Ezekiel 4 in Tamil

1 மனுபுத்திரனே, நீ ஒரு செங்கலை எடுத்து, அதை உன்முன் வைத்து, அதின் மேல் எருசலேம் நகரத்தை வரைந்து, Thou also, son of man, take thee a tile, and lay it before thee, and pourtray upon it the city, even Jerusalem:

2 அதற்கு விரோதமாக முற்றிக்கை போட்டு, அதற்கு விரோதமாகக் கொத்தளங்களைக் கட்டி, அதற்கு விரோதமாக மண்மேடுபோட்டு, அதற்கு விரோதமாக இராணுவங்களை நிறுத்தி, சுற்றிலும் அதற்கு விரோதமாக மதிலிடிக்கும் யந்திரங்களை வை. And lay siege against it, and build a fort against it, and cast a mount against it; set the camp also against it, and set battering rams against it round about.

3 மேலும் நீ ஒரு இருப்புச்சட்டியை வாங்கி, அதை உனக்கும் நகரத்துக்கும் நடுவாக இருப்புச்சுவராக்கி, அது முற்றிக்கையாய்க் கிடக்கும்படிக்கு உன் முகத்தை அதற்கு நேராய்த் திருப்பி, அதை முற்றிக்கைபோட்டுக்கொண்டிரு; இது இஸ்ரவேல் வம்சத்துக்கு அடையாளம். Moreover take thou unto thee an iron pan, and set it for a wall of iron between thee and the city: and set thy face against it, and it shall be besieged, and thou shalt lay siege against it. This shall be a sign to the house of Israel.

4 நீ உன் இடதுபக்கமாய் ஒருக்களித்துப் படுத்து, அதின்மேல் இஸ்ரவேல் வம்சத்தாரின் அக்கிரமத்தைச் சுமத்திக்கொள்; நீ அந்தப்பக்கமாய் ஒருக்களித்திருக்கும் நாட்களின் இலக்கத்தின்படியே அவர்களுடைய அக்கிரமத்தைச் சுமப்பாய். Lie thou also upon thy left side, and lay the iniquity of the house of Israel upon it: according to the number of the days that thou shalt lie upon it thou shalt bear their iniquity.

5 அவர்களுடைய அக்கிரமத்தின் வருஷங்களை உனக்கு நாட்கணக்காய் எண்ணக் கட்டளையிட்டேன்; முந்நூற்றுத்தொண்ணூறு நாட்கள்வரைக்கும் நீ இஸ்ரவேல் வம்சத்தாரின் அக்கிரமத்தை சுமக்கவேண்டும். For I have laid upon thee the years of their iniquity, according to the number of the days, three hundred and ninety days: so shalt thou bear the iniquity of the house of Israel.

6 நீ இவைகளை நிறைவேற்றினபின்பு, மறுபடியும் உன் வலதுபக்கமாய் ஒருக்களித்து, யூதா வம்சத்தாரின் அக்கிரமத்தை நாற்பதுநாள் வரைக்கும் சுமக்கவேண்டும்; ஒவ்வொரு வருஷத்துக்குப்பதிலாக ஒவ்வொரு நாளை உனக்குக் கட்டளையிட்டேன். And when thou hast accomplished them, lie again on thy right side, and thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days: I have appointed thee each day for a year.

7 நீ எருசலேமின் முற்றிக்கைக்கு நேராகத் திருப்பிய முகமும், திறந்த புயமுமாக இருந்து, அதற்கு விரோதமாகத் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லு. Therefore thou shalt set thy face toward the siege of Jerusalem, and thine arm shall be uncovered, and thou shalt prophesy against it.

8 இதோ, நீ அதை முற்றிக்கைப்போடும் நாட்களை நிறைவேற்றுமட்டும் ஒரு பக்கத்திலிருந்து மறுபக்கத்தில் புரளக் கூடாதபடிக்கு உன்னைக் கயிறுகளால் கட்டுவேன். And, behold, I will lay bands upon thee, and thou shalt not turn thee from one side to another, till thou hast ended the days of thy siege.

9 நீ கோதுமையையும் வாற்கோதுமையையும் பெரும்பயற்றையும் சிறுபயற்றையும் தினையையும் கம்பையும் வாங்கி, அவைகளை ஒரு பாத்திரத்திலே போட்டு, அவைகளால் உனக்கு அப்பஞ்சுடுவாய்; நீ ஒருக்களித்துப் படுக்கும் நாட்களுடைய இலக்கத்தின்படியே முந்நூற்றுத்தொண்ணூறுநாள் அதில் எடுத்து சாப்பிடுவாயாக. Take thou also unto thee wheat, and barley, and beans, and lentiles, and millet, and fitches, and put them in one vessel, and make thee bread thereof, according to the number of the days that thou shalt lie upon thy side, three hundred and ninety days shalt thou eat thereof.

