arivikkiratharku ungalidaththilirunthu seythivarumattum, naan vanaantharaththin velikalilae thariththiruppaen entan. See, I will tarry in the plain of the wilderness, until there come word from you to certify me.

29 Appatiyae saathokkum apiyaththaarum thaevanutaiya pettiyai erusalaemukkuth thirumpak konndupoy, angae irunthaarkal. Zadok therefore and Abiathar carried the ark of God again to Jerusalem: and they tarried there.