Luke 16:19-30 in Tamil in Tamil

19 ஐசுவரியமுள்ள ஒரு மனுஷன் இருந்தான்; அவன் இரத்தாம்பரமும் விலையேறப்பெற்ற வஸ்திரமும் தரித்து, அநுதினமும் சம்பிரமமாய் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தான். There was a certain rich man, which was clothed in purple and fine linen, and fared sumptuously every day:

20 லாசரு என்னும் பேர்கொண்ட ஒரு தரித்திரனும் இருந்தான்; அவன் பருக்கள் நிறைந்தவனாய், அந்த ஐசுவரியவானுடைய வாசலருகே கிடந்து, And there was a certain beggar named Lazarus, which was laid at his gate, full of sores,

21 அவனுடைய மேஜையிலிருந்து விழுந் துணிக்கைகளாலே தன் பசியை ஆற்ற ஆசையாயிருந்தான்; நாய்கள் வந்து அவன் பருக்களை நக்கிற்று. And desiring to be fed with the crumbs which fell from the rich man's table: moreover the dogs came and licked his sores.

22 பின்பு அந்தத் தரித்திரன் மரித்து, தேவதூதரால் ஆபிரகாமுடைய மடியிலே கொண்டுபோய் விடப்பட்டான்; ஐசுவரியவானும் மரித்து அடக்கம் பண்ணப்பட்டான். And it came to pass, that the beggar died, and was carried by the angels into Abraham's bosom: the rich man also died, and was buried;

23 பாதாளத்திலே அவன் வேதனைப்படுகிறபோது, தன் கண்களை ஏறெடுத்து, தூரத்திலே ஆபிரகாமையும் அவன் மடியிலே லாசருவையும் கண்டான். And in hell he lift up his eyes, being in torments, and seeth Abraham afar off, and Lazarus in his bosom.

24 அப்பொழுது அவன்: தகப்பனாகிய ஆபிரகாமே, நீர் எனக்கு இரங்கி, லாசரு தன் விரலின் நுனியைத் தண்ணீரில் தோய்த்து, என் நாவைக் குளிரப்பண்ணும்படி அவனை அனுப்பவேண்டும்; இந்த அக்கினிஜுவாலையில் வேதனைப்படுகிறேனே என்று கூப்பிட்டான். And he cried and said, Father Abraham, have mercy on me, and send Lazarus, that he may dip the tip of his finger in water, and cool my tongue; for I am tormented in this flame.

25 அதற்கு ஆபிரகாம்: மகனே, நீ பூமியிலே உயிரோடிருக்குங் காலத்தில் உன் நன்மைகளை அனுபவித்தாய், லாசருவும் அப்படியே தீமைகளை அநுபவித்தான், அதை நினைத்துக்கொள்; இப்பொழுது அவன் தேற்றப்படுகிறான், நீயோ வேதனைப்படுகிறாய். But Abraham said, Son, remember that thou in thy lifetime receivedst thy good things, and likewise Lazarus evil things: but now he is comforted, and thou art tormented.

26 அதுவுமல்லாமல், இவ்விடத்திலிருந்து உங்களிடத்திற்குக் கடந்துபோகவும், அவ்விடத்திலிருந்து எங்களிடத்திற்குக் கடந்துவரவும் மனதுள்ளவர்களுக்குக் கூடாதபடிக்கு, எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் நடுவே பெரும்பிளப்பு உண்டாக்கப்பட்டிக்கிறது என்றான். And beside all this, between us and you there is a great gulf fixed: so that they which would pass from hence to you cannot; neither can they pass to us, that would come from thence.

27 அப்பொழுது அவன்: அப்படியானால், தகப்பனே, எனக்கு ஐந்து பேர் சகோதரருண்டு, அவர்களும் வேதனையுள்ள இந்த இடத்துக்கு வராதபடி, அவன் போய் அவர்களுக்குச் சாட்சியாக அறிவிக்கும் பொருட்டு, Then he said, I pray thee therefore, father, that thou wouldest send him to my father's house:

28 நீர் அவனை என் தகப்பன் வீட்டுக்கு அனுப்பும்படி உம்மை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன் என்றான். For I have five brethren; that he may testify unto them, lest they also come into this place of torment.