10 நீ சாப்பிடும் போஜனம், நாள் ஒன்றுக்கு இருபது சேக்கல் நிறையாயிருக்கும்; அப்படி நாளுக்குநாள் சாப்பிடுவாயாக. And thy meat which thou shalt eat shall be by weight, twenty shekels a day: from time to time shalt thou eat it.

11 தண்ணீரையும் அளவாய் ஹின் என்னும் படியில் ஆறிலொரு பங்கைக் குடிப்பாய்; அப்படி நாளுக்குநாள் குடிப்பாயாக. Thou shalt drink also water by measure, the sixth part of an hin: from time to time shalt thou drink.

12 அதை வாற்கோதுமை அடையைப்போல் சாப்பிடுவாயாக; அது மனுஷனிலிருந்து கழிந்த கஷ்டத்தின் வறட்டிகளால் அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாகச் சுடப்படுவதாக. And thou shalt eat it as barley cakes, and thou shalt bake it with dung that cometh out of man, in their sight.

13 அதற்கு ஒத்தபடியே இஸ்ரவேல் புத்திரர், நான் அவர்களைத் துரத்துகிற புறஜாதிகளுக்குள்ளே தங்கள் அப்பத்தைத் தீட்டுள்ளதாகச் சாப்பிடுவார்கள் என்று கர்த்தர் சொன்னார். And the LORD said, Even thus shall the children of Israel eat their defiled bread among the Gentiles, whither I will drive them.

14 அப்பொழுது நான்: ஆ, கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, இதோ, என் ஆத்துமா தீட்டுப்படவில்லை; தானாய்ச் செத்ததையாவது, பீறுண்டதையாவது நான் என் சிறுவயதுமுதல் இதுவரைக்கும் சாப்பிட்டதில்லை; அருவருப்பான இறைச்சி என் வாய்க்குட்பட்டதுமில்லை என்றேன். Then said I, Ah Lord GOD! behold, my soul hath not been polluted: for from my youth up even till now have I not eaten of that which dieth of itself, or is torn in pieces; neither came there abominable flesh into my mouth.

15 அப்பொழுது அவர் என்னை நோக்கி: பார், மனுஷ கஷ்டத்தின் வறட்டிக்குப் பதிலாக உனக்கு மாட்டுச்சாணி வறட்டியை கட்டளையிடுகிறேன்; அதினால் உன் அப்பத்தை சுடுவாயாக என்றார். Then he said unto me, Lo, I have given thee cow's dung for man's dung, and thou shalt prepare thy bread therewith.

16 பின்னும் அவர்; மனுபுத்திரனே, இதோ, அப்பமும் தண்ணீரும் அவர்களுக்குக் குறையவும், அவனவன் திடுக்கிடவும், அவர்கள் தங்கள் அக்கிரமத்திலே வாடிப்போகவும், Moreover he said unto me, Son of man, behold, I will break the staff of bread in Jerusalem: and they shall eat bread by weight, and with care; and they shall drink water by measure, and with astonishment:

17 நான் எருசலேமிலே அப்பம் என்னும் ஆதரவுகோலை முறிக்கிறேன்; அவர்கள் அப்பத்தை நிறையின்படியே விசாரத்தோடே சாப்பிட்டு, தண்ணீரை அளவின்படியே திடுக்கிடுதலோடே குடிப்பார்கள். That they may want bread and water, and be astonied one with another, and consume away for their iniquity.

1 Manupuththiranae, nee oru sengalai eduththu, athai unmun vaiththu, athin mael Jerusalem nakaraththai varainthu, Thou also, son of man, take thee a tile, and lay it before thee, and pourtray upon it the city, even Jerusalem:

2 Atharku virothamaaka muttikkai pottu, atharku virothamaakak koththalangalaik katti, atharku virothamaaka mannmaedupottu, atharku virothamaaka iraanuvangalai niraுththi, suttilum atharku virothamaaka mathilitikkum yanthirangalai vai. And lay siege against it, and build a fort against it, and cast a mount against it; set the camp also against it, and set battering rams against it round about.

3 Maelum nee oru iruppuchchattiyai vaangi, athai unakkum nakaraththukkum naduvaaka iruppuchchuvaraakki, athu muttikkaiyaayk kidakkumpatikku un mukaththai atharku naeraayth thiruppi, athai muttikkaipottukkonntiru; ithu Israel vamsaththukku ataiyaalam. Moreover take thou unto thee an iron pan, and set it for a wall of iron between thee and the city: and set thy face against it, and it shall be besieged, and thou shalt lay siege against it. This shall be a sign to the house of Israel.

4 Nee un idathupakkamaay orukkaliththup paduththu, athinmael Israel vamsaththaarin akkiramaththaich sumaththikkol; nee anthappakkamaay orukkaliththirukkum naatkalin ilakkaththinpatiyae avarkalutaiya akkiramaththaich sumappaay. Lie thou also upon thy left side, and lay the iniquity of the house of Israel upon it: according to the number of the days that thou shalt lie upon it thou shalt bear their iniquity.

