Ecclesiastes 2:17-25 in Tamil in Tamil

17 ஆகையால் இந்த ஜீவனை வெறுத்தேன்; சூரியனுக்குக்கீழே செய்யப்படும் கிரியையெல்லாம் எனக்கு விசனமாயிருந்தது; எல்லாம் மாயையும் மனதுக்குச் சஞ்சலமுமாயிருக்கிறது. Therefore I hated life; because the work that is wrought under the sun is grievous unto me: for all is vanity and vexation of spirit.

18 சூரியனுக்குக்கீழே நான் பட்ட பிரயாசத்தையெல்லாம் வெறுத்தேன்; எனக்குப் பின்வரப்போகிறவனுக்கு அதை நான் வைத்துப்போகவேண்டியதாகுமே. Yea, I hated all my labour which I had taken under the sun: because I should leave it unto the man that shall be after me.

19 அவன் புத்திமானாயிருப்பானோ, மூடனாயிருப்பானோ, அதை யார் அறிவார்? ஆகிலும் சூரியனுக்குக்கீழே நான் பிரயாசப்பட்டு ஞானமாய்ச் சம்பாதித்த சகல வஸ்துக்களின்பேரிலும் அவன் அதிகாரியாவான்; இதுவும் மாயையே. And who knoweth whether he shall be a wise man or a fool? yet shall he have rule over all my labour wherein I have laboured, and wherein I have shewed myself wise under the sun. This is also vanity.

20 ஆகையால் சூரியனுக்குக்கீழே நான் பட்ட எல்லாப் பிரயாசத்தின்மேலுமுள்ள ஆசையை விட்டுவிட வகைபார்த்தேன். Therefore I went about to cause my heart to despair of all the labour which I took under the sun.

21 ஒருவன் புத்தி, யுக்தி, நிதானத்தோடு பிரயாசப்படுகிறான்; ஆகிலும் அப்படிப் பிரயாசப்படாதிருந்த வேறொருவனுக்கு அவன் அதைச் சொந்தமாக விட்டுவிடவேண்டியதாகும்; இதுவும் மாயையும் பெரிய தீங்குமாய் இருக்கிறது. For there is a man whose labour is in wisdom, and in knowledge, and in equity; yet to a man that hath not laboured therein shall he leave it for his portion. This also is vanity and a great evil.

22 மனுஷன் சூரியனுக்குக் கீழே இருக்கிற எல்லாப் பிரயாசத்தினாலும் அவனுடைய இருதயத்தின் எண்ணங்களினாலும் அவனுக்குப் பலன் என்ன? For what hath man of all his labour, and of the vexation of his heart, wherein he hath laboured under the sun?

23 அவன் நாட்களெல்லாம் அலுப்புள்ளது, அவைகள் வருத்தமுள்ளது; இராத்திரியிலும் அவன் மனதுக்கு இளைப்பாறுதலில்லை; இதுவும் மாயையே. For all his days are sorrows, and his travail grief; yea, his heart taketh not rest in the night. This is also vanity.

24 மனுஷன் புசித்துக் குடித்து, தன்பிரயாசத்தின் பலனை அநுபவிப்பதைப்பார்க்திலும். அவனுக்கு ஒரு நன்மையுமில்லை, இதுவும் தேவனுடைய கரத்திலிருந்து வருகிறது என்று நான் கண்டேன். There is nothing better for a man, than that he should eat and drink, and that he should make his soul enjoy good in his labour. This also I saw, that it was from the hand of God.

25 என்னைப்பார்க்கிலும் சம்பிரமமாய்ச் சாப்பிடத்தக்கவன் யார்? என்னைப்பார்க்கிலும் துரிதமாய்ச் சம்பாதிக்கத்தக்கவன் யார்? For who can eat, or who else can hasten hereunto, more than I?

17 Aakaiyaal intha jeevanai veraுththaen; sooriyanukkukgeelae seyyappadum kiriyaiyellaam enakku visanamaayirunthathu; ellaam maayaiyum manathukkuch sanjalamumaayirukkirathu. Therefore I hated life; because the work that is wrought under the sun is grievous unto me: for all is vanity and vexation of spirit.

18 Sooriyanukkukgeelae naan patta pirayaasaththaiyellaam veraுththaen; enakkup pinvarappokiravanukku athai naan vaiththuppokavaenntiyathaakumae. Yea, I hated all my labour which I had taken under the sun: because I should leave it unto the man that shall be after me.

19 Avan puththimaanaayiruppaano, moodanaayiruppaano, athai yaar arivaar? Aakilum sooriyanukkukgeelae naan pirayaasappattu njaanamaaych sampaathiththa sakala vasthukkalinpaerilum avan athikaariyaavaan; ithuvum maayaiyae. And who knoweth whether he shall be a wise man or a fool? yet shall he have rule over all my labour wherein I have laboured, and wherein I have shewed myself wise under the sun. This is also vanity.

20 Aakaiyaal sooriyanukkukgeelae naan patta ellaap pirayaasaththinmaelumulla aasaiyai vittuvida vakaipaarththaen. Therefore I went about to cause my heart to despair of all the labour which I took under the sun.

21 Oruvan puththi, yukthi, nithaanaththodu pirayaasappadukiraan; aakilum appatip pirayaasappadaathiruntha vaeroruvanukku avan athaich sonthamaaka vittuvidavaenntiyathaakum; ithuvum maayaiyum periya theengumaay irukkirathu. For there is a man whose labour is in wisdom, and in knowledge, and in equity; yet to a man that hath not laboured therein shall he leave it for his portion. This also is vanity and a great evil.

22 Manushan sooriyanukkuk geelae irukkira ellaap pirayaasaththinaalum avanutaiya iruthayaththin ennnangalinaalum avanukkup palan enna? For what hath man of all his labour, and of the vexation of his heart, wherein he hath laboured under the sun?

23 Avan naatkalellaam aluppullathu, avaikal varuththamullathu; iraaththiriyilum avan manathukku ilaippaaraுthalillai; ithuvum maayaiyae. For all his days are sorrows, and his travail grief; yea, his heart taketh not rest in the night. This is also vanity.

24 Manushan pusiththuk kutiththu, thanpirayaasaththin palanai anupavippathaippaarkthilum. Avanukku oru nanmaiyumillai, ithuvum thaevanutaiya karaththilirunthu varukirathu entu naan kanntaen. There is nothing better for a man, than that he should eat and drink, and that he should make his soul enjoy good in his labour. This also I saw, that it was from the hand of God.

25 Ennaippaarkkilum sampiramamaaych saappidaththakkavan yaar? Ennaippaarkkilum thurithamaaych sampaathikkaththakkavan yaar? For who can eat, or who else can hasten hereunto, more than I?