Hosea 13:1-8 in Tamil in Tamil

1 எப்பிராயீம் பேசினபோது நடுக்கமுண்டாயிற்று; அவன் இஸ்ரவேலிலே மேன்மைபெற்றான்; அவன் பாகால் விஷயத்தில் குற்றஞ்செய்து மடிந்துபோனான். When Ephraim spake trembling, he exalted himself in Israel; but when he offended in Baal, he died.

2 இப்போதும் அவர்கள் அதிகமதிகமாய்ப் பாவஞ்செய்து, தங்கள் வெள்ளியினால் வார்ப்பித்த சுரூபங்களையும், தங்கள் புத்திக்கேற்க விக்கிரகங்களையும் தங்களுக்கு உண்டுபண்ணுகிறார்கள்; இவைகளெல்லாம் தட்டாருடைய வேலை; மனுஷரில் பலியிடுகிறவர்கள் கன்றுக்குட்டிகளைத் முத்தமிடலாமென்று இவைகளைக்குறித்துச் சொல்லுகிறார்கள். And now they sin more and more, and have made them molten images of their silver, and idols according to their own understanding, all of it the work of the craftsmen: they say of them, Let the men that sacrifice kiss the calves.

3 ஆகையால் அவர்கள் காலையில் காணும் மேகத்தைப்போலவும், விடியற்காலையில் ஒழிந்துபோகிற பனியைப்போலவும், பெருங்காற்று களத்திலிருந்து பறக்கடிக்கிற பதரைப்போலவும், புகைக்கூண்டில் ஏறிப்போகிற புகையைப்போலவும் இருப்பார்கள். Therefore they shall be as the morning cloud and as the early dew that passeth away, as the chaff that is driven with the whirlwind out of the floor, and as the smoke out of the chimney.

4 நான் உன்னை எகிப்து தேசத்திலிருந்து அழைத்துவந்ததுமுதல் உன் தேவனாகிய கர்த்தராயிருக்கிறேன்; ஆகையால் நீ என்னையன்றி வேறே தேவனை அறியவேண்டாம்; என்னையன்றி இரட்சகர் ஒருவரும் இல்லை. Yet I am the LORD thy God from the land of Egypt, and thou shalt know no god but me: for there is no saviour beside me.

5 நான் உன்னை மகா வறட்சியான தேசமாகிய வனாந்தரத்திலே அறிந்துகொண்டேன். I did know thee in the wilderness, in the land of great drought.

6 தங்களுக்கு இருந்த மேய்ச்சலினால் திருப்தியானார்கள்; திருப்தியானபின்பு அவர்கள் இருதயம் மேட்டிமையாயிற்று; அதினால் என்னை மறந்தார்கள். According to their pasture, so were they filled; they were filled, and their heart was exalted; therefore have they forgotten me.

7 ஆகையால் நான் அவர்களுக்குச் சிங்கத்தைப்போல் இருப்பேன்; சிவிங்கியைப்போல் வழியருகே பதிவிருப்பேன். Therefore I will be unto them as a lion: as a leopard by the way will I observe them:

8 குட்டிகளைப் பறிகொடுத்த கரடியைப்போல நான் அவர்களை எதிர்த்து, அவர்கள் ஈரற்குலையைக் கிழித்து, அவர்களை அங்கே சிங்கம் பட்சிக்கிறதுபோல பட்சித்துப்போடுவேன், காட்டுமிருகங்கள் அவர்களைப் பீறிப்போடும். I will meet them as a bear that is bereaved of her whelps, and will rend the caul of their heart, and there will I devour them like a lion: the wild beast shall tear them.

1 Eppiraayeem paesinapothu nadukkamunndaayittaு; avan isravaelilae maenmaipettaாn; avan paakaal vishayaththil kuttanjaெythu matinthuponaan. When Ephraim spake trembling, he exalted himself in Israel; but when he offended in Baal, he died.

2 Ippothum avarkal athikamathikamaayp paavanjaெythu, thangal velliyinaal vaarppiththa suroopangalaiyum, thangal puththikkaerka vikkirakangalaiyum thangalukku unndupannnukiraarkal; ivaikalellaam thattarutaiya vaelai; manusharil paliyidukiravarkal kantukkuttikalaith muththamidalaamentu ivaikalaikkuriththuch sollukiraarkal. And now they sin more and more, and have made them molten images of their silver, and idols according to their own understanding, all of it the work of the craftsmen: they say of them, Let the men that sacrifice kiss the calves.

3 Aakaiyaal avarkal kaalaiyil kaanum maekaththaippolavum, vitiyarkaalaiyil olinthupokira paniyaippolavum, perungaattaு kalaththilirunthu parakkatikkira patharaippolavum, pukaikkoonntil aerippokira pukaiyaippolavum iruppaarkal. Therefore they shall be as the morning cloud and as the early dew that passeth away, as the chaff that is driven with the whirlwind out of the floor, and as the smoke out of the chimney.

4 Naan unnai ekipthu thaesaththilirunthu alaiththuvanthathumuthal un thaevanaakiya karththaraayirukkiraேn; aakaiyaal nee ennaiyanti vaeraே thaevanai ariyavaenndaam; ennaiyanti iratchakar oruvarum illai. Yet I am the LORD thy God from the land of Egypt, and thou shalt know no god but me: for there is no saviour beside me.

5 Naan unnai makaa varatchiyaana thaesamaakiya vanaantharaththilae arinthukonntaen. I did know thee in the wilderness, in the land of great drought.

6 Thangalukku iruntha maeychchalinaal thirupthiyaanaarkal; thirupthiyaanapinpu avarkal iruthayam maettimaiyaayittaு; athinaal ennai maranthaarkal. According to their pasture, so were they filled; they were filled, and their heart was exalted; therefore have they forgotten me.

7 Aakaiyaal naan avarkalukkuch singaththaippol iruppaen; sivingiyaippol valiyarukae pathiviruppaen. Therefore I will be unto them as a lion: as a leopard by the way will I observe them:

8 Kuttikalaip parikoduththa karatiyaippola naan avarkalai ethirththu, avarkal eerarkulaiyaik kiliththu, avarkalai angae singam patchikkirathupola patchiththuppoduvaen, kaattumirukangal avarkalaip peerippodum. I will meet them as a bear that is bereaved of her whelps, and will rend the caul of their heart, and there will I devour them like a lion: the wild beast shall tear them.