2 Samuel 13:10-22 in Tamil in Tamil

10 அப்பொழுது அம்னோன் தாமாரைப்பார்த்து: நான் உன் கையினாலே சாப்பிடும்படிக்கு, அந்தப் பலகாரத்தை அறைவீட்டிலே கொண்டுவா என்றான்; அப்படியே தாமார் தான் செய்த பணியாரங்களை அறைவீட்டில் இருக்கிற தன் சகோதரனாகிய அம்னோனிடத்தில் கொண்டுபோனாள். And Amnon said unto Tamar, Bring the meat into the chamber, that I may eat of thine hand. And Tamar took the cakes which she had made, and brought them into the chamber to Amnon her brother.

11 அவன் சாப்பிடும்படிக்கு அவள் அவைகளைக் கிட்ட கொண்டுவருகையில், அவன் அவளைப் பிடித்து, அவளைப்பார்த்து: என் சகோதரியே, நீ வந்து என்னோடே சயனி என்றான். And when she had brought them unto him to eat, he took hold of her, and said unto her, Come lie with me, my sister.

12 அதற்கு அவள்: வேண்டாம், என் சகோதரனே, என்னை அவமானப்படுத்தாதே, இஸ்ரவேலிலே இப்படிச் செய்யத்தகாது; இப்படிப்பட்ட மதிகேடான காரியத்தைச் செய்யவேண்டாம். And she answered him, Nay, my brother, do not force me; for no such thing ought to be done in Israel: do not thou this folly.

13 நான் என் வெட்கத்தோடே எங்கே போவேன்? நீயும் இஸ்ரவேலிலே மதிகெட்டவர்களில் ஒருவனைப்போல ஆவாய்; இப்போதும் நீ ராஜாவோடே பேசு, அவர் என்னை உனக்குத் தராமல் மறுக்கமாட்டார் என்றாள். And I, whither shall I cause my shame to go? and as for thee, thou shalt be as one of the fools in Israel. Now therefore, I pray thee, speak unto the king; for he will not withhold me from thee.

14 அவன் அவள் சொல்லைக் கேட்கமாட்டேன் என்று அவளைப் பலவந்தமாய்ப் பிடித்து, அவளோடே சயனித்து, அவளைக் கற்பழித்தான். Howbeit he would not hearken unto her voice: but, being stronger than she, forced her, and lay with her.

15 பிற்பாடு அம்னோன் அவளை மிகவும் வெறுத்தான்; அவன் அவளை விரும்பின விருப்பத்தைப் பார்க்கிலும், அவளை வெறுத்த வெறுப்பு அதிகமாயிருந்தது. ஆகையால்: நீ எழுந்து போய்விடு என்று அம்னோன் அவளோடே சொன்னான். Then Amnon hated her exceedingly; so that the hatred wherewith he hated her was greater than the love wherewith he had loved her. And Amnon said unto her, Arise, be gone.

16 அப்பொழுது அவள்: நீ எனக்கு முந்தி செய்த அநியாயத்தைப்பார்க்கிலும், இப்பொழுது என்னைத் துரத்திவிடுகிற அந்த அநியாயம் கொடுமையாயிருக்கிறது என்றாள்; ஆனாலும் அவன் அவள் சொல்லைக் கேட்க மனதில்லாமல், And she said unto him, There is no cause: this evil in sending me away is greater than the other that thou didst unto me. But he would not hearken unto her.

17 தன்னிடத்தில் சேவிக்கிற தன்வேலைக்காரனைக் கூப்பிட்டு: நீ இவளை, என்னை விட்டு வெளியே தள்ளி, கதவைப்பூட்டு என்றான். Then he called his servant that ministered unto him, and said, Put now this woman out from me, and bolt the door after her.

18 அப்படியே அவனிடத்தில் சேவிக்கிறவன் அவளை வெளியே தள்ளி, கதவைப் பூட்டினான்; அவள் பலவருணமான வஸ்திரத்தை உடுத்திக்கொண்டிருந்தாள்; ராஜகுமாரத்திகளாகிய கன்னிகைகள் இப்படிக்கொத்த, சால்வைகளைத் தரித்துக்கொள்வார்கள். And she had a garment of divers colors upon her: for with such robes were the king's daughters that were virgins apparelled. Then his servant brought her out, and bolted the door after her.

19 அப்பொழுது தாமார்: தன் தலையின்மேல் சாம்பலை வாரிப்போட்டுக்கொண்டு, தான் தரித்திருந்த பலவருணமான வஸ்திரத்தைக் கிழித்து, தன் கையைத் தன் தலையின்மேல் வைத்து, சத்தமிட்டு அழுதுகொண்டுபோனாள். And Tamar put ashes on her head, and rent her garment of divers colors that was on her, and laid her hand on her head, and went on crying.

20 அப்பொழுது அவள் சகோதரனாகிய அப்சலோம் அவளைப் பார்த்து: உன் சகோதரனாகிய அம்னோன் உன்னோடிருந்தானோ? இப்போதும் என் சகோதரியே, நீ மவுனமாயிரு; அவன் உன்னுடைய சகோதரன்; இந்தக் காரியத்தை உன்மனதிலே வைக்காதே என்றான்; அப்படியே தாமார் தன் சகோதரனாகிய அப்சலோமின் வீட்டில் தனித்துக் கிலேசப்பட்டுக்கொண்டிருந்தாள். And Absalom her brother said unto her, Hath Amnon thy brother been with thee? but hold now thy peace, my sister: he is thy brother; regard not this thing. So Tamar remained desolate in her brother Absalom's house.