29 ஆபிரகாம் அவனை நோக்கி: அவர்களுக்கு மோசேயும் தீர்க்கதரிசிகளும் உண்டு, அவர்களுக்கு அவர்கள் செவிகொடுக்கட்டும் என்றான். Abraham saith unto him, They have Moses and the prophets; let them hear them.

30 அதற்கு அவன்: அப்படியல்ல, தகப்பனாகிய ஆபிரகாமே, மரித்தோரிலிருந்து ஒருவன் அவர்களிடத்திற்குப் போனால் மனந்திரும்புவார்கள் என்றான். And he said, Nay, father Abraham: but if one went unto them from the dead, they will repent.

19 Aisuvariyamulla oru manushan irunthaan; avan iraththaamparamum vilaiyaerappetta vasthiramum thariththu, anuthinamum sampiramamaay vaalnthukonntirunthaan. There was a certain rich man, which was clothed in purple and fine linen, and fared sumptuously every day:

20 Laasaru ennum paerkonnda oru thariththiranum irunthaan; avan parukkal nirainthavanaay, antha aisuvariyavaanutaiya vaasalarukae kidanthu, And there was a certain beggar named Lazarus, which was laid at his gate, full of sores,

21 Avanutaiya maejaiyilirunthu vilun thunnikkaikalaalae than pasiyai aatta aasaiyaayirunthaan; naaykal vanthu avan parukkalai nakkittaு. And desiring to be fed with the crumbs which fell from the rich man's table: moreover the dogs came and licked his sores.

22 Pinpu anthath thariththiran mariththu, thaevathootharaal aapirakaamutaiya matiyilae konndupoy vidappattan; aisuvariyavaanum mariththu adakkam pannnappattan. And it came to pass, that the beggar died, and was carried by the angels into Abraham's bosom: the rich man also died, and was buried;

23 Paathaalaththilae avan vaethanaippadukirapothu, than kannkalai aeraெduththu, thooraththilae aapirakaamaiyum avan matiyilae laasaruvaiyum kanndaan. And in hell he lift up his eyes, being in torments, and seeth Abraham afar off, and Lazarus in his bosom.

24 Appoluthu avan: thakappanaakiya aapirakaamae, neer enakku irangi, laasaru than viralin nuniyaith thannnneeril thoyththu, en naavaik kulirappannnumpati avanai anuppavaenndum; intha akkinijuvaalaiyil vaethanaippadukiraேnae entu kooppittan. And he cried and said, Father Abraham, have mercy on me, and send Lazarus, that he may dip the tip of his finger in water, and cool my tongue; for I am tormented in this flame.

25 Atharku Abraham: makanae, nee poomiyilae uyirotirukkung kaalaththil un nanmaikalai anupaviththaay, laasaruvum appatiyae theemaikalai anupaviththaan, athai ninaiththukkol; ippoluthu avan thaettappadukiraan, neeyo vaethanaippadukiraay. But Abraham said, Son, remember that thou in thy lifetime receivedst thy good things, and likewise Lazarus evil things: but now he is comforted, and thou art tormented.

26 Athuvumallaamal, ivvidaththilirunthu ungalidaththirkuk kadanthupokavum, avvidaththilirunthu engalidaththirkuk kadanthuvaravum manathullavarkalukkuk koodaathapatikku, engalukkum ungalukkum naduvae perumpilappu unndaakkappattikkirathu entan. And beside all this, between us and you there is a great gulf fixed: so that they which would pass from hence to you cannot; neither can they pass to us, that would come from thence.

27 Appoluthu avan: appatiyaanaal, thakappanae, enakku ainthu paer sakothararunndu, avarkalum vaethanaiyulla intha idaththukku varaathapati, avan poy avarkalukkuch saatchiyaaka arivikkum poruttu, Then he said, I pray thee therefore, father, that thou wouldest send him to my father's house:

28 Neer avanai en thakappan veettukku anuppumpati ummai vaenntikkollukiraேn entan. For I have five brethren; that he may testify unto them, lest they also come into this place of torment.

29 Abraham avanai Nnokki: avarkalukku Mosesyum theerkkatharisikalum unndu, avarkalukku avarkal sevikodukkattum entan. Abraham saith unto him, They have Moses and the prophets; let them hear them.

30 Atharku avan: appatiyalla, thakappanaakiya aapirakaamae, mariththorilirunthu oruvan avarkalidaththirkup ponaal mananthirumpuvaarkal entan. And he said, Nay, father Abraham: but if one went unto them from the dead, they will repent.