5 Avarkalutaiya akkiramaththin varushangalai unakku naatkanakkaay ennnak kattalaiyittaேn; munnoottaுththonnnnooraு naatkalvaraikkum nee Israel vamsaththaarin akkiramaththai sumakkavaenndum. For I have laid upon thee the years of their iniquity, according to the number of the days, three hundred and ninety days: so shalt thou bear the iniquity of the house of Israel.

6 Nee ivaikalai niraivaettinapinpu, maraுpatiyum un valathupakkamaay orukkaliththu, yoothaa vamsaththaarin akkiramaththai naarpathunaal varaikkum sumakkavaenndum; ovvoru varushaththukkuppathilaaka ovvoru naalai unakkuk kattalaiyittaேn. And when thou hast accomplished them, lie again on thy right side, and thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days: I have appointed thee each day for a year.

7 Nee erusalaemin muttikkaikku naeraakath thiruppiya mukamum, thirantha puyamumaaka irunthu, atharku virothamaakath theerkkatharisanam sollu. Therefore thou shalt set thy face toward the siege of Jerusalem, and thine arm shall be uncovered, and thou shalt prophesy against it.

8 Itho, nee athai muttikkaippodum naatkalai niraivaettaுmattum oru pakkaththilirunthu maraுpakkaththil puralak koodaathapatikku unnaik kayiraுkalaal kattuvaen. And, behold, I will lay bands upon thee, and thou shalt not turn thee from one side to another, till thou hast ended the days of thy siege.

9 Nee kothumaiyaiyum vaarkothumaiyaiyum perumpayattaைyum siraுpayattaைyum thinaiyaiyum kampaiyum vaangi, avaikalai oru paaththiraththilae pottu, avaikalaal unakku appanjuduvaay; nee orukkaliththup padukkum naatkalutaiya ilakkaththinpatiyae munnoottaுththonnnnooraுnaal athil eduththu saappiduvaayaaka. Take thou also unto thee wheat, and barley, and beans, and lentiles, and millet, and fitches, and put them in one vessel, and make thee bread thereof, according to the number of the days that thou shalt lie upon thy side, three hundred and ninety days shalt thou eat thereof.

10 Nee saappidum pojanam, naal ontukku irupathu sekkal niraiyaayirukkum; appati naalukkunaal saappiduvaayaaka. And thy meat which thou shalt eat shall be by weight, twenty shekels a day: from time to time shalt thou eat it.

11 Thannnneeraiyum alavaay hin ennum patiyil aariloru pangaik kutippaay; appati naalukkunaal kutippaayaaka. Thou shalt drink also water by measure, the sixth part of an hin: from time to time shalt thou drink.

12 Athai vaarkothumai ataiyaippol saappiduvaayaaka; athu manushanilirunthu kalintha kashdaththin varattikalaal avarkal kannkalukku munpaakach sudappaduvathaaka. And thou shalt eat it as barley cakes, and thou shalt bake it with dung that cometh out of man, in their sight.

13 Atharku oththapatiyae Israel puththirar, naan avarkalaith thuraththukira purajaathikalukkullae thangal appaththaith theettullathaakach saappiduvaarkal entu Karththar sonnaar. And the LORD said, Even thus shall the children of Israel eat their defiled bread among the Gentiles, whither I will drive them.

14 Appoluthu naan: aa, karththaraakiya aanndavarae, itho, en aaththumaa theettuppadavillai; thaanaaych seththathaiyaavathu, peeraுnndathaiyaavathu naan en siraுvayathumuthal ithuvaraikkum saappittathillai; aruvaruppaana iraichchi en vaaykkutpattathumillai enten. Then said I, Ah Lord GOD! behold, my soul hath not been polluted: for from my youth up even till now have I not eaten of that which dieth of itself, or is torn in pieces; neither came there abominable flesh into my mouth.

15 Appoluthu avar ennai Nnokki: paar, manusha kashdaththin varattikkup pathilaaka unakku maattuchchaாnni varattiyai kattalaiyidukiraேn; athinaal un appaththai suduvaayaaka entar. Then he said unto me, Lo, I have given thee cow's dung for man's dung, and thou shalt prepare thy bread therewith.

16 Pinnum avar; manupuththiranae, itho, appamum thannnneerum avarkalukkuk kuraiyavum, avanavan thidukkidavum, avarkal thangal akkiramaththilae vaatippokavum, Moreover he said unto me, Son of man, behold, I will break the staff of bread in Jerusalem: and they shall eat bread by weight, and with care; and they shall drink water by measure, and with astonishment:

17 Naan erusalaemilae appam ennum aatharavukolai murikkiraேn; avarkal appaththai niraiyinpatiyae visaaraththotae saappittu, thannnneerai alavinpatiyae thidukkiduthalotae kutippaarkal. That they may want bread and water, and be astonied one with another, and consume away for their iniquity.