21 தாவீதுராஜா இந்தச் செய்திகளையெல்லாம் கேள்விப்பட்டபோது, வெகுகோபமாயெரிந்தான். But when king David heard of all these things, he was very wroth.

22 அப்சலோம் அம்னோனோடே நன்மையாகிலும் தீமையாகிலும் பேசவில்லை; தன் சகோதரியாகிய தாமாரை அம்னோன் கற்பழித்த காரியத்தினிமித்தம் அப்சலோம் அவனைப் பகைத்தான். And Absalom spake unto his brother Amnon neither good nor bad: for Absalom hated Amnon, because he had forced his sister Tamar.

10 Appoluthu amnon thaamaaraippaarththu: naan un kaiyinaalae saappidumpatikku, anthap palakaaraththai araiveettilae konnduvaa entan; appatiyae thaamaar thaan seytha panniyaarangalai araiveettil irukkira than sakotharanaakiya amnonidaththil konnduponaal. And Amnon said unto Tamar, Bring the meat into the chamber, that I may eat of thine hand. And Tamar took the cakes which she had made, and brought them into the chamber to Amnon her brother.

11 Avan saappidumpatikku aval avaikalaik kitta konnduvarukaiyil, avan avalaip pitiththu, avalaippaarththu: en sakothariyae, nee vanthu ennotae sayani entan. And when she had brought them unto him to eat, he took hold of her, and said unto her, Come lie with me, my sister.

12 Atharku aval: vaenndaam, en sakotharanae, ennai avamaanappaduththaathae, isravaelilae ippatich seyyaththakaathu; ippatippatta mathikaedaana kaariyaththaich seyyavaenndaam. And she answered him, Nay, my brother, do not force me; for no such thing ought to be done in Israel: do not thou this folly.

13 Naan en vetkaththotae engae povaen? Neeyum isravaelilae mathikettavarkalil oruvanaippola aavaay; ippothum nee raajaavotae paesu, avar ennai unakkuth tharaamal maraுkkamaattar ental. And I, whither shall I cause my shame to go? and as for thee, thou shalt be as one of the fools in Israel. Now therefore, I pray thee, speak unto the king; for he will not withhold me from thee.

14 Avan aval sollaik kaetkamaattaேn entu avalaip palavanthamaayp pitiththu, avalotae sayaniththu, avalaik karpaliththaan. Howbeit he would not hearken unto her voice: but, being stronger than she, forced her, and lay with her.

15 Pirpaadu amnon avalai mikavum veraுththaan; avan avalai virumpina viruppaththaip paarkkilum, avalai veraுththa veraுppu athikamaayirunthathu. Aakaiyaal: nee elunthu poyvidu entu amnon avalotae sonnaan. Then Amnon hated her exceedingly; so that the hatred wherewith he hated her was greater than the love wherewith he had loved her. And Amnon said unto her, Arise, be gone.

16 Appoluthu aval: nee enakku munthi seytha aniyaayaththaippaarkkilum, ippoluthu ennaith thuraththividukira antha aniyaayam kodumaiyaayirukkirathu ental; aanaalum avan aval sollaik kaetka manathillaamal, And she said unto him, There is no cause: this evil in sending me away is greater than the other that thou didst unto me. But he would not hearken unto her.

17 Thannidaththil sevikkira thanvaelaikkaaranaik kooppittu: nee ivalai, ennai vittu veliyae thalli, kathavaippoottu entan. Then he called his servant that ministered unto him, and said, Put now this woman out from me, and bolt the door after her.

18 Appatiyae avanidaththil sevikkiravan avalai veliyae thalli, kathavaip poottinaan; aval palavarunamaana vasthiraththai uduththikkonntirunthaal; raajakumaaraththikalaakiya kannikaikal ippatikkoththa, saalvaikalaith thariththukkolvaarkal. And she had a garment of divers colors upon her: for with such robes were the king's daughters that were virgins apparelled. Then his servant brought her out, and bolted the door after her.

19 Appoluthu thaamaar: than thalaiyinmael saampalai vaarippottukkonndu, thaan thariththiruntha palavarunamaana vasthiraththaik kiliththu, than kaiyaith than thalaiyinmael vaiththu, saththamittu aluthukonnduponaal. And Tamar put ashes on her head, and rent her garment of divers colors that was on her, and laid her hand on her head, and went on crying.

20 Appoluthu aval sakotharanaakiya apsalom avalaip paarththu: un sakotharanaakiya amnon unnotirunthaano? Ippothum en sakothariyae, nee mavunamaayiru; avan unnutaiya sakotharan; inthak kaariyaththai unmanathilae vaikkaathae entan; appatiyae thaamaar than sakotharanaakiya apsalomin veettil thaniththuk kilaesappattukkonntirunthaal. And Absalom her brother said unto her, Hath Amnon thy brother been with thee? but hold now thy peace, my sister: he is thy brother; regard not this thing. So Tamar remained desolate in her brother Absalom's house.

21 Davidraajaa inthach seythikalaiyellaam kaelvippattapothu, vekukopamaayerinthaan. But when king David heard of all these things, he was very wroth.

22 Apsalom amnonotae nanmaiyaakilum theemaiyaakilum paesavillai; than sakothariyaakiya thaamaarai amnon karpaliththa kaariyaththinimiththam apsalom avanaip pakaiththaan. And Absalom spake unto his brother Amnon neither good nor bad: for Absalom hated Amnon, because he had forced his sister Tamar.