Hebrews 9:23-27 in Tamil in Tamil

23 ஆதலால், பரலோகத்திலுள்ளவைகளுக்குச் சாயலானவைகள் இப்படிப்பட்ட பலிகளினாலே சுத்திகரிக்கப்படவேண்டியதாயிருந்தது; பரலோகத்திலுள்ளவைகளோ இவைகளிலும் விசேஷித்த பலிகளாலே சுத்திகரிக்கப்படவேண்டியதாமே. It was therefore necessary that the patterns of things in the heavens should be purified with these; but the heavenly things themselves with better sacrifices than these.

24 அந்தப்படி, மெய்யான பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்கு அடையாளமான கையினால் செய்யப்பட்டதாயிருக்கிற பரிசுத்த ஸ்தலத்திலே கிறிஸ்துவானவர் பிரவேசியாமல், பரலோகத்திலேதானே இப்பொழுது நமக்காக தேவனுடைய சமுகத்தில் பிரத்தியட்சமாகும்படி பிரவேசித்திருக்கிறார். For Christ is not entered into the holy places made with hands, which are the figures of the true; but into heaven itself, now to appear in the presence of God for us:

25 பிரதான ஆசாரியன் அந்நிய இரத்தத்தோடே வருஷந்தோறும் பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குள் பிரவேசிக்கிறதுபோல, அவர் அநேகந்தரம் தம்மைப் பலியிடும்படிக்குப் பிரவேசிக்கவில்லை. Nor yet that he should offer himself often, as the high priest entereth into the holy place every year with blood of others;

26 அப்படியிருந்ததானால், உலகமுண்டானது முதற்கொண்டு அவர் அநேகந்தரம் பாடுபடவேண்டியதாயிருக்குமே; அப்படியல்ல, அவர் தம்மைத்தாமே பலியிடுகிறதினாலே பாவங்களை நீக்கும்பொருட்டாக இந்தக் கடைசிக்காலத்தில் ஒரேதரம் வெளிப்பட்டார். For then must he often have suffered since the foundation of the world: but now once in the end of the world hath he appeared to put away sin by the sacrifice of himself.

27 அன்றியும், ஒரேதரம் மரிப்பதும், பின்பு நியாயத்தீர்ப்படைவதும், மனுஷருக்கு நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறபடியே, And as it is appointed unto men once to die, but after this the judgment:

23 Aathalaal, paralokaththilullavaikalukkuch saayalaanavaikal ippatippatta palikalinaalae suththikarikkappadavaenntiyathaayirunthathu; paralokaththilullavaikalo ivaikalilum viseshiththa palikalaalae suththikarikkappadavaenntiyathaamae. It was therefore necessary that the patterns of things in the heavens should be purified with these; but the heavenly things themselves with better sacrifices than these.

24 Anthappati, meyyaana Parisuththa sthalaththukku ataiyaalamaana kaiyinaal seyyappattathaayirukkira Parisuththa sthalaththilae Kristhuvaanavar piravaesiyaamal, paralokaththilaethaanae ippoluthu namakkaaka thaevanutaiya samukaththil piraththiyatchamaakumpati piravaesiththirukkiraar. For Christ is not entered into the holy places made with hands, which are the figures of the true; but into heaven itself, now to appear in the presence of God for us:

25 Pirathaana aasaariyan anniya iraththaththotae varushanthoraுm Parisuththa sthalaththukkul piravaesikkirathupola, avar anaekantharam thammaip paliyidumpatikkup piravaesikkavillai. Nor yet that he should offer himself often, as the high priest entereth into the holy place every year with blood of others;

26 Appatiyirunthathaanaal, ulakamunndaanathu mutharkonndu avar anaekantharam paadupadavaenntiyathaayirukkumae; appatiyalla, avar thammaiththaamae paliyidukirathinaalae paavangalai neekkumporuttaka inthak kataisikkaalaththil oraetharam velippattar. For then must he often have suffered since the foundation of the world: but now once in the end of the world hath he appeared to put away sin by the sacrifice of himself.

27 Antiyum, oraetharam marippathum, pinpu niyaayaththeerppataivathum, manusharukku niyamikkappattirukkirapatiyae, And as it is appointed unto men once to die, but after this the judgment: